ماه مبارک رمضان است، فرارسیدن این ماه رابه شما تبریک عرض می نمایم ، طبق روایات دین مبین اسلام، قبل از ظهور حضرت مهدی ، علائم ونشانه هایی در جامعه پدید میآید؛ برماست که تحقیق کنیم و این علائم ونشانه ها را یاد بگیریم تا بهتر بتوانیم برمشکلاتی که در آخر الزمان پیش میاید فائق شویم.
نشانه ها و علائم زیاد است، بنده حقیر در ماه شعبان در طول یازده جلسه نشانه ها و علائم را خدمت عزیزان خودم تقدیم کردم مباحث باقیمانده ی آن را یاد آور می شوم؛ باشد که مرضی در گاه خدا قرار بگیرد. این حوادث از ماه جمادی الثانی شروع وبه ماه محرم که ظهور حضرت در این ماه محقق خواهد شد ختم می شود.

ماه ذی القعده

از تبعات جنگ قرقیسیا کشتار تعداد زیادى که حرث و نسل (کنایه از کار و زندگى) را نابود می کند؛ حداقل صدهزار مرد کشته مى‏ شوند، به خاطر استفاده از اسلحه‏ هاى کشنده خوراک مردم اعم از گیاهى و حیوانى آلوده مى ‏گردد. خشکسالى رخ مى‏دهد. از این رومردم در این ایام و براى انبار کردن غذا به این سو و آن‏ سو مى ‏روند و این حرص و ولع مردم باعث جنگ می شود (۱)
پیامبر اکرم فرمودند:« وقتى صیحه در ماه رمضان شنیده شد، در ماه شوال جنگى برپا مى‏ شود (معرکه قرقیسیا) قبایل به مسافرت کردن براى تهیه خوراکی و جنگیدن جهت تهیه در ماه ذیقعده مى ‏پردازند. در ماه ذیحجه هم حجاج غارت مى‏ شوند و خون به پا مى ‏شود.(۲)
عبارت تمیرالقبائل در حدیث به این معنى است که غذا را از شهرى به شهر دیگر منتقل کنند به آن غذایى که منتقل مى ‏شود «میره» مى‏ گویند.
محمد بن مسلم نقل کرده از امام صادق شنیدم که ‏فرمودند:« پیش از قائم نشانه ‏هایى از ناحیه خداوند متعال براى (امتحان کردن) خواهد بود.» پرسیدم: «جانم به فدایتان آنها کدام نشانه‏ ها هستند؟» فرمودند:« این آیه شریفه:وَلَنَبْلُوَنَّکُمْ بِشَیْءٍ مِّنَ الْخَوفْ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الأَمَوَالِ وَالأنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِینَ (۳)حتماً شما را یعنى مؤمنان قبل از قیام حضرت مهدى با چیزهایى از ترس و گرسنگى و کمبود و کاستى در اموال و بدنها و محصولات امتحان مى‏کنیم و به صبرپیشگان بشارت بده که سربلند خواهد بود (۴)
«فیروز دیلمى» از رسول‏ خدا نقل مى ‏کند طى حدیثى طولانى فرمودند« صداى آسمانى در ماه رمضان و جنگ در شوال واقع مى‏ شود و قبایل در ماه ذیقعده به انبار کردن (غذاها) مى ‏پردازند و به حجاج در ماه ذیحجه یورش مى‏ برند و محرم، چه محرمى خواهد بود؟ ابتدایش بلا بر سر امتم مى ‏آید و پایانش فرج و گشایش براى امتم حاصل مى ‏شود.(۵)
    پیش از این دیدیم که ائمه معصوم به شیعیان و محبان و پیروان خویش ‏آموختند که پس از شنیدن صیحه آسمانى در ماه رمضان تاآنجا که برایشان ممکن است غذا ذخیره کنند؛ یعنى در واقع پیش از آن که معرکه قرقیسیا و جنگها و فتنه‏هاى پس از آن پدید بیایند؛ شیعیان باید احتیاطاً طى این دو ماهى که وقت باقى است غذا ذخیره کنند که ممکن است پس از این جریان خوراکیها به واسطه جنگها و اسلحه‏ها و بمبهایى که به کار برده مى‏شود علاوه بر کمیاب و گران شدنشان، آلوده هم بشوند. در آن زمان آن دسته از شیعیان که به تعالیم این بزرگواران عمل کنند؛ از این خطرات و مشکلات در امان مانده، و شکرگزار درگاه الهى خواهند بود.
1- احتمالاً از گازهاى کشنده و سلاحهاى اتمى و بمبهاى هسته‏ اى استفاده شده باشد.
2 - بشارةالاسلام، ص34
بیان الائمه(ع)، ج1، ص431
3- سوره بقره آیه 155.
4- اعلام الورى، ص427.
5- بیان الائمه(ع)، ج1، ص432  

+ نوشته شده در  سه شنبه هفدهم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 3:38  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
ماه شعبان و ایام مربوط به مهدی آل محمد است، قبل از ظهور حضرت ، علائم ونشانه هایی در جامعه پدید میآید که برماست که تحقیق کنیم و این علائم ونشانه ها را یاد بگیریم تا بهتر بتوانیم برمشکلاتی که در آخر الزمان پیش میاید فائق شویم.
نشانه ها و علائم زیاد است، بنده حقیر در چند جلسه نشانه ها و علائم شش ماه قبل از ظهور حضرت را یاد آور می شوم؛ باشد که مرضی در گاه خدا قرار بگیرد. این حوادث از ماه جمادی الثانی شروع وبه ماه محرم که ظهور حضرت در این ماه محقق خواهد شد ختم می شود.

 معرکه قرقیسیا
 قرقیسیا شهرى در منطقه شمالى سوریه است که در میان فرات و سرچشمه نهرى که خابور در آن است قرار دارد.(۱) این شهر حدود 100 کیلومتر با مرزهاى عراق و 200 کیلومتر با مرزهاى ترکیه فاصله دارد و در نزدیکیهاى شهر «دیرالزور» است. در آینده نزدیک در آن گنجى از طلا، نقره یا مانند آنها (مثلاً نفت) کشف می ‏شود آن‏گونه که روایات بیان نموده :« آب فرات کوهى از طلا و نقره را نمایان می ‏کند که بر سر آن از هر نه نفر، هفت نفر کشته می شوند.»(۲) در این جنگ اقوام مختلفى شرکت دارند:
1- ترکها که لشگریان را در منطقه پیاده می کنند
2- رومیان: یهودیان و دولتهاى غربى که وارد فلسطین شده‏ اند
3- سفیانى: که در این هنگام بر دیار شام مسلط شده است
4-عبداللَّه: ظاهراً هم پیمان مغرب زمین است؛
5- قیس: مرکز فرماندهی او مصر است
6- فرزند و نواده عباس: که از عراق مى‏ آید.(۳).
به دنبال این جنگ، خونریزى و کشتار شدیدى پیش می ‏آید که تا قبل از به پایان رسیدن آن در مدت کوتاهى صدهزار نفر و بنا بر روایتى چهارصد هزار نفر کشته می ‏شوند.(۴) این مطلب اشاره‏ به استفاده از سلاحهاى کشتار جمعى (اتمى، هسته ‏اى، بمبهاى شیمیایى و میکروبى و الکترونى کشنده در این جنگ دارد که بر حیوانات و گیاهان خوراکى هم اثر می ‏گذارند) و در انتهاى آن هم‏ پیمانان سفیانى پیروز مى شوند.
در روایتى، عمار یاسر این‏گونه نقل می کند:
غربیان به سوى مصر حرکت می ‏کنند ، ورود ایشان به آنجا نشانه آمدن سفیانی است. پیش از آن شخصى که دعوت می کند، قیام کرده و ترکها وارد حیره و رومیان وارد فلسطین می شوند. عبداللَّه هم بر آنها سبقت می ‏گیرد تا این که دو لشکر در سر نهر در مقابل هم می ‏ایستند جنگ بزرگى درمی ‏گیرد و صاحب‏ المغرب (هم پیمان غربیان) هم حرکت می ‏کند. مردان را کشته و زنان را اسیر می ‏کند، سپس به سوى قیس برمی ‏گردد تا اینکه سفیانى وارد حیره می ‏شود. یمانى هم شتافته و سفیانى هر چه را جمع کرده بودند درهم مى‏شکند و به سوى کوفه حرکت می ‏کند.(۵)
جابر جعفى هم طى حدیثى طولانى از امام باقر روایت کرده است
«از دین برگشتگانى از جانب ترکها حمله کرده و سپاهى از روم آنها را دنبال می ‏کند. برادران ترکها، پیاده کردن نیروهایشان را در جزیره ادامه می ‏دهند. رومیان از دین‏ برگشته هم در رمله نیرو پیاده می ‏کنند. در آن سال در تمام زمین به واسطه غربیان اختلاف زیادى وجود دارد که اول مغرب زمین شام است. در این زمان سه پرچم (سپاه) در مقابل هم می ‏ایستند: سپاه اصهب، ابقع، سفیانى. در ابتدا سفیانى با ابقع می ‏جنگد و او و همراهانش را کشته و به دنبال آن اصهب را هلاک مى کند. پس از آن تا عراق جنگ و کشتار به پا می ‏کند و سپاهیانش را به قرقیسیا می رساند و در آنجا هم به جنگیدن می ‏پردازد. در این جنگ صدهزار نفر از جباران و ستمگران کشته می ‏شوند. پس از آن سفیانى سپاهى را به سوى کوفه گسیل می ‏دارد.(۶)
عبداللَّه بن ابى یعفور می ‏گویدامام باقر به ما فرمودند:
براى بنی ‏عباس و بنى مروان حتماً اتفاقى در قرقیسیا می ‏افتد که در آن جوان قوى و تنومند، پیر می ‏شود و خداوند از آنها پیروزى را برمی ‏دارد و شکست می خورند (پس از این جنگ) به پرندگان آسمان و درندگان زمین وحى می ‏کند که شکم خود را از گوشت تن جباران سیر کنید و پس از آن است که سفیانى شورش می کند(۷)
حذیفة بن منصوراز امام صادق روایت کرده که فرمودند:
خداوند سفره‏ اى در قرقیسیا دارد که گاهى از آسمان ندا مى ‏دهد و دیگران را آگاه مى ‏کند که ‏اى پرندگان آسمان و درندگان زمین براى سیر کردن خود از گوشت بدن جباران بشتابید.(۸)
به هر حال پس از معرکه قرقیسیا و کشتار و تضعیف و شکست بسیارى از آن قواى سیاسى و نظامى که ممکن بود پس از ظهور حضرت مهدىدر مقابل ایشان جبهه ‏گیرى کنند، تنها سفیانى است که پیروزمندانه باقى مانده و فخرفروشى مى ‏کند.

1 - درخت به لسان سیاه
2- السفیانى فقیه، ص31
3- منطقه بین ‏النهرین
4- یوم الخلاص ص 698
5- الغیبةشیخ طوسى، ص279
بحارالانوار، ج52، ص698
6- -بشارةالاسلام، ص177
السفیانى فقیه، ص128
7- الغیبةنعمانى، ص187
بشارةالاسلام، ص102
8- الغیبة نعمانى، ص205
بحارالانوار، ج52، ص251
یوم ‏الخلاص، ص690

+ نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 6:24  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
ماه شعبان و ایام مربوط به مهدی آل محمد است، قبل از ظهور حضرت ، علائم ونشانه هایی در جامعه پدید میآید که برماست که تحقیق کنیم و این علائم ونشانه ها را یاد بگیریم تا بهتر بتوانیم برمشکلاتی که در آخر الزمان پیش میاید فائق شویم.
نشانه ها و علائم زیاد است، بنده حقیر در چند جلسه نشانه ها و علائم شش ماه قبل از ظهور حضرت را یاد آور می شوم؛ باشد که مرضی در گاه خدا قرار بگیرد. این حوادث از ماه جمادی الثانی شروع وبه ماه محرم که ظهور حضرت در این ماه محقق خواهد شد ختم می شود.

ماه شوال
اتفاقات، در این ماه ادامه پیداکرده و به همراه حادثه‏ هاى دیگر همه ساکنان زمین را متوجه پیروزیهاى مکرر و سریع سفیانى می شود. برخى از حوادثى که در این ماه اتفاق می افتد طبق روایات از این قرار است:
اول: جمعیتى در ماه شوال ظاهر می ‏شوند: سفیانى و لشکریانش(۱). 
دوم: در این ماه خیزشها آغاز می ‏شود، مردم متفرق شده، شورشیان سر به شورش برداشته بدبختیهاى مردم زیادترشده و از شرایط به ‏وجود آمده خشمگین‏ تر شده و اتحاد میان مردم از بین می ‏رود.(۲)
سوم: در ماه شوال بلا می ‏آید: بلایى که مردم به جهت جنگها و فتنه ‏ها به انها مبتلا می شوند(۳و۴)
چهارم: در این ماه ویرانى شهرها و خالى شدن آن از سکنه‏ دیده می شود،به خاطر جنگها و فتنه در شهرها از مردان و جوانان خبرى نیست(۵)
  پنجم: آتش جنگ برافروخته می گردد.

سهل بن حوشب از رسول اکرم نقل کرده که فرمودند:درماه رمضان صیحه آسمانی شنیده میشودودرماه شوال جنگ به پامیشود(۶)
ابن مسعود از آن حضرت روایت کرده که فرمودند: وقتى صیحه (آسمانى) در ماه رمضان واقع شد پس از آن در ماه شوال آتش جنگ برافروخته گشته و مردم براى تهیه غذا مهاجرت کرده و در ماه ذیقعده با هم می جنگند.
بیشتر روایات از پدید آمدن معمعه ‏اى در ماه شوال خبر می ‏دهند که «معمعه» در لغت به معناى نواخته شدن کوس جنگ و صداى ابطال در جنگ و کنایه است از وقوع جنگى ناگوار و تلخ. تأکید بر این مطلب را در این عبارت از حدیث می ‏توان یافت که قبایل غذاى مایحتاج خویش را از ترس مرگ و میر جنگها خریده و انبار می ‏کنند. این معمعه ماه شوال، علی القاعده باید به معرکه «قرقیسیا» اشاره داشته باشد.
1- منتخب الاثر، ص451
یوم‏ الخلاص، ص557
بیان ‏الائمه(ع)، ج2
2- بحارالانوار، ج52، ص272
بشارةالاسلام، ص142
یوم ‏الخلاص
3- شاید ناشى از جنگها و فتنه‏ هایى که مردم گرفتارش شده‏ اند باشد و شاید هم بلایى غیر از اینها باشد و عذابى تازه بر سر مردم نازل شود
4- منتخب ‏الاثر، ص451
یوم‏ الخلاص، ص557
بیان‏ الائمه(ع)، ج2، ص345
5- منتخب‏ الاثر، ص451
یوم ‏الخلاص، ص557
بیان‏ الائمه(ع)، ج2، ص345
5- بشارةالاسلام، ص34
منتخب‏ الاثر، ص451
یوم‏ الخلاص، ص532
6- بیان ‏الائمه(ع)، ج2، ص431
منتخب ‏الاثر، ص451
یوم ‏الخلاص، ص280

+ نوشته شده در  یکشنبه پانزدهم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 5:3  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
ماه شعبان و ایام مربوط به مهدی آل محمد است، قبل از ظهور حضرت ، علائم ونشانه هایی در جامعه پدید میآید که برماست که تحقیق کنیم و این علائم ونشانه ها را یاد بگیریم تا بهتر بتوانیم برمشکلاتی که در آخر الزمان پیش میاید فائق شویم.
نشانه ها و علائم زیاد است، بنده حقیر در چند جلسه نشانه ها و علائم شش ماه قبل از ظهور حضرت را یاد آور می شوم؛ باشد که مرضی در گاه خدا قرار بگیرد. این حوادث از ماه جمادی الثانی شروع وبه ماه محرم که ظهور حضرت در این ماه محقق خواهد شد ختم می شود.

