روز نیمه ی شعبان، سالروز ولادت با سعادت وجود مقدس امام مهدی (علیه السلام) را محضر شما تبریک می گویم.
آن حضرت نزديك طلوع فجر، روز جمعه، نيمه ی ماه شعبان، سال 255 هجرى قمرى در شهر سامراء به طور مخفى و پنهان از ديد عموم، به دنیا آمد.
نام حضرت م ح م م د ، و كنيه های ایشان ابوالقاسم، ابوجعفر می باشد و بيش از نهصد لقب براى حضرت ذكر كرده اند كه در كتب مختلف موجود مى باشد از آن جمله: مهدى، حجّت، منتقِم، بقية الله الأعظم، قائم آل محمّد، صاحب الزّمان و... .
مادر حضرت به نام هاى نرجس، مليكه، ريحانه، صيقل و سوسن معروف است.
جريان ولادت آن حضرت، همانند حضرت موسى (عليه السلام) در كنار كاخ طاغوت زمان، مخفى و پنهان از ديد جاسوس ها و عموم مردم انجام گرفت. حضرت داراى دو غيبت بوده است: يكى غيبت صغرى - كه حدود هفتاد و پنج سال به طول انجاميد - و ديگرى غيبت كبرى مى باشد - كه تقريباً از سال 330 هجرى قمرى شروع شد.
نایبان خاص حضرت چهار نفر به نام هاى عثمان بن سعيد، محمّد بن عثمان، حسين بن روح، علىّ بن محمّد سمرى، در غيبت صغرى وكالت و وساطت حضرت را بر عهده داشته اند.
و از آن زمان به بعد براى حضرت، وكيل و نائب خاصّ معرّفى و معيّن نشده است، بلكه مجتهدين جامع الشّرايط - به عنوان وكيل و نائب عامّ - امور جامعه را بر عهده داشته و دارند.
آن حضرت در جامعه، بين افراد رفت و آمد میکنند و در مجالس به صورت ناشناس شركت مى نمايد و همه را می بیند و شاهد اعمال همگان میباشد. به امید ظهورش...
معرفی منابع برای مطالعه ی بیشتر:
اصول كافى ج 1، تهذيب الأحكام ج 6، تاريخ اهل البيت (عليهم السلام)، أعيان الشيعه ج 2، كشف الغمّة ج 2، ينابيع المودّة، بحارالأنوار، جمال الاُسبوع، دعوات راوندى، إعلام الورى طبرسى: ج 2، دلائل الإمامة 

+ نوشته شده در  یکشنبه یکم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 6:23  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  |