یکی از امور مهم در زندگی مشترک تشکر و قدردانی ازیکدیگر است .خانم ها باید توجه داشته باشند که تامین معاش زندگی کار ساده ای نیست وچرخاندن چرخه ی اقتصادی زندگی کار سختی است؛ لذا باید همواره از همسر خود تشکر کنید وباهمین تشکر و قدردانی نشان بدهید که پشتیبان او هستید.
آقایان هم باید توجه داشته باشند که ماندن درخانه وکار در خانه کار ساده ای نیست، شما هم باید قدردان همسر خود باشید، وقتی شما از یکدیگر تشکر می کنید معلوم است که از زندگی مشترک خود رضایت دارید و این مهم یادتان باشد که همه آدم ها نیاز به تایید دارند.
امام صادق( علیه السلام) فرمودند:
بهترین زنان شما زنی است که چون شوهرش به او چیزی دهد تشکر کند واگر چیزی ندهد راضی باشد(۱)
(۱) بحارالانوار ج۱۰۳

+ نوشته شده در  سه شنبه سی و یکم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 0:0  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 

ارتباط کلامی در زندگی مشترک خیلی مهم است، ارتباط کلامی یعنی حرف زدن زن و شوهر با هم .
وقتی از بعضی سوال می شود که آیاشماباهمسرتان صحبت می کنید؟ باتعجب می گویند: حرفی برای زدن نداریم! اصلا مگرحرفی هم باید بزنیم!
دقت داشته باشید ارتباط کلامی بارعایت آداب اسلامی خیلی لازم وضروری است . زوجین باید درطول شبانه روز لحظاتی را که باهم هستند غنیمت شمرده واز آن به نحو احسن استفاده نمایند، همین حرف های ساده در زندگی ،درد دل کردن ،صحبت کردن درمورد مسائل زندگی وآینده ، صحبت کردن در مورد امورات جزئی و... در زندگی مشترک خیلی موثر وپایه های زندگی را مستحکم می کند. 

+ نوشته شده در  دوشنبه سی ام اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 0:23  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 

یکی از امور مهم در زندگی مشترک، اصلاح و آرایش است .مع الاسف بعضی ها این کار را انجام می دهند برای خارج از حریم خانه و منزل ، و اصلا در حریم خانه به این مساله توجه ندارند ؛ این طور نباید باشد. و این کار برای همسر در محیط خانه ضروری و لازم است وزوجین خصوصا زن باید به این مساله بیشتر دقت نماید .
لازم نیست برای این کار از لوازم آرایش گران استفاده کنید، بلکه با همان اندک وسائل آرایشی بی ضرر که دارید، به شرط آن که ذوق وسلیقه داشته باشید؛ می توانید به نحو شایسته ای استفاده نمایید.
آرایش و اصلاح باید دوطرفه باشد، یعنی همان طور که برای زوجه لازم است؛ برای زوج نیز لازم است و این باعث استحکام پایه های زندگی و حفظ عفت وحیا می شود.

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 4:7  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 

به لحاظ اینکه در زندگی مشترک دیگر من وتو معنایی ندارد وهرچه هست ما است؛ احترام به همسر در زندگی وقتی کامل می شود که در امور مختلف با همسر مشورت کنید، چون هرچه در زندگی هست مربوط به هردو است.
طرف مشورت قراردادن همسر، یعنی احترام گذاشتن به دید ، نظر واندیشه او ، مسئولیت دادن به او و این که او هم مسئول خوب و بد زندگی مشترک هست . این نکته را یادآوری می کنم که اگر احترام بکنید احترام می شوید و این در زندگی مشترک خیلی مهم است.
یادتان باشد زندگی مشترک زندگی چند روزه وموقت نیست وزندگی چند سال ومادام العمر است و رار است یک عمر باهم زندگی کنند بنابراین باید زن و شوهر این مسائل را کم نگیرند و طوری باهم رفتار کنند که از هم دلسرد وخسته نشوند.