سوم: بیعت کردن سی هزار نفرازقبیله بنی کلب باسفیانی
سفیانى در ماه رجب شورش کرده ، به مبارزات نظامى و سیاسى و جنگ‏هاى خویش جامه عمل پوشانده، محدوده نفوذ اوگسترش می یابد و مجموعه‏ ها و قبایل غیر دینى به دنبال او راه می افتند.
پیامبراکرم(صلی الله علیه وآله) فرمودند:
سفیانی با360سوارشورش میکند تااینکه به دمشق می رسد ودرماه رمضان هم سی هزار نفرازقبیله بنی کلب بااوبیعت میکنند(۱)
قبیله بنی ‏کَلَب، عمو زادگان سفیانى؛ یعنى همان قبایل دروزیه (۲) می ‏باشند که در آینده او را همراهى می ‏کنند. این قبیله در عصر معاویه نصرانى بودند و معاویه همسرش مادر یزید را از آنها گرفت. بنابراین، سفیانى از اولاد یزید بن معاویه می ‏باشد. پیروان این آیین در منطقه رمله (در بیابان برهوت شرقى فلسطین و غربى اردن و جنوب غربى سوریه دمشق) تا چند کیلومتر در اطراف آن زندگی می کنند.
1- یوم ‏الخلاص، ص671
بیان‏ الائمه، ج2
2- طریقه دروزیه، طریقتى است دینى، فلسفى، اخلاقى و اجتماعى در سوریه و لبنان. این طایفه منسوبند به «دَرَزَىّ» که وى بعدها از اعتقاد خویش برگشت. عنوان اصلى این طریقت موحدون است که اساس عقیده‏شان بر حلول و تناسخ روح است. لغتنامه الرائد، ج1، ص787

+ نوشته شده در  شنبه چهاردهم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 5:1  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
ماه شعبان و ایام مربوط به مهدی آل محمد است، قبل از ظهور حضرت ، علائم ونشانه هایی در جامعه پدید میآید که برماست که تحقیق کنیم و این علائم ونشانه ها را یاد بگیریم تا بهتر بتوانیم برمشکلاتی که در آخر الزمان پیش میاید فائق شویم.
نشانه ها و علائم زیاد است، بنده حقیر در چند جلسه نشانه ها و علائم شش ماه قبل از ظهور حضرت را یاد آور می شوم؛ باشد که مرضی در گاه خدا قرار بگیرد. این حوادث از ماه جمادی الثانی شروع وبه ماه محرم که ظهور حضرت در این ماه محقق خواهد شد ختم می شود.
دوم: صیحه ی آسمانى
«صیحه» به صدا و ندا اطلاق می ‏شود و در اینجا منظور ندایى است که شب بیست و سوم ماه رمضان از آسمان شنیده می ‏شود. هر کسی آن را به زبان خویش می ‏شنود و از آن حیران و سرگردان می ‏گردد؛ از شنیدن این ندا خوابیده بیدار می شود؛ ایستاده می ‏نشیند؛ نشسته بر سر جاى خود میخکوب می ‏شود نوعروسان از شدت ترس از خلوتگاه‏هاى خویش بیرون می آیند. این ندا از جبرئیل امین است، که به زبانى رسا چنین اعلام می ‏کند:
«صبح نزدیک شد (۵). بدانید که حق با مهدىو شیعیان اوست»
پس از آن در بعدازظهر (نزدیک مغرب) شیطان لعین در میان زمین و آسمان ندا می دهد :

آگاه باشید که حق با عثمان و شیعیان اوست. ظاهراً مراد از «عثمان»، «عثمان بن عنبسه» یا همان سفیانى است.
ابوحمزه می ‏گوید:« از امام باقر(علیه السلام) پرسیدم:
آیا شورش سفیانى از علایم حتمى ظهور است؟» حضرت فرمودند:« آرى ندا هم حتمى است...»
از حضرت پرسیدم:« این ندا چگونه خواهد بود؟» فرمودند:«یک منادى اول روز ندا می ‏دهد که حق با آل علی و شیعیان اوست و در انتهاى روز شیطان ندا می ‏دهد که حق با عثمان و شیعیان اوست و در این زمان یاوه‏ گویان (باطل‏ گرایان) دچار تردید مى‏شوند(۶)
این صیحه نشانگر دو چیز است:
الف)مردم را به نزدیک بودن ظهور توجه می دهد؛
ب) آمادگى درونى در میان مؤمنان مخلص به وجود می آورد.
وظایف مؤمنان در هنگام پیشامد این صیحه:
در احادیث ائمه هدی در این زمینه چنین آمده است:
اول) شکر خداوند:
بعد شکر خداوند و به جا آوردن نماز صبح جمعه مورد بحثمان، به خانه‏ هایتان بروید و درها را قفل کنید و دریچه ‏ها و روزنه‏ ها را ببندید و خودتان را در میان چیزى بپوشانید و گوش‏هایتان را بگیرید (در حدیث آمده است که از شدت و قوت این صدا هفتادهزار نفر کر و هفتادهزار نفر لال مى‏شوند)، هرگاه صدا را شنیدید پس به سجده بیفتید و بگویید:
سبحان ربنّا القدّوس.پروردگار مقدس ما منزه است
هر که چنین کند نجات پیدا می کند و هر که از این عمل روى گرداند هلاک ‏شود.(7) 

ب) انبار کردن غذاى یکسال خود و خانواده‏:

امام باقر(علیه السلام) فرمودند:«نشانه حادثه ‏ها در ماه رمضان، نشانه‏ اى است در آسمان که مردم پس از آن دچار اختلاف می ‏شوند. هرگاه آن را درک کردى غذایت را بیشتر کن.(8) 
پس از شنیده شدن نداى آسمانى میان مردم اختلاف، جنگ و فتنه (نبرد قرقیسیا) پدید آمده و به دنبال آن قحطى و گرانى پیش می ‏آید و از این رو ائمه هدی به شیعیان مؤمن و مسلمانان سفارش کرده ‏اند که غذا و نیازمندیهاى خود و خانواده‏ را براى مدت یک سال ذخیره کنند.
5- بحارالانوار، ج52، ص274.51
6- الارشاد شیخ مفید، ج2، ص371
الغیبة شیخ طوسى، ص266
اعلام‏ الورى، ص429.52
7- الغیبة نعمانى، ص173
بحارالانوار، ج52
8 - الغیبةنعمانى، ص176
بحارالانوار، ج52

+ نوشته شده در  جمعه سیزدهم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 5:51  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
ماه شعبان و ایام مربوط به مهدی آل محمد است، قبل از ظهور حضرت ، علائم ونشانه هایی در جامعه پدید میآید که برماست که تحقیق کنیم و این علائم ونشانه ها را یاد بگیریم تا بهتر بتوانیم برمشکلاتی که در آخر الزمان پیش میاید فائق شویم.
نشانه ها و علائم زیاد است، بنده حقیر در چند جلسه نشانه ها و علائم شش ماه قبل از ظهور حضرت را یاد آور می شوم؛ باشد که مرضی در گاه خدا قرار بگیرد. این حوادث از ماه جمادی الثانی شروع وبه ماه محرم که ظهور حضرت در این ماه محقق خواهد شد ختم می شود.

ماه رمضان
در این‌ ماه امت‌ اسلامی‌ به‌ خاطر جنگ‌ها، فتنه‌ها و کشتارها ضعف‌ سیاسی‌ جدی‌ پیدا کرده‌، قوای‌ بیگانه‌ رومیان‌ هم‌ وارد منطقه‌ شده‌اند. نشانه‌هایی‌ در آسمان‌ پدیدار شده‌ است‌ که‌ امید را در دل‌ مؤمنین‌ شکوفا کرده‌ و از این‌ پس‌ جریان‌ حضرت‌ مهدی‌ مهم ‌ترین‌ اشتغال‌ ذهنی‌ مردم‌ سراسر زمین‌ می‌شود؛ چرا که‌ این‌ آیات‌ و دلایلی‌ که‌ در این‌ ماه‌ نمایان‌ می‌گردد به‌ حدی‌ است‌ که‌ بشریت‌ نمی‌تواند از آن‌ چشم‌پوشی‌ کند .

اول: خورشیدگرفتگی‌ و ماه‌گرفتگی‌ در زمان‌ غیر عادی‌
یکی‌ از نشانه ها کسوف‌ خورشید در روز سیزدهم‌ یا چهاردهم‌ ماه‌ رمضان‌ و خسوف‌ ماه‌ در بیست‌ و پنجم‌ همان‌ ماه‌ است‌.
علت‌ پدید آمدن‌ این‌ دو نشانه‌ پیش‌ از ظهور که‌ خلاف‌ روال‌ عادی‌ بوده‌ و از اول‌ خلقت‌ آدم‌ تا آن‌ زمان‌ نمونه‌اش‌ دیده‌ نشده‌، از این‌ قرار است‌:
الف‌) فراگیرشدن نظریه‌ مهدویت‌ و اعتقاد به‌ حضرت‌ در میان‌ تمام‌ مسلمانان‌؛
ب‌) متوجه‌ کردن‌ مؤمنان‌ مخلص‌ به‌ نزدیکی‌ ظهور.
«ثعلبة‌ ازدی‌» از امام‌ باقر(علیه السلام‌) نقل‌ کرده‌ که‌ فرمودند: دو نشانه‌ پیش‌ از ظهور قائم‌ خواهد بود: خورشیدگرفتگی‌ در نیمه‌ ماه‌ رمضان‌ و ماه‌گرفتگی‌ در آخر آن‌. به‌ حضرت‌ عرض‌ کردم‌:« یابن‌ رسول‌الله خورشید در انتهای‌ ماه‌ کسوف‌ می‌کند و ماه‌ در نیمة‌ آن‌ خسوف‌.» حضرت‌ فرمودند:خودم‌ می‌دانم‌ چه‌ می‌گویم‌؛ این‌ دو نشانه‌ای‌ است‌ که‌ از زمان‌ فرود آمدن‌ آدم‌ (از بهشت‌ به‌ زمین‌) سابقه‌ نداشته‌ است‌(۱)
«ورد بن‌ زید اسدی‌» برادر «کمیت‌» از آن‌ حضرت‌ نقل‌ کرده‌ که‌ فرمودند:«پیش‌ از این‌ امر (ظهور) ماه‌ گرفتگی‌ خواهد بود؛ که‌ پنج‌ روز مانده‌ (به‌ انتهای‌ ماه‌) و خورشید گرفتگی‌ در روز پانزدهم‌ که‌ هر دو در ماه‌ رمضان‌ خواهد بود و به‌ این‌ ترتیب‌ حساب‌ منجمان‌ به‌ هم‌ می‌ریزد.»
ابوبصیر هم‌ از امام‌ صادق‌ نقل‌ می‌کند که‌ حضرت‌ فرمودند:«نشانة‌ قیام‌ حضرت‌ مهدی‌ کسوف‌ خورشید در بیست‌ و سوم‌ یا چهاردهم‌ ماه‌ رمضان‌ است (۲)
خسوف‌ ماه‌ معمولاً به‌ جهت‌ قرار گرفتن‌ زمین‌ در میان‌ خورشید و ماه‌ رخ‌ می‌دهد که‌ زمان‌ آن‌ هم‌ در نیمه ماه‌های‌ قمری‌ است‌. کسوف‌ خوشید هم‌ غالباً زمانی‌ مشاهده‌ می‌شود که‌ ماه‌ بین‌ زمین‌ و خورشید قرار گیرد و زمان‌ آن‌ هم‌ در آخر ماه‌های‌ قمری‌ است.

‌ چنین‌ حادثه‌ای‌ در زمانی‌ غیر از زمان‌ عادی‌ آن‌ ـ بنا برگفته‌ روایات‌ ـ با فرض‌ احتمالات‌ زیر ممکن‌ می‌شود:
احتمال‌ اول‌: این‌ قضیه‌ معجزه‌گونه‌ و از طریق‌ یکی‌ از اسباب‌ و علل‌ عادی‌ وناشناخته‌ انجام‌ شود.
البته‌ با اختلافی‌ ساده‌ و آن‌ هم‌ آگاهی‌ ما از زمان‌ وقوع‌ آن‌ است‌، که‌ البته‌ طریقه‌ حدوث‌ این‌ اعجاز یا کیفیت‌ شکل‌گیری‌ را نمی‌توانیم‌ تصور کنیم‌ و همین‌ قدر کافی‌ است‌ که‌ بدانیم‌ این‌ معجزه‌ انجام‌ می‌شود و آن‌ هم‌ معجزه‌ای‌ که‌ از زمان‌ هبوط‌ حضرت‌ آدم‌ تا کنون‌ سابقه‌ نداشته‌ است‌ و لذا محاسبات‌ ستاره‌شناسان‌ را برهم‌ می‌زند.
احتمال‌ دوم‌: به‌ واسطة‌ ممانعت‌ جسمی‌ بزرگ‌ رخ‌ می‌دهد.
ممکن‌ است‌ یکی‌ از اشیاء سرگردان‌ در فضا به‌ منظومة‌ شمسی‌ نزدیک‌ شده‌ و با قرار گرفتن‌ در مقابل‌ خورشید مانع‌ رسیدن‌ آفتاب‌ به‌ زمین‌ شود و کسوف‌ پس‌ از ده‌ روز پیش‌ بیاید و همین‌ شی‌ء در اواخر ماه‌ هم‌ که‌ ماه‌ به‌ شکل‌ هلال‌ دیده‌ می‌شود در برابر آن‌ قرار گیرد و بر حسب‌ سرعت‌ و حجم‌ آن‌ شی‌ء خسوف‌ کلی‌ یا جزیی‌ رخ‌ دهد. از جمله‌ نشانه‌هایی‌ که‌ برای‌ ظهور ذکر شده‌ است‌ و بی‌ارتباط‌ با این‌ بخش‌ از مطالب‌ نیست‌ این‌ است‌ که‌ نور خورشید از زمان‌ طلوعش‌ تا 23 از روز ناپدید می‌شود که‌ این‌ به‌ جهت‌ آن‌ است‌ که‌ شی‌ء فضایی‌ بین‌ خورشید و زمین‌ قرار گرفته‌ و به‌ مدت‌ 23 از طول‌ روز مانع‌ رسیدن‌ آفتاب‌ (۳)  به‌ زمین‌ می‌شود که‌ بالطبع‌ با کسوفی‌ که‌ از یک‌ تا سه‌ ساعت‌ طول‌ می‌کشد، متفاوت‌ است‌.
  احتمال‌ سوم‌:  به‌ جهت‌ تغییرات‌ درونی‌ خود خورشید.
  تعبیر علمی‌ این‌ مطلب‌ از این‌ قرار است‌ که‌ ممکن‌ است‌ انفجارهای‌ عظیم‌ یا تغییرات‌ فیزیکی‌ خاصی‌ در خورشید پدید آید طوری‌ که‌ مدت‌ مشخصی‌ اشعه‌ خورشید به‌ اطراف‌ پراکنده‌ نگردد و یا اینکه‌ انفجارهای‌ پشت‌ سر هم‌ ماه‌ رمضان‌ در خورشید، کسوف‌ اواسط‌ ماه‌ را به‌ دنبال‌ داشته‌ باشد و در آخر ماه‌ که‌ از ماه‌ هلالی‌ بیش‌ پیدا نیست‌، خسوف‌ را؛ که‌ این‌ احتمال‌ نزدیک‌ترین‌ و جدی‌ترین‌ احتمالات‌ است‌ خصوصاً اگر این‌ دو را به‌ آیات‌ و نشانه‌هایی‌ که‌ از آسمان‌ است‌ و در بحث‌ حوادث‌ ماه‌ رجب‌ به‌ آنها پرداختیم‌، ضمیمه‌ کنیم‌، می‌توان‌ آنها را هم‌ با این‌ احتمال‌ توجیه‌ کرد: توقف‌ خورشید در زمان‌ سفیانی‌ ممکن‌ است‌ که‌ ناشی‌ از انفجاری‌ قوی‌ در خورشید باشد که‌ مانع‌ حرکت‌ کردن‌ خورشید شود یا حرکت‌ آرامی‌ که‌ مانند بازگشت‌ عمل‌ آن‌ برای‌ مدت‌ دو یا سه‌ ساعت‌ باشد یا ظاهر شدن‌ بدنی‌ نمایان‌ در قرص‌ خورشید (از جمله‌ حوادث‌ ماه‌ رجب‌) هم‌ ممکن‌ است‌ ناشی‌ از انفجاری‌ قوی‌ در خورشید باشد که‌ وقتی‌ در سطح‌ خورشید گسترش‌ یابد به‌ شکل‌ سینه‌ و صورت‌ انسان‌ به‌ نظر برسد. دانشمندان‌ متأخر به‌ حدوث‌ چنین‌ جریانی‌ در خورشید که‌ در حدیث‌ هم‌ می‌توان‌ تأکید بر چنین‌ مطلبی‌ را یافت‌ اشاره‌ کرده‌اند.
امیرالمؤمنین‌ طی‌ حدیثی‌ طولانی‌ پس‌ از ذکر صیحه‌ و ندای‌ آسمانی‌ ماه‌ رمضان‌ (در بیست‌ و سوم‌ ماه‌) می‌فرمایند:«از فردای‌ آن‌، هنگام‌ ظهر خورشید رنگارنگ‌ و سپس‌ زرد شده‌ و در نهایت‌ سیاه‌ و تاریک‌ می‌شود.(۴) 
  تاریکی‌ خورشید خود دلیل‌ روشنی‌ است‌ برای‌ وقوع‌ خسوف‌ ماه‌ در روز (بیست‌ و پنجم‌ ماه‌ رمضان‌).
1 - الارشادشیخ‌ مفید، ج‌2، ص‌374
الغیبة‌نعمانی‌، ص‌181
اعلام‌الوری‌، ص‌429
الغیبة‌ شیخ‌ طوسی‌، ص‌270
بشارة‌الاسلام‌، ص‌96
یوم‌الخلاص‌، ص‌516
تاریخ‌ مابعدالظهور، ص‌118.
2 - الغیبة‌نعمانی‌، ص‌182
بشارة‌الاسلام‌، ص‌97
تاریخ‌ الغیبة‌الکبری‌، ص‌479
یوم‌الخلاص‌، ص‌517.
3 - الممهدون‌ للمهدی‌(ع‌)، ص‌37.
4 - بحارالانوار، ج‌52، ص‌275

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 5:46  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
ماه شعبان و ایام مربوط به مهدی آل محمد است، قبل از ظهور حضرت ، علائم ونشانه هایی در جامعه پدید میآید که برماست که تحقیق کنیم و این علائم ونشانه ها را یاد بگیریم تا بهتر بتوانیم برمشکلاتی که در آخر الزمان پیش میاید فائق شویم.
نشانه ها و علائم زیاد است، بنده حقیر در چند جلسه نشانه ها و علائم شش ماه قبل از ظهور حضرت را یاد آور می شوم؛ باشد که مرضی در گاه خدا قرار بگیرد. این حوادث از ماه جمادی الثانی شروع وبه ماه محرم که ظهور حضرت در این ماه محقق خواهد شد ختم می شود.
ماه شعبان
در این‌ ماه‌، روحیه ی آمادگی‌ برای ظهور برای مردم ایجاد می شود البته آمیخته‌ به‌ ترس‌ که این‌ ناشی‌ از بروز جریانات‌ سیاسی‌ است‌ که‌ در یک‌ عرصه‌ با هم‌ به‌ جنگ مشغولند که‌ از ماه‌ رجب‌ مقابل‌ هم‌ قرار گرفته‌اند .
به‌ طور کلی‌ دو جریان‌ در این‌ ایام‌ در حال‌ شکل‌ گرفتن‌ است‌:
جریان‌ یاوران‌ حضرت‌ مهدی‌ (یمانی‌ از یمن‌ و سید خراسانی‌ از ایران‌)
جریان‌ سفیانی‌ که‌ بر رقبای‌ خویش‌ «اصهب‌» و «ابقع‌» فائق‌ آمده‌ و پس‌ از این‌ پیروزی‌ با رومیان‌ و یهودیان‌ (غرب‌) هم‌ پیمان‌ گشته‌ است‌.
در ماه‌ شعبان‌ جریانات‌ از هم‌ جدا شده‌ و مردم‌ هم‌ از کنار یکدیگر پراکنده‌ می‌شوند به‌ همین‌ علت‌ در روایات نشانه‌ها و حوادث‌ دوران‌ ظهور، خاورمیانه‌ همانند میدان‌ مبارزه‌ و جنگ‌های‌ متعدد و با کشته‌های‌ بسیار ترسیم‌ شده‌ است‌. ساکنان‌ این‌ منطقه‌ ( مسلمانان)‌ هستند که در شرایط‌ سختی‌ و ناراحتی‌ به‌ سر می‌برند که‌ نتیجه‌ عدم‌ ثبات‌ سیاسی‌ کشورهای‌ منطقه‌ است‌ و به‌ زودی‌ هم‌ آتش‌ جنگ‌ جهانی‌ بزرگی‌ برافروخته‌ خواهد شد.
ابوبصیر نقل‌ می‌کند که‌ از امام‌ صادق‌ درباره‌ ماه‌ رجب‌ پرسیدم‌. حضرت‌ فرمودند: «پیش‌ از اسلام‌ (دوران‌ جاهلیت‌) ماه‌ رجب‌ را بزرگ‌ می‌شمردند و در آن‌ جنگ‌ نمی‌کردند.» ابو بصیر می‌گوید:« پرسیدم‌ شعبان‌؟»« امور در آن‌ از هم‌ جدا می‌شود؛»«ماه‌ رمضان‌ چطور؟»
« ماه‌ خداوند تبارک‌ و تعالی‌ است‌ که‌ در آن‌ به‌ نام‌ صاحب‌ شما، حضرت‌ مهدی‌، و پدرش‌ ندا در دهند.» ماه «شوال‌؟»
« در آن‌ مردم‌ پراکنده‌ شوند.»
ماه« ذی‌القعده‌؟»
«در آن‌ می‌نشینند؛»
ماه «ذی‌حجة‌؟
« آن‌ ماه‌ خون‌ است‌؛»
«پس‌ محرم‌ (چطور خواهد بود؟)
«در آن‌ حلال‌ را حرام‌ کرده‌ و حرام‌ را حلال‌ می‌گردانند. »ـ
« صفر و ربیع‌(الاول‌ و الثانی‌)؟ »
«در آن‌ ننگی (مرگ‌) زشت‌ (وحشتناک‌) و امری‌ عظیم‌ خواهد بود. »
«جمادی‌ (الاول‌ و الثانی‌)؟ »
« از ابتدا تا انتهایش‌ فتح‌ و پیروزی‌ است‌. »(۱)
ابو حمزه‌ ثمالی‌ از قول‌ امام‌ باقر نقل‌ کرده‌ که‌ فرمودند:«وقتی‌ شنیدید که‌ مردم‌ شام‌ دچار اختلاف‌ شده‌اند، از آنجا فرار کنید که‌ فتنه‌ و کشتار به‌ جانش‌ افتاده‌ است‌.»گفتم‌ به‌ کجا فرار کنیم‌؟ فرمودند «مکه‌ بهترین‌ جایی‌ است‌ که‌ مردم‌ بدانجا بگریزند. »(۲)
در روایت روضة‌ الکافی‌ این‌ رویدادها را توصیف‌ کرده‌ و مردم‌ را متوجه‌ وظایفشان‌ در آن‌ زمان‌ و شرایط‌ می کند‌:«وقتی‌ ماه‌ رجب‌ شد با نام‌ خداوند متعال‌ روی‌ کنید اگر دوست‌ داشتید که‌ تا شعبان‌ به‌ تأخیر بیندازید، ضرر نمی‌بینید و اگر دوست‌ داشتید که‌ در میان‌ اقوام‌ و خویشانتان‌ پناه‌ بگیرید (روزه‌ بگیرید) شاید برای‌ شما بهتر (محکم‌تر) باشد سفیانی‌ هم‌ به‌ عنوان‌ یک‌ نشانه‌ برای‌ شما کافی‌ است‌. »(۳)
  در این‌ حدیث به مردم‌ اجازه‌ داده‌ شده‌ که‌ شتاب‌ کردن‌ در مسافرت‌ تا پایان‌ ماه‌ رمضان‌ به‌ تأخیر انداخته‌ شود. و امام‌ باقر برای‌ راهنمایی‌ کردن‌ شیعیان‌ خویش‌ در قسمتی‌ از آن‌ حدیثی‌ طولانی‌ چنین‌ فرموده‌اند:
 «سفیانی‌ برای‌ شکنجه‌ کردن‌ دشمنان‌ شما کافیست‌ و او از جمله‌ نشانه‌ها‌ برای‌ شماست‌ (برای‌ فهم‌ نزدیکی‌ ظهور). علی‌رغم‌ اینکه‌ این‌ فاسق‌ شورش‌ کرده‌ شما یک‌ یا دو ماه‌ پس‌ از خروج‌ او از جای‌ خود تکان‌ نخورید؛ ناراحتی‌ به‌ شما نخواهد رسید تا اینکه‌ جمع‌ زیادی‌ از غیر شما (غیر شیعیان‌) را بکشد (اشاره‌ به‌ معرکه‌ قرقیسیاست‌).»برخی‌ از اصحاب‌ گفتند: با عیال‌ (زن‌ و فرزند) خود در آن‌ زمان‌ چه‌ کنیم‌؟ فرمودند:
 «مردان‌ خویش‌ را از سفیانی‌ پنهان‌ کنید؛ چرا که‌ او کینه‌ و حرص‌ شیعیان‌ را به‌ دل‌ دارد ولی‌ زنان‌ ان‌شاءالله ناراحتی‌ به‌ آنها نخواهد رسید.»  پرسیدند: «پس‌ مردان‌ به‌ کدام‌ سو خارج‌ شوند و از دست‌ او به‌ کجا فرار کنند؟» فرمودند:«در مدینه‌ چه‌ می‌توانید بکنید در حالی‌ که‌ سپاهیان‌ آن‌ فاسق‌ بدانجا روی‌ می‌کنند. ولی‌ شما به‌ مکه‌ بروید که‌ محل‌ اجتماع‌ شما آنجاست‌ و فتنه او به‌ مدت‌ حمل‌ یک‌ زن‌ یعنی‌ 9 ماه‌ طول‌ می‌کشد و ان‌شاءالله بیش‌ از این‌ اجازه‌ نخواهد یافت‌. »(۴)
1-بحارالانوار، ج‌52، ص‌272
بشارة‌الاسلام‌، ص‌142
بیان‌الائمه‌، ج‌2، ص‌686.
2 - بحارالانوار، ج‌52، ص‌271
السفیانی‌فقیه‌، ص‌123.
3 - بحارالانوار، ج‌52، ص‌302
السفیانی‌، ص‌122.
4- الغیبة‌ نعمانی‌، ص‌203
السفیانی‌، ص‌122

+ نوشته شده در  چهارشنبه یازدهم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 1:54  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
ماه شعبان و ایام مربوط به مهدی آل محمد است، قبل از ظهور حضرت ، علائم ونشانه هایی در جامعه پدید میآید که برماست که تحقیق کنیم و این علائم ونشانه ها را یاد بگیریم تا بهتر بتوانیم برمشکلاتی که در آخر الزمان پیش میاید فائق شویم.
نشانه ها و علائم زیاد است، بنده حقیر در چند جلسه نشانه ها و علائم شش ماه قبل از ظهور حضرت را یاد آور می شوم؛ باشد که مرضی در گاه خدا قرار بگیرد. این حوادث از ماه جمادی الثانی شروع وبه ماه محرم که ظهور حضرت در این ماه محقق خواهد شد ختم می شود.
هفتم: ثابت‌ ماندن‌ خورشید و خسوف‌ ماه‌ در شب‌ بدر (نیمه ی‌ ماه‌)
  از علایم‌ غیر حتمی‌ سال‌ ظهور ، ثابت‌ ماندن‌ خورشید و حرکت‌ نکردن‌ آن‌ از ظهر تا عصر یکی‌ از روزهای‌ ماه‌ رجب‌ است‌. همچنین‌ در شب‌ بدر این‌ ماه‌، خسوف‌ و ماه‌ گرفتگی‌ رخ‌ خواهد داد.

  از امام‌ پنجم‌ در مورد این‌ آیه‌ که‌ اگر بخواهیم‌ از آسمان‌ بر آنها آیه‌ای‌ نازل‌ می‌کنیم‌ پرسیدند که‌»آن‌ آیه‌ چیست‌؟» حضرت‌ فرمودند:«ثابت‌ ماندن‌ خورشید از ظهر تا هنگام‌ عصر... که‌ اینها در زمان‌ سفیانی‌ است‌ و به‌ دنبال‌ آن‌، او و قوم‌ و پیروانش‌ هلاک‌ خواهند شد.»(۸)

  این‌ نشانه‌ به‌ خوبی‌ از خروج‌ و شورش‌ سفیانی‌ در ماه‌ رجب‌ َحکایت‌ می‌کند؛ چرا که‌ این‌ علامت‌ در زمان‌ او اتفاق‌ می‌افتد. سکون‌ خورشید در آسمان‌ هر چند برای‌ مدت‌ کمی‌ رخ‌ می‌دهد، ولی‌ معجزه‌ای‌ عجیب‌ از ناحیه‌ خداوند متعال‌ است‌. از طرفی‌ مردم‌ به‌ آن‌ واقعه‌ از طولانی‌ شدن‌ ناگهانی‌ مدت‌ روز پی‌ می‌برند. و از طرف‌ دیگر تابش‌ نامتعارف‌ و بیش‌ از حد گرما و حرارت‌ خورشید به‌ زمین‌ باخبر می‌شوند. پدید آمدن‌ چنین‌ نشانه‌ای‌ آسمانی‌ در ماه‌ رجب‌ خبر از هلاکت‌ و درهم‌ کوبیده‌ شدن‌ سفیانی‌ و سپاهیان‌ و حزب‌ و پیروانش‌ می‌دهد.
  از جمله‌ دیگر حوادثی‌ که‌ در ماه‌ رجب‌ رخ‌ می‌دهد ماه‌ گرفتگی‌ در شب‌ بدر این‌ ماه‌ است‌:
  ام‌ سعید اخمسیه می گوید: ‌ به‌ امام‌ صادق‌ عرض‌ کردم « یابن‌ رسول‌الله(ص‌) فدایتان‌ شوم‌! نشانه‌ای‌ از خروج‌ و قیام‌ حضرت‌ مهدی‌ در اختیارم‌ بگذارید و به‌ من‌ مرحمت‌ کنید. »

حضرت‌‌ فرمودند:ام‌سعید! وقتی‌ ماه‌ در شب‌ بدر ماه‌ رجب‌ گرفته‌ شود و خسوف‌ رخ‌ دهد، مردی‌ پس‌ از آن‌ خروج‌ کند و به‌ دنبال‌ آن‌ حضرت‌ مهدی‌ قیام‌ خواهند کرد. 
8 - بیان‌ الائمه‌، ج‌2

+ نوشته شده در  سه شنبه دهم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 6:27  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
ماه شعبان و ایام مربوط به مهدی آل محمد است، قبل از ظهور حضرت ، علائم ونشانه هایی در جامعه پدید میآید که برماست که تحقیق کنیم و این علائم ونشانه ها را یاد بگیریم تا بهتر بتوانیم برمشکلاتی که در آخر الزمان پیش میاید فائق شویم.
نشانه ها و علائم زیاد است، بنده حقیر در چند جلسه نشانه ها و علائم شش ماه قبل از ظهور حضرت را یاد آور می شوم؛ باشد که مرضی در گاه خدا قرار بگیرد. این حوادث از ماه جمادی الثانی شروع وبه ماه محرم که ظهور حضرت در این ماه محقق خواهد شد ختم می شود.
ششم: نداهای‌ سه‌گانه‌
  سه‌ ندای‌ آسمانی‌ در ماه‌ رجب‌ رخ می دهد که همه آنهارا می‌شنوند:
  ندای‌ اول‌:  «ألا لعنة‌ الله علی‌ القوم‌ الظالمین»‌؛ 
بدانید لعنت‌ خدا شامل‌ حال‌ جمعیت‌ ظالم‌ و ستمکار می‌شود.
  ندای‌ دوم‌:  «یا معاشرالمؤمنین‌ أزفة‌ الآزفة»‌؛ 
ای‌ گروه‌ مؤمنان‌! قیامت‌ (ظهور) نزدیک‌ شده‌ است‌.