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هشتم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 3:50  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
درقسمت قبل خدمت شماگفتم که احترام گذاشتن به همسر مثل عشق ورزیدن ، هم از طریق کلام است ، هم ابزار عملی دارد.
خانم گرامی: دقت داشته باش کارهای کوچکی مثل آنکه وقتی شوهر به بیرون می رود، بدرقه اش کنید، خواب آلوده نباشید، برای او آرزوی موفقیت نمایید، یه جوری به او بفهمانید که منتظر او می مانید تا وقتی برگردد، اینها همه ابزارهای عملی احترام است.
آقای عزیز شما هم باید دقت داشته باشید هنگام ترک خانه شما هم باید قدر شناس همسر باشید ورفتار خوبی داشته باشید ، به او بگوئید آیا چیزی لازم هست؟ آیا کاری دارد؟ موقع برگشت اگر دیدید وضع خانه تغییر کرده است حتما به همسر بگوئید واز او تشکر کنید، بابت امور خانه و منزل یه جوری به او بفهمانید که حواستون هست وبی اهمیت نیستید، این امور خیلی در زندگی مهم است.

+ نوشته شده در  جمعه بیست و هفتم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 3:39  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
احترام گذاشتن به همسر مثل عشق ورزیدن ، هم از طریق کلام است ، هم ابزار عملی دارد.
بطور مثال وقتی مهمانی مخصوصانزدیکان در منزل شما هستند ؛ احترام به همسر خیلی ضروری تر است. با او با ادب سخن بگوئید، از واژه های خوب در خطاب کردن او استفاده کنید، برای پذیرایی به او کمک نمایید ،پیش از حد متعارف با او مزاح نکنید، احترام درجمع فقط کافی نیست؛ در محیط خانه و خلوت هم لازم است و این احترام لذت بیشتری دارد به لحاظ اینکه خالص وبی ریا است .
دین مبین به این مهم اشاره کرده است.
امام صادق(علیه السلام) فرمودند:خوشابه سعادت همسری باد که به همسرش احترام بگذارد وبدابر کسی که به او بی احترامی نماید(۱)
(۱) بحارالانوارج۱۰۳

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 3:42  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
هرانسانی از زمانی که سخن گفتن آغازمی کند، وازهنگامی که روابط متقابل بین انسانها را درک می نماید ؛ به شدت نیازمند احترام است.
این مهم در زندگی زناشوئی موضوعی اساسی و جدی است ‌و باعث استحکام زندگی وتحکیم عشق می شود ، زن و شوهر در زندگی باید به یکدیگر احترام بگذارند و این باید دوطرفه باشد یعنی هر دو این کار را بکنند وبدانید اگر احترام کنید احترام به شما می شود وبااین کار فرصت سوءاستفاده و دخالت دیگران ونزدیکان را در زندگی مشترکتان ازبین می برید و دیگران هم وقتی ببینند شما به هم احترام می گذارید، آنها هم به شما احترام می گذارند و این مهم را از شما یاد می گیرند ودر زندگی سرمشق خودشان قرار می دهند.