  ندای‌ سوم‌:  بدن‌ آشکار و نمایانی‌ ندا می‌دهد:
 «ألا إن‌ الله بعث‌ مهدی‌ آل‌ محمد للقضاء علی‌الظالمین»‌ ؛
بدانید که‌ خداوند مهدی‌ آل‌ محمدرا برای‌ اجرای‌ قضای‌ خود بر ستمکاران‌ برانگیخت‌ و فرستاد.

  امام‌ رضا طی‌ حدیثی‌ طولانی‌ فرمودند« ندایی‌ می‌آید که‌ هر دور و نزدیکی‌ آن‌ را می‌شنود؛ برای‌ مؤمنان‌ رحمت‌ و برای‌ کافران‌ عذاب‌ است‌.» حسن‌ بن‌ محبوب‌ که‌ راوی‌ است‌ می‌گوید: به‌ حضرت‌ عرض‌ کردم‌: پدر و مادرم‌ به‌ فدایتان‌ آن‌ ندا چیست‌؟ فرمودند:« سه‌ ندا در رجب‌ خواهد بود. اولین‌ آنها چنین‌ است‌: بدانید که‌ لعنت‌ خدا شامل‌ ستمکاران‌ است‌ و دومین‌ آنها: ای‌ گروه‌ مؤمنین‌ قیامت‌ (ظهور) نزدیک‌ شده‌ است‌ و سومین‌ بدنی‌ آشکارا در قرص‌ خورشید، مشاهده‌ می‌شود که‌ ندا در می‌دهد که‌ خداوند فلان‌ بن‌ فلان‌ را برای‌ هلاک‌ و نابودی‌ ستمکاران‌ برانگیخته‌ است‌ و در این‌ زمان‌ فرج‌ و گشایش‌ مؤمنین‌ خواهد آمد و خداوند سینه‌هایشان‌ را شفا داده‌ و سختی‌ و غم‌ و غصه‌ را از قلب‌هایشان‌ می‌زداید(۶)

  قریب‌ به‌ همین‌ مضمون‌ از امام‌ باقر نقل‌ شده‌ است‌ که‌ فرموده‌اند:
 «خداوند تبارک‌ و تعالی‌ با پدید آوردن‌ این‌ آیات‌، انکارکنندگان‌ را مبهوت‌ و متحیر خواهد کرد.»
  و امام‌ صادق‌چنین‌ می‌فرمایند :«سالی‌ که‌ در آن‌ صیحه‌ آسمانی‌ واقع‌ می‌شود پیش‌ از آن‌ آیه‌ای‌ در رجب‌ خواهد بود.»-از ایشان‌ پرسیدند: «آن‌ آیه‌ چیست‌؟» فرمودند: «چهره‌ای‌ که‌ در ماه‌ نمایان‌ می‌شود و دستی‌ که‌ آشکارا اشاره‌ می‌کند و ندایی‌ که‌ از آسمان‌ هر کس‌ آن‌ را به‌ زبان‌ خویش‌ می‌شنود. »(۷)

  با توجه‌ به‌ آنچه‌ گفته‌ شد ؛ بین‌ ندا و صیحه‌ تفاوت‌ است؛ چرا که‌ صیحه‌ در ماه‌ رمضان‌ واقع‌ می‌شود و به‌ شکل‌ ندای‌ جبرئیل‌ است‌ در حالی‌ که‌ نداهای‌ سه‌ گانه‌ در ماه‌ رجب‌ پدید می‌آیند و ندای‌ چهارمی‌ در ماه‌ محرم‌ و روز ظهور حضرت‌ خواهد بود و به‌ خلاف‌ نداهای‌ چهارگانه‌ در ماه‌های‌ رجب‌ و محرم‌ صیحه ی‌ ماه‌ رمضان‌ در زمرة‌ علائم ‌ محتوم‌ به‌ شمار میآید.
6 - سوره‌ شعراء(26) آیه‌ 4.
7 - بحارالانوار، ج‌52، ص‌221

+ نوشته شده در  دوشنبه نهم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 6:17  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
ماه شعبان و ایام مربوط به مهدی آل محمد است، قبل از ظهور حضرت ، علائم ونشانه هایی در جامعه پدید میآید که برماست که تحقیق کنیم و این علائم ونشانه ها را یاد بگیریم تا بهتر بتوانیم برمشکلاتی که در آخر الزمان پیش میاید فائق شویم.
نشانه ها و علائم زیاد است، بنده حقیر در چند جلسه نشانه ها و علائم شش ماه قبل از ظهور حضرت را یاد آور می شوم؛ باشد که مرضی در گاه خدا قرار بگیرد. این حوادث از ماه جمادی الثانی شروع وبه ماه محرم که ظهور حضرت در این ماه محقق خواهد شد ختم می شود.
پنجم: بدنی‌ کاملاً واضح‌ در قرص‌ خورشید و دستی‌ از آسمان‌ نمایان می شود.
الف‌ ـ خارج‌ شدن‌ سر و سینه ی‌ مردی‌ در قرص‌ خورشید.
امام‌ باقر(علیه السلام) ذیل‌ آیه‌ ‌شریفه:
إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَیْهِم مِّن السَّمَاء آیَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِینَ(۱)
 اگر بخواهیم‌ آیه‌ای‌ را از آسمان‌ بر آنها نازل‌ می‌کنیم‌ تا‌ گردن‌های‌ خود را خاضعانه‌ در مقابل‌ آن‌ فرود آورند.
فرمودند:«خداوند با آنها چنین‌ خواهد کرد.»
 راوی‌ می‌گوید: پرسیدم‌ آنها چه‌ کسانی‌ هستند؟
  فرمودند: منظور« سفیانی‌ و یارانش‌ هستند‌. »
 راوی‌ می‌گوید باز پرسیدم‌: آن‌ آیه‌ چیست‌؟
حضرت‌ فرمودند:« ثابت‌ ماندن‌ خورشید از ظهر تا وقت‌ عصر و خارج‌ شدن‌ سینه‌ و صورت‌ مردی‌ در قرص‌ خورشید که‌ با حسب‌ و نسبش‌ برای‌ مردم‌ شناخته‌ شده‌ است‌. اینها در زمان‌ سفیانی‌ است‌ و پس‌ از آن‌ سفیانی و پیروانش‌ هلاک‌ می‌شوند(۲)
برطبق  این‌ روایت این‌ علامت‌ پس‌ از خروج‌ سفیانی‌ است‌ و سفیانی‌ هم‌ همان‌گونه‌ که‌ بیان‌ شد در ماه‌ رجب‌ خروج‌ می‌کند.
علاوه‌ بر این‌ امام‌ صادق‌(علیه السلام‌) در‌ حدیث‌ دیگری‌ تصریح‌ می‌کنند که‌ این‌ نشانه‌ در ماه‌ رجب‌ واقع‌ می‌شود و می‌فرمایند:
« سالی‌ که‌ در آن‌ صیحه‌ و فریاد آسمانی‌ واقع‌ می‌شود، قبل‌ از آن‌ آیه‌ای‌ در ماه‌ رجب‌ نمایان‌ می‌شود.» 
راوی‌ می‌گوید: پرسیدم‌ آن‌ آیه‌ چیست‌؟ فرمودند:« چهره‌ای‌ که‌ در ماه‌ (و به‌ قولی‌ خورشید) و دستی‌ نمایان‌ دیده‌ می‌شود.»(۳) این‌ بدن‌ کامل‌ و نمایان‌ (سینه‌ و صورت‌) همان‌ کسی‌ است‌ که‌ نداهای‌ سه‌گانه‌ ماه‌ رجب‌ را سر خواهد داد.
  امام‌ رضا(علیه السلام‌) ‌ ضمن‌ حدیثی‌ طولانی‌ می‌فرمایند:
 «.....و صدای‌ سومی‌ که‌ (با آن‌) بدنی‌ واضح‌ و نمایان‌ در قرص‌ شمس‌ دیده‌ می‌شود. (۴)
  برخی‌ از علما معتقدند که‌ این‌ پیکر امیرالمؤمنین‌ است‌ که‌ مردم‌ ایشان‌ را می‌شناسند.
  شیخ‌ محمد نجفی‌ در کتاب‌ بیان‌الائمه‌  جلد‌ 3، صفحه 48 چنین‌ نظری‌ را بیان‌ می‌کنند. بعضی‌ دیگر می‌گویند: حضرت‌ مسیح‌ است‌ که‌ این‌ نظر را حجة‌الاسلام‌ علی‌ کورانی‌ در کتاب‌ الممهّدون‌ للمهدی‌  صحفه‌ 37بیان‌ کرده‌اند. و‌ نظردوم قابل‌ قبول‌تر است.
  ب‌ ـ دستی‌ که‌ در آسمان‌ ظاهر شود و اشاره‌ می‌کند: هذا... هذا... این‌ حق‌ است‌  این‌ حق‌ است‌...!
  بعضی‌ از روایات‌ این‌ نشانه‌ را از علایم‌ حتمی‌ شمرده‌اند:
  امام‌ صادق‌(علیه السلام‌) در حدیثی‌ طولانی‌ فرمودند:
 «و دستی‌ که‌ از آسمان‌ طلوع‌ کرده‌ و نمایان‌ می‌شود از علایم‌ حتمی‌ است.(۵)
 
1- سوره‌ شعراء(26) آیه‌
2 - الغیبة‌ نعمانی‌ ص‌169
بحارالانوار، ج‌52، ص‌233
بشارة‌الاسلام‌، ص‌120.
3- الغیبة‌نعمانی‌، ص‌172
بشارة‌الاسلام‌، ص‌120.
4 - یوم‌الخلاص‌ص‌519
بحارالانوار، ج‌52، ص‌233 با الفاظی‌ دیگر.
5 - الغیبة‌ نعمانی‌ ص‌120

+ نوشته شده در  یکشنبه هشتم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 16:12  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
ماه شعبان و ایام مربوط به مهدی آل محمد است، قبل از ظهور حضرت ، علائم ونشانه هایی در جامعه پدید میآید که برماست که تحقیق کنیم و این علائم ونشانه ها را یاد بگیریم تا بهتر بتوانیم برمشکلاتی که در آخر الزمان پیش میاید فائق شویم.
نشانه ها و علائم زیاد است، بنده حقیر در چند جلسه نشانه ها و علائم شش ماه قبل از ظهور حضرت را یاد آور می شوم؛ باشد که مرضی در گاه خدا قرار بگیرد. این حوادث از ماه جمادی الثانی شروع وبه ماه محرم که ظهور حضرت در این ماه محقق خواهد شد ختم می شود.
قسمت دوم:
سوم : قیام‌ سید یمانی‌
ایشان فرزند زید بن علی بن الحسین است،
مجموع روایات بیانگر پرچم هدایت بودن جنبش یمانی‌ است .
قیام او‌ دریمن همزمان‌ با شورش‌ سفیانی‌ در شام‌‌ می باشد، ایشان مردم‌ را به‌ حقیقت‌ دعوت‌ می‌کند،‌ به‌ سمت‌ عراق‌ و شام‌ حرکت کرده بعد از ملاقات با سیّدخراسانی‌، در جنگ‌ با سفیانی‌ او را یاری‌ می‌رساند.
امام‌ باقر(علیه السلام‌) فرمودند:
خروج‌ سفیانی‌ ، یمانی‌ و سید خراسانی‌ در یک‌ سال‌ ، یک‌ ماه‌ و یک‌ روز است‌ که‌ مانند دانه‌های‌ تسبیح‌ به‌ دنبال‌ هم‌ می‌آیند، جنگ‌ همه‌جانبه‌ای‌ رخ‌ می‌دهد. وای‌ بر کسی‌ که‌ در مقابل‌ آنها بایستد! در میان‌ این‌ پرچم‌ها هیچ‌ کدام‌ به‌ اندازه‌ پرچم‌ یمانی‌ بر حق‌ نیست‌؛ چرا که‌ شما را به‌ تبعیت‌ از امامتان‌ دعوت‌ می‌کند. پس‌ از قیام‌ یمانی،‌ خرید و فروش‌ اسلحه‌ برای‌ مردم‌ به‌ خصوص‌ مسلمانان‌ ممنوع‌ می‌شود ، هرگاه‌ یمانی‌ قیام‌ کرد به‌ سوی‌ او حرکت‌ کن‌ که‌ آن‌ را پرچم‌ هدایت‌ خواهی‌ یافت‌. احدی‌ از مسلمانان‌ اجازه‌ ندارد با او مقابله‌ کند و هر کس‌ چنین‌ کند، جهنمی‌ است‌؛ چرا که‌ یمانی‌ به‌ حق‌ و صراط‌ مستقیم‌ دعوت‌ می‌کند. (۱)
در آن‌ زمان‌ اوضاع‌ کلی‌ جهان‌، در یک‌ جنگ‌ بزرگ‌ فرهنگی‌ خلاصه‌ می‌شود که‌ میدان‌ این‌ جنگ‌ شام‌، فلسطین‌، عراق‌، ایران‌ و حجاز است‌. در این‌ معرکه‌ دو دسته‌ و دو سپاه‌ در برابر یکدیگر به‌ مبارزات‌ سیاسی‌ ـ نظامی‌ مشغولند ، این‌ دو دسته‌ عبارتند از:
یاوران‌ حضرت‌ مهدی‌ و زمینه‌سازان‌ قیام‌ ایشان‌ در یک‌ سوی‌ میدان‌ و حرکت‌ سفیانی‌ و یاری‌ رسانان‌ غربی‌ او و به‌ تعبیر روایات‌ رومیان‌ و یهودیان‌ در سوی‌ دیگر میدان‌. هدف‌ این‌ جنگ‌ بزرگ‌ تمدن‌ها و کانون‌ بحران‌های‌ سال‌ ظهور حضرت‌ مهدی‌ قدس‌ است‌.
با این‌ حساب‌ اینطور نیست‌ که‌ جنبش‌ حضرت‌ مهدی‌که‌ از مسجدالحرام‌ و مکه‌ مکرمه‌ شروع‌ می‌شود اولین‌ حرکتی‌ باشد که‌ هدفش رسیدن‌ به‌ مسجدالاقصی‌ در فلسطین‌ است‌، بلکه‌ گل‌ سرسبد و تاج‌ سر تمام‌ حرکت‌های‌ امت‌ اسلامی‌ است‌ که‌ به‌ سوی‌ قدس‌ در شتابند. در واقع‌ باید ابتدای‌ حرکت‌ امت‌ اسلام‌ برای‌ رهایی‌ قدس‌ را از ایران‌ توسط‌ سید خراسانی‌ و از یمن‌ توسط‌ رهبر مسلمانشان‌ یمانی‌ دانست‌ که‌ البته‌ روایات‌ حرکت‌ یمانی‌ را هدایت‌جویانه‌ و نماد هدایت‌ توصیف‌ می‌کنند.
چهارم: قیام سید خراسانی
پرچم‌های‌ خراسان‌ ( پرچم‌های‌ سیاه)‌ که‌ در این‌ لشکر جمعی‌ از یاران‌ حضرت‌ مهدی تحت‌ فرماندهی‌ سید خراسانی‌ وجود دارند.
امام‌ باقر(ع‌) در حدیثی‌ طولانی‌ می‌فرمایند:
«.... سفیانی‌ لشکری‌ را به‌ سوی‌ کوفه‌ می‌فرستد که‌ هفتاد هزار نفرند آنها در آنجا به‌ قتل‌ و کشتار و اسارت‌ مردم‌ می‌پردازند در چنین‌ شرایطی‌ پرچم‌هایی‌ از سوی‌ خراسان‌ به‌ رهبری‌ سید خراسانی‌ نمایان‌ می‌شوند که‌ منزلگاه‌ها را با سرعت‌ چشمگیری‌ طی‌ کرده‌ و پشت‌ سر می‌گذارند و در میان‌ آنها عده‌ای‌ از اصحاب‌ حضرت‌ مهدی‌ هستند (۲)

امیرالمؤمنین‌امام علی(علیه السلام)ج می‌فرماید:
« فرج‌ را از سه‌ چیز انتظار داشته‌ باشید: اختلاف‌ اهل‌ شام‌ بر سر آن‌ چیزی‌ که‌ در میان‌ آنهاست‌، پرچم‌های‌ سیاه‌ از خراسان‌ و هراس‌ و سردرگمی‌ مردم‌ در ماه‌ رمضان‌ (۳)
آن‌ حضرت‌ در حدیث‌ طولانی‌ می‌فرماید:«وقتی‌ سپاه‌ سفیانی‌ به‌ سمت‌ کوفه‌ خارج‌ می‌شود آنها را برای‌ درگیری‌ و پیروزی‌ بر اهل‌ خراسان‌ می‌فرستد که‌ آنها هم‌ به‌ جهت‌ یاری‌ حضرت‌ مهدی‌خارج‌ شده‌اند. سفیانی‌ و سید خراسانی حامل‌ پرچم‌های‌ سیاه‌ به‌ هم‌ می‌رسند. در خط‌ مقدم‌ سید خراسانی‌، شعیب‌ بن‌ صالح‌ است‌ که‌ او با سفیانی‌ درباب‌ اصطخر (منطقه‌ شیراز که‌ نقطه‌ مقابل‌ فرو رفتگی‌ خلیج‌ فارس‌ است‌) میان‌ آنها جنگ‌ خانمان‌ برانداز و شدیدی‌ صورت‌ می‌گیرد که‌ پرچم‌های‌ سیاه‌ پیروز شده‌ و لشکر سفیانی‌ متواری‌ و فراری‌ می‌شوند. به‌ دنبال‌ آن‌ مردم‌ آرزوی‌ آمدن‌ حضرت را می‌کنند و او را می‌جویند. او هم‌ در مکه‌ قیام‌ می‌کند در حالی‌ که‌ پرچم‌ رسول‌الله را به‌ همراه‌ دارد و آن‌ هم‌ در زمانی‌ که‌ مردم‌ از قیام‌ او به‌ خاطر شدت‌ و مدّت‌ بلایا و فتنه‌ها مأیوس‌ شده‌اند. (۴)

احادیث‌ نام‌ و اوصاف‌ برخی‌ از فرماندهان‌ سپاه‌ خراسان‌ را چنین‌ بیان‌ می‌کند:

سید خراسانی‌، رهبر سیاسی‌ است ‌در دست‌ راستش‌ خالی‌ دارد، قائد اعظم‌ و سید بزرگواری‌ است‌ که‌ پرچم‌های‌ نهضت‌ به‌ نقش‌ او منقوش‌ گشته‌اند. شعیب‌ بن‌ صالح‌ جوان‌ گندمگون‌ و تیز فهمی‌ از اهالی‌ تهران‌ که‌ سرپرستی‌ نیروها را برعهده‌ دارد. گنج‌های‌ طالقان‌ که‌ همان‌ جوانان‌ منطقه‌ طالقان‌ (شمال‌ استان تهران‌) هستند و اصحاب‌ حضرت‌ مهدی‌خواهند شد و احادیث‌ صفت‌ بارز آنها را گنج‌ الهی‌ بودن‌ آنها برشمرده‌اند.(۵)
روایات‌ به‌ این‌ امر اشاره‌ دارند که‌ ایرانیان‌ پس‌ از طولانی‌ شدن‌ جنگ‌ با دشمنان‌ خود؛ با سیدی‌ هاشمی‌ که‌ شعیب‌ بن‌ صالح‌ را به‌ عنوان‌ فرمانده‌ سپاه‌ خویش‌ برگزیده‌ بیعت‌ می‌کنند. احادیث‌، میدان‌ جنگ‌ ایرانیان‌ با دشمنانشان‌ را در خارج‌ آن‌ سرزمین‌؛ یعنی‌ عراق‌ و شام‌ و فلسطین‌ بیان‌ می‌کند که‌ حاکی‌ از ثبات‌ سیاسی‌ آنها در داخل‌ کشور می‌باشد؛ البته‌ به‌ جز آشفتگی‌ مختصری‌ که‌ به‌ واسطة‌ جریان‌ «قرقیسیا» در وضعیت‌ ایران‌ به‌ وجود می‌آید. از آنجا که‌ این‌ واقعه‌ اساساً جنگ‌ میان‌ سفیانی‌، ترک‌ها، بعضی‌ از غربیان‌ و بخشی‌ از سپاهیان‌ و نیروهای‌ عراقی‌ است‌ و با توجه‌ به‌ اینکه‌ ایرانیان‌ با میدان‌ و معرکة‌ جنگ‌ فاصله‌ چندانی‌ ندارند تصمیم‌ می‌گیرند در آن‌ شرکت‌ کنند ولیکن‌ به‌ جهت‌ بهبود وضعیت‌ داخلی‌ از قرقیسیا صرف‌نظر می‌کنند و به‌ کشور خود بازگشته‌ و برای‌ مقابله‌ با سفیانی‌ که‌ در غایله‌ قرقیسیا پیروز شده‌ مهیا می‌شوند.

هدف‌ قیام‌ ایرانیان‌ آزادی‌ قدس‌ است‌ که‌ پس‌ از عبور از عراق‌ آن‌ را فتح‌ کنند. احادیث‌ از حرکتی‌ دسته‌جمعی‌ و ملّی‌ از منطقه‌ اصطخر خبر می‌دهند که‌ پس‌ از حوادث‌ حجاز و خروج‌ حضرت‌ مهدی‌ می‌باشد و اهل‌ مشرق‌ برای‌ استقبال‌ از ایشان‌ برای‌ عبور از عراق‌ و رسیدن‌ به‌ مکه‌ راهی‌ می‌شوند که‌ حضرت‌ در اصطخر با آنها ملاقات‌ کرده‌ و آنها هم‌ در همانجا با ایشان‌ بیعت‌ می‌کنند و به‌ همراهی‌ او با سفیانی‌ می‌جنگند (۶)

1- الغیبة‌ نعمانی‌، ص‌171
بحارالانوار، ج‌52، ص‌232.
2- الغیبة‌ نعمانی‌، ص‌187.
3- بحارالانوار، ج‌52، ص‌229
یوم‌الخلاص‌، ص‌645.
4- بشارة‌الاسلام‌، ص‌184
یوم‌الخلاص‌، ص‌651
5- الممهدون‌ للمهدی‌، ص‌54.
6 - کتاب‌ الممهدون‌ للمهدی‌ ، فصل سوم 

+ نوشته شده در  شنبه هفتم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 6:10  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
ماه شعبان و ایام مربوط به مهدی آل محمد است، قبل از ظهور حضرت ، علائم ونشانه هایی در جامعه پدید میآید که برماست که تحقیق کنیم و این علائم ونشانه ها را یاد بگیریم تا بهتر بتوانیم برمشکلاتی که در آخر الزمان پیش میاید فائق شویم.
نشانه ها و علائم زیاد است، بنده حقیر در چند جلسه نشانه ها و علائم شش ماه قبل از ظهور حضرت را یاد آور می شوم؛ باشد که مرضی در گاه خدا قرار بگیرد. این حوادث از ماه جمادی الثانی شروع وبه ماه محرم که ظهور حضرت در این ماه محقق خواهد شد ختم می شود.

ماه رجب

 اول : نزول باران‌ فراوان‌
در سال ظهور حضرت‌ مهدی‌(علیه السلام‌) ، در تمام دنیا قحطی پیش میاید.
از بیستم‌ ماه‌ جمادی‌الثانی از آسمان بارانی‌ می‌بارد که‌ از زمان‌ ‌حضرت‌ آدم‌ در زمین‌ بی‌سابقه‌ است‌ ، این‌ باران‌ تا ماه‌ رجب المرجب‌ ادامه‌ دارد.
امام‌ صادق‌(علیه السلام‌) فرمودند:
وقتی‌ قیام‌ حضرت قائم ‌نزدیک‌ شود ،در ماه جمادی‌الثانی‌ و ده‌ روز از ماه رجب‌ بارانی‌ می‌بارد که‌ خلائق‌ همانند آن‌ را تا آن روز ندیده‌ باشند(۱) 
شیخ‌ مفید در کتاب الارشادنوسته است‌ ‌:
سپس‌ به‌ بیست‌ و چهار باران‌ ختم‌ می‌شود که‌ زمین‌ را پس‌ از مرگش‌ زنده‌ می‌کند و برکاتش‌ نمایان می‌شود. (۲)
حجة‌الاسلام‌ علی‌ کورانی‌ می‌نویسد:
بعید نیست‌ که‌ این‌ بارانی‌ که‌ از جمادی‌ تا رجب‌ ادامه‌ دارد پس‌ از ظهور حضرت‌ نازل‌ شود؛ چرا که‌ تعدادی‌ از علایم‌ ظهور از باب‌ توسع‌ و گستردگی‌ محدوده‌ [عصر ظهور] به‌ این‌ عنوان‌ نامگذاری‌ شده‌ است‌ (۳)
‌ نظر آیت‌الله‌ سید محمد صادق‌ صدر دراین باب قابل‌ قبول‌تر به‌ نظر می‌رسد. ایشان‌ چنین‌ می‌گوید:
با توجه‌ به‌ فراوانی‌ آب‌ و باران‌ نازل‌ شده‌ بهتر است‌ آن‌ را پیش‌ از ظهور بدانیم‌؛ چرا که‌ اگر پس‌ از ظهور واقع‌ شود مانع‌ برخی‌ از فعالیت‌ها و وعده‌هایی‌ می‌گردد که‌ بناست‌ حضرت‌ آنها را انجام‌ دهند و بدان‌ها جامة‌ عمل‌ بپوشانند، پس‌ مقدم‌ دانستن‌ آن‌ بر ظهور هم‌ فایده‌های‌ متعارف‌ باران‌ را در بر خواهد داشت‌ و هم‌ با دیگر فواید اثری‌ دو چندان‌ می‌توان‌ برای‌ آن‌ تصور کرد(۴)
دوم: شورش‌ سفیانی‌ (عثمان بن عنبسه)
او مردی‌ از تبار ابوسفیان‌، از نسل‌ یزید ، در وادی‌ یابس‌ (تنگه‌ بی‌آب‌ و علف‌) در محدوده شامات‌ ظاهر می شود. زمان‌ خروج‌ و شورش‌ او ـ طبق‌ روایات‌ معتبره‌ در ماه‌ رجب‌ و احتمالاً در دهه‌ آخر و روز جمعه‌ باشد که‌ میان‌ ظهور حضرت‌ در مکه‌ و شورش‌ سفیانی‌ تنها شش‌ ماه‌ فاصله‌ است‌. (۵)
امام‌ صادق‌(علیه السلام‌) می‌فرمایند:
سفیانی‌ از نشانه‌های‌ حتمی‌ قبل از ظهور است‌ وآغاز شورش‌ او در ماه‌ رجب‌ خواهد بود. بر نواحی‌ و شهرهای‌ پنجگانه‌، نه‌ ماه‌ حکومت‌ می‌کند وحکومتش‌ حتی‌ یک‌ روز هم‌ بیش‌ از 9 ماه‌ طول‌ نخواهد کشید(۶)
امام‌ باقر(علیه السلام‌) می‌فرمایند:
سفیانی‌ و حضرت قائم‌ هر دو در یک‌ سال‌ نمایان‌ می‌شوند (۷)
در حدیث‌ دیگری فرمودند:خارج‌ شدن‌ سفیانی‌ و یمنی‌ و سید خراسانی‌ در یک‌ سال‌ و یک‌ ماه‌ و یک‌ روز است‌. همان‌ طور‌ که‌ دانه‌های‌ تسبیح‌ به‌ دنبال‌ هم‌ می‌آیند، آنها هم‌ پشت‌ سر هم‌ و بلافاصله‌ نمایان‌ می‌شوند(۸)
امام علی‌‌(علیه السلام‌) فرمودند:
درگیری‌ دو سپاه‌ در شام‌‌ از آیات ونشانه های‌ الهی‌ است‌.لرزشی‌ شدید در شام‌ به‌ وجود می‌آید، بیش‌ از صد هزار نفر کشته‌ می‌شوند ؛ این‌ جریان‌ را خداوند مایة‌ رحمت‌ و آرامش‌ مؤمنین‌ و عذاب‌ کافران‌ قرار می‌دهد. وقتی‌ چنین‌ شد به‌ سوارانی‌ بنگرید که‌ مرکب‌های‌ (یابو) سیاه‌ وسفید ، گوش‌ و دم‌ بریده‌ و پرچم‌های‌ زرد دارند، هر که‌ از مغرب‌ تا شام‌ در مسیرشان‌ باشندرا می‌کشند. پس‌ از آن‌ منتظر فرو رفتن‌ روستای مرمرسا‌ ‌ (۹)در دمشق باشید، بعداز ان‌ پسر هند جگرخوار از وادی‌ یابس‌ (دره‌ بی‌آب‌ و علف‌) شورش‌ کرده و‌ بر منبر دمشق‌ قرار می گیرد. وقتی‌ چنین‌ شد منتظر خروج‌ و قیام‌ حضرت‌ باشید. (۱۰)
شاید بهترین‌ تحلیل‌‌ درمورد فعالیت‌های‌ سفیانی‌ و مصیبت‌ها و سختی‌های‌ ‌ جامعه‌ اسلامی‌ آن روز را دربیان علامه‌ سید محمد صادق‌ صدر باشد ایشان می نویسد :
دمشق‌ در آن‌ زمان‌ میدان‌ جنگ‌های‌ داخلی‌‌ میان‌ گروه‌های‌ سه‌گانه‌ (ابقع‌، اصهب‌ و سفیانی‌) خواهد شد. هر سه‌ از صراط‌ مستقیم‌ حق‌ منحرف‌ و هر کدام‌ خواهان حکومت‌ برای‌ خود هستند.در درگیری میان ابقع‌ و سپاهیانش‌ با سفیانی‌،سفیانی پیروز‌ و سابقه ویارانش کشته‌ می شوند
در درگیری اصهب‌ ویارانش باسفیانی‌ ‌ هم‌ چنین‌ اتفاقی‌ تکرار می‌شود. و فاتح‌ نهایی‌ سفیانی‌ است‌. این‌ اتفاقات‌ مصداق‌ بارز ‌ آیه شریفه‌ است‌ ‌:
فَاخْتَلَفَ الْأَحْزَابُ مِن بَیْنِهِمْ فَوَیْلٌ لِّلَّذِینَ کَفَرُوا مِن مَّشْهَدِ یَوْمٍ عَظِیمٍ (۱۱)
احزاب‌ با هم‌ بر سر آنچه‌ در میانشان‌ بود اختلاف‌ کردند پس‌ وای‌ بر آنها از آنچه‌ در قیامت‌بر سر آنها خواهد آمد .
مقر فرماندهی‌ سفیانی‌ در زمان‌ حکومت‌ شام‌ خواهد بود و مردم شام جزاندکی از او پیروی‌ خواهند کرد سفیانی‌ بر مناطق‌ پنجگانة‌ (دمشق‌، حمص‌، فلسطین‌ ،اردن‌ و قنسرین‌ )حکومت‌ می‌کند. با سپاه حداقل‌ هشتاد هزار نفر که خود فرماندهی‌ آن‌ را برعهده‌ دارد به‌ طرف عراق حرکت می کند، در منطقه قرقیسا که درسوریه و نزدیک عراق واقع است، ‌ با سپاهی‌ که‌ فرمانروای‌ عراق‌ برای‌ مقابله‌ با آنها فرستاده‌ مواجه‌و با هم‌ مشغول‌ جنگ می‌شوند. ترک‌ها [ روس‌ها ] و رومیان‌ [ اروپاییان‌ و آمریکایی‌ها ] هم‌ در جنگ‌ شرکت‌ می‌کنند. جنگ‌ طولانی‌ و شدیدی‌ واقع‌ می‌شود و حدود صدهزار نفر از ستمکاران‌ و جباران‌ در آن‌ کشته‌ می‌شوند، سفیانی‌ پیروز می‌شود و وارد عراق‌ شده ودر ارض‌الجزیره‌ (بین‌النهرین‌ عراق‌)
به‌ ناچار با یمنی‌ روبرو می‌شود وبراو پیروز شده و آنچه‌ را که‌ سپاهیان‌ یمنی‌ طی‌ جنگ‌های‌ خود در منطقه‌ به‌ دست‌ آورده‌ بودند تصاحب‌ می‌کند؛بعد‌ به کوفه‌ می رود و‌ به‌ کشتار و اعدام‌ و اسیر کردن‌ مردم‌ می‌ پردازد. جارچی‌ او در کوفه‌ ندا می‌دهد که‌ هر کس‌ سر یکی‌ از شیعیان‌ امام علی‌ را بیاورد هزار درهم‌ می‌گیرد. همسایه‌ به‌ همسایه‌اش‌ به‌ این‌ بهانه‌ که‌ در اسلام‌ هم‌ مذهب‌ نیستند حمله‌ کرده‌ و گردنش‌ را می‌زند و سر او را به‌ حکومت‌ سفیانی‌ تحویل‌ داده‌ و از آنها هزار درهم‌ می‌گیرد.»
گروه ها وجنبش‌های‌ ضعیفی در کوفه‌ توسط‌ اهالی‌ رخ‌ می‌دهد و نمی‌توانند این‌ شهر را از سیطرة‌ سپاه‌ سفیانی‌ خلاص‌ کنند ، سفیانی‌ رهبر این‌ جنبش‌ را مابین‌ حیره‌ و کوفه‌ به‌ شهادت‌ می‌رساند و پس‌ از آن‌خون‌های‌ زیادی‌‌ ریخته‌ می‌شود.با محکم شدن جریان‌ حکومت‌ وی‌ در عراق‌ به‌ لشکرکشی‌ ‌ به‌ ایران‌ هم‌ طمع‌ کرده‌ و راهی‌ آنجا می‌شود. حوالی‌ شیراز (باب‌ اصطخر) با سید خراسانی‌ روبرو می‌شود وجنگی رخ می دهد.سفیانی‌ ‌ به‌ حکومت‌ بر دیار حجاز هم‌ طمع‌ کرده‌ و سپاهی‌ را به‌فرماندهی‌ خزیمه‌ که‌ از بنی‌امیه‌ است‌ به انجا اعزام‌ می‌کند (اکثر روایات‌ بر اینکه‌ خود سفیانی‌ در این‌ سپاه‌ نیست‌ تأکید می‌کنند). سپاه‌ با تمام‌ نیروها و امکاناتش‌ به‌ سمت‌ مدینه‌ حرکت‌ می‌کند و این‌ در حالی‌ است‌ که‌ در این‌ ایام‌ حضرت‌ مهدی‌(علیه السلام) در روزهای‌ آغازین ظهور ‌ در مکه‌ به‌ سر می‌برند و پیگیر اخبار سفیانی‌ هستند. سفیانی‌ سپاهی‌ مجهز را به‌ سمت‌ مکه‌ می فرستد تا به‌ قتل‌ و کشتار ب‌ آن‌ حضرت‌ و سپاهیانشان‌ اقدام‌ کنند. آن‌گونه‌ که‌ از سیاق‌ روایات‌ برمی‌آید این‌ سپاه‌ همان‌ سپاهی‌ است‌ که‌ سه‌ روز به‌ غارت‌ و کشتار مردم‌ مدینه‌ و تخریب‌مسجدالنبی ‌مشغول‌ می شوند‌ .
از آنجا که‌ مکه‌ حرم‌ امن‌ الهی‌ است‌ و با توجه‌ به‌ این‌ که‌ حضرت‌ مهدی‌(علیه السلام‌) رهبری‌ است‌ که‌ برای‌ روز موعود و هدایت‌ بشریت‌ و جهانیان‌ ذخیره‌ شده‌، ضرورت‌ و مصلحت‌ هر دو اقتضا می‌کند که‌ این‌ سپاه‌ از بین‌ رفته‌ و قضای‌ الهی‌ بر آنها جاری‌ گردد. با معجزه‌ای‌ الهی‌ بیابان‌ این‌ سپاه‌ را می‌بلعد و جز دو نفر بشیر ونذیر که از قبیله جهفینه هستند اثری‌ از بقیه‌ نمی‌ماند .به‌ همین‌ جهت‌ است‌ که‌ می‌گویند: «خبر یقینی‌ را از جفهَینه‌ بشنوید.» (۱۲)
این‌ دو نفر مردم‌ را از آنچه‌ بر سر رفقا وهمراهانشان‌ آمده‌ آگاه می‌کنند. از آنجا که‌ سوریه‌، عراق‌، اردن‌، فلسطین‌ و منطقه‌ وسیعی‌ از شبه‌ جزیره‌ عربستان‌ تحت‌ سیطره‌ سفیانی‌ است‌، حکومتش‌ در منطقه‌ پابرجا می‌ماند. بعد مدتی‌ کوتاه حضرت‌ حرکت‌ می‌کند و سفیانی را با سپاهش‌ به‌ عراق‌ بازگردانده در منطقه رمله با هم‌ درگیر شده‌ وبراو پیروز می شود ‌. حضرت‌ بر تمام‌ مناطقی‌ که‌ سفیانی‌ بر آن‌ حکومت‌ می‌کرد تسلط‌ می‌یابند و فرصت‌ مناسبی‌ برای‌ پیروزی‌ جهانی‌ حضرت‌ مهدی‌(ع‌) فراهم‌ می‌شود(۱۳)
امیرالمومنین امام علی‌(علیه السلام‌) درباره سفیانی فرمودند:
فرزند هند جگرخوار از وادی‌ یابس‌ (دره‌ خشک‌ وبی‌آب‌ و علف‌) شورش‌ می‌کند. ‌ قامتش‌ متوسط‌، چهره‌اش‌ زشت‌ ، ‌چهارشانه‌ ، درشت‌ هیکل‌ و در صورتش‌ آثار آبله‌ دیده‌ می‌شود. ظاهرش‌ یک‌ چشم‌ به‌ نظر می‌رسد ،نامش‌ عثمان‌ و فرزند عنبسه‌ است‌ و از فرزندان‌ ابی‌سفیان‌، وارد شام‌ شده‌ و منبر آن‌ را تصاحب‌ می‌کند. (۱۴)
سفیانی‌ خروج‌ می‌کند و به‌ اندازه‌ مدت‌ حمل‌ یک‌ زن‌ یعنی‌ نه‌ ماه‌ حکومت‌ می‌کند. از شام‌ قیام‌ می‌کند و اهل‌ شام‌ به‌ جز عدة‌ کمی‌ از ساکنان‌ آنجا که‌ اهل‌ حقند بقیه‌ مطیع‌ او می‌شوند با سپاهی‌ درنده‌ و خون‌آشام‌ به‌ مدینه‌ می‌آید تا اینکه‌ به‌ صحرای‌ مدینه‌ می‌رسد و خداوند آنها را در آنجا‌ فرو می‌برد. و این‌ است‌ معنای‌ این‌ آیه‌ ‌:
وَلَوْ تَرَى إِذْ فَزِعُوا فَلَا فَوْتَ وَأُخِذُوا مِن مَّکَانٍ قَرِیبٍ(۱۵)
در هنگام‌ بیچارگی‌ اگر آنها را ببینی‌ بدون‌ هیچ‌ وقفه‌ای‌ازمکان‌نزدیکی‌دچار [ عذاب‌ ] می‌شوند. (۱۶)
امام‌ صادق‌(علیه السلام) خطاب به مردم کوفه فرمودند:
«گویا‌ سفیانی‌ و یاران‌ او را می‌بینم‌ که‌ بساطش‌ را در محله‌های‌ شما در کوفه‌ پهن‌ کرده‌ و منادی‌ او ندا می‌دهد که‌ هر کس‌ سر شیعه‌ علی‌ را بیاورد هزار درهم‌ می‌گیرد. همسایه‌ به‌ همسایه‌اش‌ حمله‌ می‌کند و می‌گوید این‌ از آنهاست‌ و گردنش‌ را می‌زند و هزار درهم‌ می‌گیرد. وحاکمان‌ بر شما در آن‌ روز تنها از آن‌ زنازادگان‌ است‌. گویی‌ من‌ به‌ صاحب‌ برقع‌ (روبند) می‌نگرم‌. »
راوی‌ پرسید: صاحب‌ برقع‌ کیست‌؟
فرمودند:«مردی‌ که‌ خودتان‌ خواهید گفت:‌ او روبند زده‌ است‌ به‌ سمت‌ شما می‌آید،
اوشما را می‌شناسد و شما او را نخواهید شناخت،‌ از تک‌تک‌ شما عیب‌جویی‌ خواهد کرد؛ چرا که‌ او زنازاده‌ای‌ بیش‌ نیست‌. (۱۷)
نتیجه اینکه خروج سفیانی‌ واضح‌ترین‌، محکم‌ترین‌ و قابل‌ اعتمادترین‌ نشانه‌ در روایات‌ است‌ و قول‌ به‌ حتمی‌ بودن‌ سفیانی‌ در میان‌ نشانه‌ها مستدل‌ و مورد قبول‌ همه‌ است‌.
منابع:
1- بحارالانوار ج‌52، ص‌337
الزام‌الناصب‌ ج‌2، ص‌159
تاریخ‌ مابعدالظهور ص‌137
2- الارشادشیخ‌مفید،ج‌2،ص‌37
تاریخ‌ مابعدالظهور ،
3 - الممهدون‌ للمهدی‌(ع‌)، ص‌40.
4 - تاریخ‌ مابعدالظهور، ص‌137.
5 - السفیانی‌ محمدفقیه‌، ص‌118.
6 - الغیبة‌نعمانی‌، ص‌202.
7 - الغیبة‌نعمانی ‌، ص‌178.
8 - الغیبة‌نعمانی، ص‌171
اعلام‌الوری‌، ص‌429
بحارالانوار،ج‌52، ص‌232.
9 - «حرستا» در اکثر نسخه ها‌.
10- الغیبة‌ نعمانی‌، 206؛
الغیبة‌ شیخ‌ طوسی‌، ص‌ 277
بحارالانوار ج52، ص‌253.
11 - سوره‌ مریم‌
12 - بشارة‌الاسلام‌، ص‌21
یوم‌الخلاص‌، کامل‌ سلیمان‌ ص‌293.
13 - تاریخ‌ بعدالظهور، ص‌167-165.
14 - کمال‌الدین‌ شیخ‌ صدوق‌، ص‌651
بشارة‌الاسلام‌، ص‌46.
15 - الغیبة‌ نعمانی‌، ص‌187
بحارالانوار، ج‌52، ص‌238.
16 - سورة‌ سبأ
17 - الغیبة‌ شیخ‌ طوسی‌، ص‌273
بحارالانوار، ج‌52، ص‌251
بشارة‌الاسلام‌ ص‌124

+ نوشته شده در  جمعه ششم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 6:18  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
سلام ، دین اسلام دین کاملی است و قاعده هایی دارد که اگر برطبق آنها رفتار و عمل کنیم ؛ زندگی بسیار خوبی خواهیم داشت.
بعضی از قاعده های دین مبین عبارتند از:
در موقع صحبت کردن با ملايمت ونرمی با هم سخن بگوئيد، عــمــيـــق نفس بكشيد، شــــــيــك وتمیز لباس بپوشيد چرا که اسلام موافق زیبایی است. صـبـورانه در زندگی كار كنيد.نـجـيـبـانه باهم رفتار كنيد، هــمـــواره در زندگی پس انداز كنيد، هم برای این دنیا وهم برای آخرت وسرای باقی.
عــاقــلانـه بخوريد،مواظب خورد وخود او خود باشید. با اندازه ی كــــافـــى بخوابيد، بى باكانه عمل كنيد وار کسی نترسید. خـلاقـانـه در امور بينديشيد، به هم دیگر صـادقانه عشق بورزید، هوشمندانه در زندگی خرج كنيد ومدیریت داشته باشید.

+ نوشته شده در  پنجشنبه پنجم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 5:33  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
الهی هب لی کمال الانقطاع الیک...حضرت ابراهیم از پسر گذشت و اسماعیل از سر گذشت و هیچ کدام
محقق نشد وکمال انقطاع انجام شد ، ولی کربلا امام حسین هم از سر گذشت وهم از پسر و این محقق شد و این یعنی کمال بندگی و عبودیت .
امام حسین نوه ی پیامبر خاتم ، هیچ وقت در برابر ظلم مظالم ساکت و بیکار ننشست، ازمدینه حرکت کرد؛ نه تنها ، بلکه همه را با خودش همراه کرد و فرمود : باید بروم اسلام در خطر است.
رفت و بقیه همراهش راهی شدند.
و الشمس وضحها و القمر اذا تلها..
بله امام حسین که خورشید است حرکت کرد و عباس که ماه است حضرت را تنها نگذاشت ودنبال او حرکت کرد ، همچنین بقیه عزیزان حضرت اورا همراهی کردند .
بنابراین ماهم باید دنبال حضرت حرکت کنیم ، بیکار وساکت ننشینیم، انتظار به نشستن نیست باید زمینه هارا فراهم کنیم، از شیاطین زمانه نهراسیم ویقین داشته باشیم که حق پیروز وباطل حقیقتا نابود شدنی است. 

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 6:14  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
درقسمت قبل گفتیم که برای رسیدن به مهدویت وفرهنگ مهدوی یا باید مثل امام حسین سر بدهیم یا باید مثل عباس دست بدهیم یا مثل امام سجاد آزاده باشیم یا مثل علی اکبر مدافع حرم باشیم‌.
وجود آقا امام مهدی(علیه السلام) این طور جامعه و افرادی را می خواهد، باید مثل آقا سید الشهدا از وابستگی ها و همه امور بگذریم ؛ حتی از زن و فرزند که نزدیکترین ودوست داشتنی ترین چیزها هستند، باید مثل قمر عشیره نسبت به ارزشها و مسائل دین و نسبت به ولایت وفادار باشیم ؛ طوری که مشکلات وشیاطین نتوانند در وجود ما رخنه کنند، باید مثل امام سجاد آزاد مرد باشیم ؛ آزاد از همه ی بندها و ریسمان ها ؛ فقط بنده ی خدا باشیم وبس وفقط برای او تعظیم نماییم ودر همه ی امور رضای او مد نظر ما باشد، باید مثل علی اکبر حافظ و مدافع حریم باشیم؛ حریم ارزش ها ومقدسات دینی. برادران باید حافظ غیرت وخواهران حافظ حجاب و عفت وحیا باشند.

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 5:23  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
ماه شعبان است، در فرازی از مناجات شعباتیه می خوانیم: الهی هب لی کمال الانقطاع الیک....
خدایا به من کمک کن از تمام وابستگی ها ودل بستگی ها دست بکشم و به تو فقط متوسل شوم وفقط از تو مدد جویم..‌
در بین ماههای قمری ، اگر خوب دقت کنید ماه شعبان ماه عجیبی است، ماهی که باشادی و سرور عجین شده و هیچ وفیات و شهادتی در آن وجود ندارد.ماهی که سوم آن سالروز میلاد امام حسین ، چهارم آن سالروز میلاد حضرت عباس، پنجم آن میلاد امام سجاد ، یازدهم آن میلاد علی اکبر، ونیمه ی آن میلاد مهدی موعود( علیهم السلام) است. اگر خوب دقت کنیم ؛ هر یک از این عزیزان که تولدشان در آغاز ماه و قبل از نیمه ی ماه است نماد یک چیز هستند . وجود مبارک امام حسین، سید الشهدا یعنی ارباب والگوی شهدا ست ، وجود قمربنی هاشم ، سلطان وفا الگوی وفاداری است ، وجود امام سجاد ، الگوی آزادگی است به لحاظ اینکه سید آزادگان است و علی اکبر نماد والگوی جوانی مخضوصا برای جوانان است. نکته ی مهم این که برای رسیدن به مهدویت وفرهنگ مهدوی باید این امور را پشت سر بگذاریم، برای رسیدن به مهدی یا باید مثل امام حسین سر بدهیم یا باید مثل عباس دست بدهیم یا مثل امام سجاد آزاده باشیم یا مثل علی اکبر مدافع حرم باشیم‌. بقیه ی بحث برای قسمت آینده.‌‌‌....

 

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 5:38  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
روز نیمه ی شعبان، سالروز ولادت با سعادت وجود مقدس امام مهدی (علیه السلام) را محضر شما تبریک می گویم.
آن حضرت نزديك طلوع فجر، روز جمعه، نيمه ی ماه شعبان، سال 255 هجرى قمرى در شهر سامراء به طور مخفى و پنهان از ديد عموم، به دنیا آمد.
نام حضرت م ح م م د ، و كنيه های ایشان ابوالقاسم، ابوجعفر می باشد و بيش از نهصد لقب براى حضرت ذكر كرده اند كه در كتب مختلف موجود مى باشد از آن جمله: مهدى، حجّت، منتقِم، بقية الله الأعظم، قائم آل محمّد، صاحب الزّمان و... .
مادر حضرت به نام هاى نرجس، مليكه، ريحانه، صيقل و سوسن معروف است.
جريان ولادت آن حضرت، همانند حضرت موسى (عليه السلام) در كنار كاخ طاغوت زمان، مخفى و پنهان از ديد جاسوس ها و عموم مردم انجام گرفت. حضرت داراى دو غيبت بوده است: يكى غيبت صغرى - كه حدود هفتاد و پنج سال به طول انجاميد - و ديگرى غيبت كبرى مى باشد - كه تقريباً از سال 330 هجرى قمرى شروع شد.
نایبان خاص حضرت چهار نفر به نام هاى عثمان بن سعيد، محمّد بن عثمان، حسين بن روح، علىّ بن محمّد سمرى، در غيبت صغرى وكالت و وساطت حضرت را بر عهده داشته اند.
و از آن زمان به بعد براى حضرت، وكيل و نائب خاصّ معرّفى و معيّن نشده است، بلكه مجتهدين جامع الشّرايط - به عنوان وكيل و نائب عامّ - امور جامعه را بر عهده داشته و دارند.
آن حضرت در جامعه، بين افراد رفت و آمد میکنند و در مجالس به صورت ناشناس شركت مى نمايد و همه را می بیند و شاهد اعمال همگان میباشد. به امید ظهورش...
معرفی منابع برای مطالعه ی بیشتر:
اصول كافى ج 1، تهذيب الأحكام ج 6، تاريخ اهل البيت (عليهم السلام)، أعيان الشيعه ج 2، كشف الغمّة ج 2، ينابيع المودّة، بحارالأنوار، جمال الاُسبوع، دعوات راوندى، إعلام الورى طبرسى: ج 2، دلائل الإمامة 

+ نوشته شده در  یکشنبه یکم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 6:23  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
 سلام ، به مطلب زیر دقت فرمائید:
وقتی حضرت مهدی(علیه السلام)به دنیا آمدند ، ابلیس فریاد بلندی به آسمان کشید ، که تا آن زمان این طور فریاد نزده بود.
همه ی فرماندهان ابلیس جمع شدند و جویای علت شدند؛ابلیس گفت: آخرین حجت خدا بدنیا آمد. با ظهور او ، مرگ ما فرا می‌رسد.!
هرکدام ازشیاطین پیشنهادی دادند. یکی گفت؛ در کودکی او را بکشیم.
ابلیس گفت: اگر او را بکشیم ، خودمان هم نابود می‌شویم (اشاره به حدیث لو لا الحجه لساخت الارض باهلها)
شیاطین در آن جلسه به نتیجه نرسیدند لذا تصمیم گرفتند که سلامتی حضرت را به خطر بیندازند.(۱)
عزیزان بیایید برای سلامتی حضرت و مصون ماندن ایشان از دست شیاطین تاحد امکان صدقه بدهیم.
متاسفانه بعضی از ما انسانها هرروز یا گاهی اوقات با گناه باعث آزردگی قلب نازنین آن حضرت می‌گردیم ؛ سعی کنیم گناه نکنیم وباخوب شدن و اصلاح کردن خودمان واصلاح دیگران تا حد امکان زمینه ساز ظهور آن عزیز باشیم.
(۱) منتهى الامال قمی، ج ۱ص۱۸

+ نوشته شده در  شنبه سی و یکم فروردین ۱۳۹۸ساعت 5:16  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
رئیس مکتب شیعه، آقا امام صادق (عليه السلام) همواره و دائمامردم را به چند چیز توصیه می کرد، به نه قسمت آن در قسمتهای گذشته اشاره کردم واکنون آخرین قسمت آن را تقدیم می کنم:
دهم: انْ كَانَتِ الدُّنْيَا فَانِيَةً فَالطُّمَأْنِينَةُ لِمَاذَا؟(۱)
اگر دنيا فاني و از بين رفتني است، پس اطمينان و دلبستگي به آن براي چيست؟؟
دنیا دار ممر است ، دارمقر نیست. هیچ کس در دنیا بنا نیست بماند؛ همه ازاین دنیا می روند، این دنیا میدان توشه و مزرعه ی آخرت است ، محل استقرار سرا و دنیای آخرت است که در آنجا نتیجه ی اعمال وکردارمان را می بینیم.
مال دنیا سه زحمت دارد: زحمت پیدا کردن، زحمت نگه داشتن و زحمت گذاشتن و رفتن، که زحمت سوم به مراتب سخت تر از زحمت های دیگر است، یک عمر انسان زحمت می کشد بعد از عمری برای ورثه در این دنیا می گذارد ومی رود.لذا دقت داشته باشیم که در این دنیا چه کار داریم می کنیم؟؟ اصلا برای چه آمده ایم ؟ هدف چیست ؟ و محل اصلی ما کجاست؟ خوب فکر کنیم و خوب عمل نماییم و به این دنیا وزیبایی هایش دلبسته نشویم وبه آن اعتماد نکنیم تا در سرای آخرت رستگار باشیم.
(۱ ) عيون الحكم و المواعظ 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم فروردین ۱۳۹۸ساعت 6:12  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
رئیس مکتب شیعه، آقا امام صادق (عليه السلام) همواره و دائمامردم را به چند چیز توصیه می کرد، به هشت قسمت آن در قسمتهای گذشته اشاره کردم واکنون بقیه ی بحث را تقدیم می کنم:
نهم: إِنْ كَانَ كُلُّ شَيْ‌ءٍ بِقَضَاءِ وَ قَدَرٍ فَالْحُزْنُ لِمَاذَا؟(۱)
اگر هر چيزي به قضا و قدر خداوند است، پس غم و اندوه انسان براي چيست؟
حاکم مطلق خداست و همه ی ما محکوم هستیم.
امیرالمومنین در مناجاتشان در مسجد کوفه می فرماید: مولای یا مولای انت الحاکم وانا محکوم...
هر چیزی در جهان هستی هست و انجام می شود، همه با اراده ی خداست، خداوند قادر وتوانا است واگر چیزی را اراده کند که باشد موجود می شود. انسان باید راضی به قضا و قدر الهی باشد و همیشه در این مهم شاکر باشد ، خودش رابه خدا واگذار نماید واز او همواره خوبیها (آنچه مورد رضای اوست) را بخواهد وبه خاطر چند وچون و مشکلات غم وغصه به دل خودش راه ندهد وبا توکل بر مشکلات پیروز شود.
(۱ ) عيون الحكم و المواعظ 

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم فروردین ۱۳۹۸ساعت 20:21  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
امام سجاد(علیه السلام)مدّت دو سال و چند ماه در حيات جدّش امام اميرالمؤمنين (عليه السلام)، و حدود دوازده سال در حيات عمويش امام حسن مجتبى (عليه السلام)، و 23 يا 24 سال نيز با پدرش، و حدود 35 سال امامت و رهبريّت جامعه اسلامى را بر عهده داشت كه جمعاً عمر آن حضرت را حدود 57 سال گفته اند.
آن حضرت روز دهم محرّم الحرام، سال 61 هجرى پس از شهادت پدر بزرگوارش، در سنين 23 يا 24 سالگى به منصب امامت و خلافت نايل آمد و تا 12 يا 25 محرّم سال 94 يا 95، امامتش به طول انجاميد كه جمعاً حدود 35 سال امامت و رهبريّت را بر عهده داشته است.
تاریخ دقیق شهادت امام سجاد (علیه السلام) روشن نیست؛ برخی آن را ۹۴ و برخی دیگر سال ۹۵ دانسته‌اند، و همچنین نسبت به روز شهادت حضرت نیز اختلافاتی وجود دارد از جمله شنبه ۱۲ محرم، و ۲۵ محرم، و گزارش‌های دیگری نیز از جمله ۱۸، ۱۹، و ۲۲ محرم رسیده است.حضرت، توسّط هشام بن عبدالملك مروان به وسيله زهر، مسموم و به درجه رفيع شهادت نائل گرديد.(1)
پيكر مطهّر و مقدّس آن بزرگوار در قبرستان بقيع كنار عمويش امام حسن مجتبى دفن گرديد.
آن حضرت يكى از چهار نفر گريه كننده گان عالم به شمار آمده، كه پس از جريان دلخراش كربلاء مرتّب در هر فرصت مناسبى بر مظلوميّت پدرش امام حسين (عليه السلام) و ياران باوفايش مى گريست، و جنايات دستگاه بنى اميّه را افشاء مى كرد.
1 - الإرشاد شیخ مفید ج‏۲، ص۱۳۷
معرفی منابع برای مطالعه ی بیشتر:
الکافی: ج ۱، ص۴۶۶
منتهی الآمال: ج ‏۲، ص ۱۱۶۷
اصول كافى: ج 1
تهذيب الأحكام: ج 6
كشف الغمّة: ج 1

+ نوشته شده در  جمعه بیست و سوم فروردین ۱۳۹۸ساعت 6:18  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
روز پنجم ماه شعبان، سالروز ولادت امام سجاد(علیه السلام) را به شما تبریک عرض می کنم.
مشهورترين نقل ، در تاريخ ولادت امام ، اين است كه آن حضرت در روز پنجشنبه ، پنجم شعبان المعظم سال 38 هجرى قمرى ديده به جهان گشوده است.
نام حضرت علىّ و كنيه های او : ابوالحسن، ابومحمّد، ابوالقاسم والقاب ایشان: سجّاد، زين العابدين، زين الصّالحين، سيّد العابدين، سيّد السّاجدين، ذو الثّفنات، ابن الخيرتَيْن، مجتهد، عابد، زاهد، خاشع، بكّاء، امين می باشد.
نام و نسب مادر آن بزرگوار، از مسائل اختلافی است
ولی در کتابهای شیعی معروف به شهربانو، شاهزاده ايرانى، دختر يزدجرد ـ كه آخرين پادشاه فارس بود ـ مى باشد;(1) و در زمان عُمَر به اسارت مسلمين در آمد و امام علىّ (عليه السلام) از فروش او مانع شد و فرمود: او شريف زاده است، آزادش بگذاريد تا از مسلمين هر كه را بخواهد با او ازدواج نمايد و مهريه اش از بيت المال پرداخت شود.
پس با انتخاب خود، امام حسين (عليه السلام) را براى همسرى خويش برگزيد كه پس از ازدواج با او، امام سجّاد (عليه السلام)از ايشان تولّد يافت.
امام در صحرا و صحنه كربلاء حضور داشت و مصائب سخت و دلخراشى را متحمّل شد، كه عُمْر آن حضرت را در آن لحظات، بين 22 تا 24 سال گفته اند; و نسل شجره مباركه بنى الزّهراء توسّط امام سجّاد (عليه السلام) تكثير و منتشر گرديد.
آن حضرت پس از شهادت پدر بزرگوارش امام حسين(عليه السلام)مبارزات گوناگونى عليه دستگاه حكومتى بنى اميّه داشت و به شيوه هاى مختلفى در فرصت هاى مناسب، در هوشيارى بخشيدن جامعه نسبت به دستگاه ظالم لحظه اى سكوت و آرامش نداشت، از طريق سخنرانى، تشكيل جلسات دعا و مناجات، گريه و اظهار مظلوميّت و تظلّم بود. (2 )
1 - عيون أخبار الرضا عليه السلام: ج‏1، ص 41.
2 - اصول كافى: ج1، تهذيب الأحكام: ج6، كشف الغمّة: ج1

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و دوم فروردین ۱۳۹۸ساعت 6:26  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
روز چهارم ماه شعبان، سالروز ولادت با سعادت حضرت عباس (علیه السلام) را به شما تبریک عرض می کنم.
حضرت عباس در ۴ شعبان سال ۲۶قمری در مدینه به دنیا آمد .ایشان مشهور به ابوالفضل پنجمین پسر امام علی و اولین فرزند ام البنین است.
در دوران کودکی از پدرش تحصیل علم کرد و امام علی دراین مورد فرمود:
«اِنَّ وَلَدِی العَبّاسَ زُقَّ العِلمَ زَقّاً».
یعنی: همانا فرزندم عباس در کودکی علم آموخت و به سان نوزاد کبوتر، که از مادرش آب و غذا می‌گیرد، از من معارف فرا گرفت.(1)
در مدت ۱۴ سال که با پدر زیست، همیشه و در همه حال در کنار پدر حضور داشت.
حضرت در سال ۳۷ قمری در جنگ صفین حضور داشت و سخنانی در توصیف شجاعت وی نقل شده است.
مشهورترین کنیه ی حضرت «ابوالفضل» است،.
القاب ایشان قمر بنی‌هاشم، باب الحوائج، طَیّار، الشهید، سقّا، پرچمدار و علمدار هستند.
حضرت سردار و پرچمدار سپاه امام حسین (علیه السلام) در واقعه کربلا بود، او در کربلا سقّای سپاه بود؛ از این رو، در بین ما شیعیان به «سقای دشت کربلا» معروف است.
حضرت با لبابه دختر عبدالله بن عباس بن عبدالمطلب بین سال‌‌های ۴۰ تا ۴۵ قمری ازدواج کرد، که حاصل این ازدواج دو پسر به نام‌های فضل و عبیدالله بود. فرزندش عبیدالله با دختر امام سجاد (علیه السلام) ازدواج کرد.
برخی نویسندگان فرزندان دیگری به نام‌های حسن، قاسم، محمد و یک دختر برای حضرت عباس نام برده‌اند و گفته‌اند قاسم و محمد در روز عاشورا پس از پدرشان به شهادت رسیدند.(2)
نسل حضرت عباس (علیه السلام) از طریق عبیدالله ادامه یافت.
1 - مقتل الحسین مقرّم: ص 169.
2 - نسب قریش: ج۱، ص۷۹
معرفی منابع برای مطالعه ی بیشتر:
ذخیرة الدارین: ج۱، ص۱۴۵
موسوعه بطل العلقمی: ج۳، ص۴۲۹
چهره درخشان قمر بنی هاشم: ج۲، ص۱۲۳.

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم فروردین ۱۳۹۸ساعت 6:44  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
روز سوم شعبان ، سالروز تولد سالار شهیدان امام حسین (علیه السلام) رابه شما تبریک می گویم.
آن حضرت روز پنج شنبه يا سه شنبه; و بنابر قول مشهور در سوّم شعبان، سال چهارم هجرى در شهر مدينه منوّره به دنیا آمد.
نام ایشان حسين وکنیه های حضرت ، ابوعبدالله، ابوعلىّ، ابوالشّهداء، ابوالأحرار، ابوالضّيم و ألقاب آن بزرگوار سيّد، مظلوم، رشيد، عطشان، طيّب، وفيّ، زكيّ، مبارك، قتيل، شهيد، سبط، سعيد می باشد.
آن حضرت حدود شش سال از عمرشان را در زمان حيات جدّش رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم).
حدود هفت سال و اندى در زمان حيات مادرش فاطمه زهراء (عليها السلام).37 سال در در زمان حيات پدرش اميرالمؤمنين علىّ (عليه السلام).
47 سال نيز هم زمان با برادرش امام حسن مجتبى (عليه السلام) سپرى نمود، كه جمعاً عمر با بركت آن حضرت را بين 57 تا 58 سال گفته اند.
حضرت در سنّ 47 سالگى، پس از شهادت برادرش امام حسن مجتبى (عليه السلام)، روز جمعه، 28 ماه صفر، سال پنجاهم هجرى قمرى به منصب امامت نائل آمد و حدود يازده سال ـ در زمان حكومت معاويه و فرزندش يزيد ـ امامت و رهبرى جامعه اسلامى را به عهده داشت.
آن حضرت شبِ يك شنبه، 28 رجب، سال 60 هجرى از شهر مدينه طيّبه به سمت مكّه معظّمه خارج شد; و روز جمعه سوّم شعبان همان سال وارد شهر مكّه گرديد و چون عدّه اى به سركردگى عمرو بن سعيد از طرف يزيد، به قصد آشوب و كشتار و پايمال نمودن خون حضرت ابا عبدالله الحسين (عليه السلام) وارد شهر مكّه شده بودند، به ناچار حضرت روز هشتم ذى الحجّة ـ روز تَرْويه ـ پس از انجام سعى بين صفا و مروه، كه روز سه شنبه باشد به سوى عراق حركت نمود و روز چهارشنبه يا پنج شنبه دوّم محرّم الحرام، سال 61 هجرى (مطابق با بيست و يكم مهرماه، سال پنجاه و نه شمسى.) وارد سرزمين كربلاى پربلا گرديد.
آن امام مظلوم (عليه السلام)، به دستور يزيد بن معاويه; و با لشكركشى عبيدالله بن زياد; و فرماندهى عمر بن سعد، توسطّ شمر بن ذى الجوشن و خولى بن يزيد و سنان بن انس، در روز عاشورا بعدنماز عصر در حال تشنگى و غربت به قتل و شهادت رسيد.
معرفی منابع برای مطالعه ی بیشتر:
اصول كافى: ج 1
مستدرك الوسائل
اعيان الشّيعة: ج 1 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیستم فروردین ۱۳۹۸ساعت 6:45  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
رئیس مکتب شیعه، آقا امام صادق (عليه السلام) همواره و دائمامردم را به چند چیز توصیه می کرد، به هفت قسمت آن در قسمتهای گذشته اشاره کردم واکنون بقیه ی بحث را تقدیم می کنم:

هشتم: إِنْ كَانَ الْمَمَرُّ عَلَي الصِّرَاطِ حَقّاً فَالْعُجْبُ لِمَاذَا؟ اگر عبور از پل صراط حق است پس عجب انسان براي چيست؟(۱)
یکی از صفات زشت وناپسند عجب است؛ اینکه انسان خود پسند باشد ، فقط به فکر خودش باشد و دیگران برای او مهم نباشند همه چیز را برای خودش بخواهد و در زندگی ساز منیت بزند.
یکی از مراحل ومنازل در روز قیامت عبور از پل صراط است که انسان باید کاری کند که بالطبع خدا از پل به خوبی و سلامتی عبور نماید وبه بهشت برین رهنمون شود حال که این مهم حق است؛ پس چرا بعضی انسانها خودپسندند وفقط خودشان را می بینند و حتی دیگران را حاضرند زیر دست وپا له کنند برای رسیدن به مقاصد خودشان.
حواسمان باشد از این صفت زشت و شیطانی اجتناب کنیم، سعی کنیم همیشه خیر خواه مردم باشیم، برای مردم خوبیها وپیشرفت هارا بخواهیم واز خدا طلب نماییم.
(۱) عيون الحكم و المواعظ

 

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم فروردین ۱۳۹۸ساعت 6:42  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
رئیس مکتب شیعه، آقا امام صادق (عليه السلام) همواره و دائمامردم را به چند چیز توصیه می کرد، به شش قسمت آن در قسمتهای گذشته اشاره کردم واکنون بقیه ی بحث را تقدیم می کنم:
هفتم: َ إِنْ كَانَ الْعَرْضُ عَلَي اللَّهِ حَقّاً فَالْمَكْرُ لِمَاذَا؟(۱)
اگر اعمال انسان بر خداوند عرضه مي شود پس مكر و حيله زدن به مومنان و مسلمانان براي چیست؟؟
عالم محضر خداست ، باید دقت داشته باشیم در محضر خدا گناه نکنیم، خداوند ناظر بر تمام اعمال ورفتار ما هست و روز قیامت برای همه ی آنها باید حساب پس بدهیم وجوابگو باشیم؛ لذا باید مواظب رفتار وگفتار خود در تنهایی ودر بین مردم باشیم ،
با مردم طبق قوانین الهی رفتار کنیم واز به کار بردن حیله ومکر ورشوه برای رسیدن به مقاصد شخصی خود اجتناب نماییم و همیشه خدا را مد نظر داشته باشیم.
(۱) عيون الحكم و المواعظ

+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم فروردین ۱۳۹۸ساعت 1:59  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
رئیس مکتب شیعه، آقا امام صادق (عليه السلام) همواره و دائمامردم را به چند چیز توصیه می کرد، به پنج قسمت آن در قسمتهای گذشته اشاره کردم واکنون بقیه ی بحث را تقدیم می کنم:
ششم: وَ إِنْ كَانَ الْمَوْتُ حَقّاً فَالْفَرَحُ لِمَاذَا؟ (۱)
اگر مرگ حق است ، پس خوشحالي انسان برای چیست؟؟
البته مراد از خوشحالی در اینجا همه ی خوشحالی ها وشادی ها نیست، بلکه مراد خوشحالی ها وشادی هایی است که دین مقدس اسلام با آنها موافق نیست و آنها عبارتند از خوشحالی ها وشادی هایی که انسان را از ياد مرگ و قيامت غافل می نماید، این طور شادیهایی در دین مبین مذموم هست ونکته ی بسیار مهم اینکه اسلام مخالف شاد زیستن و خوشحال زیستن نیست.
انسان حق دارد در مسیر بندگی، از خوشیهای شرعی وخداپسند زندگی کمال استفاده راببرد و شاد زندگی کند وشادی وخوشحالی را به دیگران نیز هدیه نماید و غم ها و مشکلات را از دوش آنها بردارد.
تاتوانی دلی به دست آور...
(۱) عيون الحكم و المواعظ

+ نوشته شده در  شنبه هفدهم فروردین ۱۳۹۸ساعت 6:43  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 

سلام، به لحاظ اینکه ماه رجب است و روز بیست وششم ماه رجب المرجب ، سالروز وفات حضرت "ابوطالب" عموي گرامي پيامبراسلام و پدر امیرالمومنین بود، ضمن تسلیت به شما من باب وظیفه، ️ اشاره ای کوتاه و مختصر بر نسب و فضائل ابوطالب می نمایم.
نام مبارک آن حضرت «عمران» است، پدربزرگوارش عبدالمطلب و مادرش فاطمه بنت عمرو بن عائذ است.
ابوطالب با عبدالله پدر گرامی پیامبر و زبیر بن عبدالمطلب برادر ابوینی بودند، یعنی از طرف پدر و مادر یکی بودند و سایر اولاد جناب عبدالمطلب با این سه بزرگوار فقط از پدر یکی بودند .
حضرت ابوطالب ابن عبدالمطب مانند بيشتر رُؤَساي قريش مردي تاجر بود و پس از درگذشت پدرش، عبدالمطلب، سرپرستي پيامبر اسلام را از هشت سالگي بر عهده گرفت. در سفري كه حضرت محمد را براي تجارت با خود به شام برد، بشارت پيامبري آن حضرت را از راهبي به نام بُحيرا شنيد و در حراست از پيامبر تلاش بيشتري از خود نشان داد. پس از بعثت نيز، ابوطالب، ياور و پشتيبان هميشگي پيامبر بود و در حمايت از ايشان دريغ نمي كرد. ابوطالب در حالي كه با ديگر مسلمانان در شِعْب ابوطالب در محاصره ي مشركان مكه بود، در گذشت. در همان سال حضرت خديجه همسر با وفاي پيامبر نيز وفات كرد و رسول خدا بر اثر شدت غم و اندوه، آن سال را "عامُ الحزن" يعني سال حزن و اندوه ناميدند.
درمورد ایمان ابوطالب به لحاظ اینکه بعضی خدشه براین موضوع کرده اند مطلبی راتقدیم می کنم.
امام صادق (علیه السلام) دراین مورد فرمودند:
«وَ اللَّهِ إِنَ‏ إِيمَانَ‏ أَبِي‏ طَالِبٍ‏ لَوْ وُضِعَ فِي كِفَّةِ مِيزَانٍ وَ إِيمَانُ هَذَا الْخَلْقِ فِي كِفَّةِ مِيزَانٍ لَرَجَحَ إِيمَانُ أَبِي طَالِبٍ عَلَى إِيمَانِهِم‏».
یعنی: «اگر ايمان ابوطالب را در يک کفه ترازو و ايمان اين مردم را در کفه ديگر قرار دهند ايمان ابوطالب فزوني خواهد داشت».(1)
.امیرمومنان امام علی (علیه السلام) فرمود:
«... به خدايي که محمد را به پيامبری مبعوث فرمود، اگر پدرم تمام گناهکاران زمين را شفاعت کند خداوند آن را بپذيرد ....
قسم به آنکه محمد را به پيامبري مبعوث فرمود بي شک نور پدرم در روز قيامت همه انوار خلائق - جز نور پنج نور: نور محمد، نور من و نور حسن و نور حسين و نور نه فرزند از اولاد حسين - را خاموش و بی اثر مي کند، زيرا نور او از نور ماست و خداوند آن را دوهزار سال قبل از خلق آدم آفريده است».(2)
امام صادق (عليه السلام) فرمود:
«وقتي حضرت ابوطالب (عليه السلام) از دنيا رفت، جبرئيل بر رسول خدا (صلي الله عليه وآله) نازل شد و عرضه داشت: اي محمد از مكه خارج شو، زيرا در اين شهر ديگر ياور و ناصري نداري؛ قريش نيز قصد حمله بر پيامبر (صلي الله عليه وآله) را داشتند، حضرت با ترس خارج شده و به سمت كوهي در مكه كه نامش حجون بود، حركت كرد، و در آنجا توقف نمود».(3)

1 - بحار الأنوار: ج ‏35، ص112.
2 - امالی شیخ طوسی : ص305.
3 - اصول كافي: ج 1، ص 449.




+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم فروردین ۱۳۹۸ساعت 5:42  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
آخرين پيامبر عالم، حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) هفدهم ربيع الاوّل،سال عام الفيل ـ 55 روز پس از هلاكت اصحاب فيل ـ در شهر مكّه به دنیا آمد.
نامهای حضرت محمّد ، احمد، محمود و️ كنيه های ایشان ابوالقاسم، ابوابراهيم، ابوالطاهر، ابوالطيّب، ابوالمساكين، ابوالدُّرتين، ابوالريحانَتَين، ابوالسِبطَين و ️ القاب او خاتم، رسول اللّه ، رسول الرّحمة، رسول الرّاحة، نبيُّ الرّحمة ️ و در کتاب تورات حضرت ملقب به مادماد، در کتاب انجيل به فارقليط ملّقب شده است.
پدر آن حضرت عبداللّه فرزند عبدالمطّلب و مادرش آمنه دختر وهب بن عبد مناف بوده است.
آن حضرت با سى واسطه به حضرت آدم مى رسد و 9900 سال و چهار ماه و ده روز بعد از وفات حضرت آدم متولّد گرديد(1).
حضرت در سنين چهار يا شش سالگى، مادرش آمنه و در هشت سالگى، جدّش عبدالمطّلب وفات كردند.
در سنين 25 سالگى از طرف خديجه براى تجارت به شام مسافرت نمود و چند ماه پس از بازگشت از سفر، با وى ازدواج كرد.
در چهل سالگى ـ 27 رجب ـ به رسالت و نبوّت مبعوث گرديد.
در سنين 53 سالگى، آن حضرت به اصحاب و همراه يارانش از مكّه به مدينه مهاجرت نمود و دوازدهم همان ماه، هنگام زوال خورشيد وارد مدينه گرديد و مدّت ده سال در آن شهر اقامت نمود.
طبق فرمايش امام صادق صلوات اللّه عليه پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله وسلم)يكصد و بيست مرتبه به معراج رفت و در هر مرتبه خداوند بيش از ديگر فرايض و واجبات، توصيه به ولايت امام علىّ و ديگر ائمّه اطهار (عليهم السلام) مى نمود.(2)
در مدّت عمر پر بركت آن حضرت، بيش از چهارهزار و چهارصد معجزه توسّط حضرتش واقع گرديد.
و آنچه معجزه توسّط ديگر پيامبران الهى انجام گرفته بود، به وسيله پيامبر گرامى اسلام انجام شد كه مهمّ ترين آن ها قرآن بود به طورى كه تمامى انسان ها از مقابله با آن عاجز و ناتوان بوده و هستند.(3)

1 -کتاب فضائل شاذان بن جبرئيل قمّى: ص 18، س 11.
2 — کتاب خصال شيخ صدوق: ج 2، ص 600، ح 3
3 – بحارالأنوار: ج 17، ص 301، ح 13.

+ نوشته شده در  پنجشنبه پانزدهم فروردین ۱۳۹۸ساعت 5:44  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
روز بیست وهفتم ماه رجب المرجب، سالروز مبعث پيامبر ختمي مرتبت ، حضرت محمد بن عبداللَّه"(صلی الله علیه وآله) رابه شما تبریک وتهنیت عرض می نمایم.
حضرت ولی عصر امام مهدي (عليه السلام)فرمودند: إنَّ اللَّهَ بَعَثَ مُحَمَّداً رَحمَةً لِلعالَمينَ و تَمَّمَ بِهِ نِعمَتَهُ
خداوند محمّد را برانگيخت تا رحمتي براي جهانيان باشد و نعمت خود را تمام كند (۱)
امیرالمومنین امام علي (عليه السلام) می فرماید :
أرسَلَهُ عَلي حِينِ فَترَةٍ مِنَ الرُّسُلِ و طُولِ هَجعَةٍ مِنَ الاُمَمِ و اعتِزامٍ مِنَ الفِتَنِ وَانتِشارٍ مِنَ الاُمُورِ و تَلَظٍّ مِنَ الحُرُوبِ و الدُّنيا كاسِفَةُ النُّورِ، ظاهِرَةُ الغُرورِ عَلي حِينِ اصفِرارٍ مِن وَرَقِها و إياسٍ مِن ثَمَرِها (۲)
خداوند او را در زماني فرستاد كه روزگاري بود پيامبري برانگيخته نشده بود، و مردم در خوابي طولاني به سر مي بردند، و فتنه ها بالا گرفته و كارها پريشان شده بود، و آتش جنگ ها شعله مي كشيد، و دنيا بي فروغ و پر از مكر و فريب گشته، برگ هاي درخت زندگي به زردي گراييده و از به بار نشستن آن قطع اميد شده بود.
آن حضرت قبل از بعثت، در بعضي از اوقات براي تفكر و عبادت به غار حرا در كوهي واقع در شمال مكه پناه مي برد تا اين كه در اين روز، فرشته ي وحي، جبرئيل امين، بر آن حضرت نازل شد و به آن حضرت بشارت نبوت و رسالت داد. اين واقعه به طور مشهور، در روز 27 رجب، سيزده سال قبل از هجرت و در سال چهلم عام الفيل برابر با سال 610 ميلادي روي داد. اولين آياتي كه بر حضرت نازل شد در ابتدا آيات نخستين سوره ي علق و سپس مُدَّثر بود. آغاز اسلام و شروع بعثت با نام خدا، خواندن، قَلَم، قيام، هشدار، پاكي و اخلاص و بزرگداشت خدا شروع شد. بعثت كه به معني رستاخيز معنوي و انقلاب در همه ي امور است با انقلاب فرهنگي آغاز گرديد. چرا كه پايه و اساس تحوّل فرهنگي به خواندن، نوشتن و پاك سازي و بهسازي فرهنگي بستگي دارد. در آن زمان محيط مكه و اطراف آن، چنان در لجن زار بت پرستي و خرافات و فساد غرق بود كه دعوت علني بر خلاف آن وضع، ممكن نبود. بلكه نياز به هسته ي مركزي و دفاعي و اجتماع ياران وفادار و فداكار داشت. از اين رو، پيامبر بزرگ اسلام سه سال به طور محرمانه با افراد تماس مي گرفت و آن ها را به اسلام دعوت مي نمود. پيامبر گرامي اسلام، پس از بعثت، نستوه و خستگي ناپذير با جهل، كفر و ستم مبارزه كرد و پس از سه سال تبليغ مخفي و ده سال دعوت علني مردم به توحيد و ترويج آشكار دين اسلام در شهر مكه، به مدينه هجرت كرد و تا پايان عمر خويش در آن ديار ماند.

(۱)بحار الأنوار، ج 53، ص 194.
(۲)نهج البلاغه، خطبه 89.

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم فروردین ۱۳۹۸ساعت 6:47  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  |