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 3:44  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
هرانسانی از بدوتولد نیازمند محبت ونوازش است، و همه به نوازش شدن از طرف کسانی که دوستشان دارند ؛ نیازمندهستند.
مصادیق نوازش ومحبت در زندگی مشترک زیاداست، گاهی دست نوازش کشیدن برگیسوی همسر کشیدن ، به آرامی دست اورا در دست گرفتن ، باچشمان سرشارازمحیت به صورت اونگریستن، اینها همه باعث استحکام زندگی مشترک می شود.
هرگز به خودتان نگویید که همسر من نیاز به نوازش ومحبت ندارد وقوی تر از این چیزها است.همین عدم نوازشها وبی محبتی ها عامل بروز کدورت و ناسازگاری ودر نهایت طلاق می شود وبرعکس انجام این نوازشها ومحبت ها بهترین دارو برای زندگی مشترک می باشد‌.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و چهارم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 4:0  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
یکی دیگر از راههای ابرازعشق، مشارکت دونفر در امور مربوط به زندگی مشترک است، مردی که در خانه در امور خانه به همسرش کمک می کند؛ این کار او نشانگر علاقه ی او به کانون گرم خانه و خانواده است‌
‌ بعضی ها فکر می کنند که اگر این کارها را انجام دهند؛ نشانه ی کم ظرفیتی شان است، این تصور اشتباه است وهمسر می تواند با انجام این امور باعث استحکام خانه و خانواده شود.
دین مبین اسلام به این مهم اشاره دارد از جمله:
پیامبر اعظم(صلی الله علیه وآله) فرمودند: هر مردی که از خدمت به خانواده اش روی برنتابد، این کاراو کفاره ی گناهان بزرگ ، برطرف کننده ی خشم الهی ، مهریه حورالعین وزیاد کننده ی حسنات و درجات اوست ودر جای دیگرفرموده است: چنین مردی اجر وثواب شهید دارد.(۱)
(۱) بحارالانوار ج۱۰۴/ جامع الاخبار

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 3:21  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
برای ابراز علاقه و عشق به همسر، غیر از به کار بردن کلمات راههای دیگری نیز وجود دارد؛ یکی از آنها توجه به زیبایی و آراستگی خودتان در محیط خانه است و این به معنای این نیست که ولخرجی کرده وسائل آنچنانی بخرید ؛شما با حداقل امکانات می توانید خودتان را آراسته نمایید؛ پوشیدن لباس مرتب، استعمال بوی خوش، استفاده از رنگهایی که همسر دوست دارد ، این ها نشانه ی این مهم است که شما همسرتان را دوست دارید و به او توجه داشته و عشق می ورزید وبابت این کار باید همسرتان را تحسین نمایید واز ویژگی ها وتوانایی های او صحبت نمایید. دین مبین اسلام به این مهم اشاره دارد؛ از جمله حسن بن جهم می گوید : امام کاظم خضاب کرده بود وخود را آراسته بود. سوال کردم :فدایتان شوم آیا شماهم خضاب می کنید؟ فرمودند: بلی زیرا آراستگی شوهر موجب عفت زیاد همسرش می شود وبی عفتی زنان به خاطر نا آراستگی شوهرانشان بوده است(۱)
(۱)وسائل الشیعه ج ۱۴

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 4:0  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
زندگی مشترک وقتی دوام وبقاء دارد که اساسی ترین پایه های آن یعنی عشق و محبت در کانون گرم خانواده باشد، من به عنوان همسر باید بدانم همسرم مرا دوست دارد واو هم باید بداند که من اورا دوست دارم. زندگی بدون عشق کابوسی بیش نیست.
حال سوال این است که چه طور می شود عشق را در فضای خانه جاری کرد؟؟
اولین گام سخن گفتن از عشق است، لازم است در زندگی مشترک گاهی به همسرمان ابراز علاقه و عشق کنیم وآن را به زبان بیاوریم، همه ی انسانها به شنیدن این کلمات از زبان عزیزانشان نیاز دارند.
بعضی ها فکر می کنند اگر به همسر خود بگویند: دوستت دارم، پست وحقیر می شوند ؛ در حالی که این تصور غلط است ، این تصور باعث به هم ریختن پایه های زندگی مشترک می شود.
به این مهم در روایات دین اشاره شده است از جمله پیامبر اعظم(صلی الله علیه وآله) فرمودند:گفتار شیرین شوهر به همسرش که من تورا دوست دارم هرگز از قلب زن بیرون رفتنی نیست‌.(۱)
(۱) وسائل الشریعه ج۱۴ص۱۰

+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 3:26  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
در قسمت قبل خدمت شما گفتم که یکی از رازهای ز یبای ازدواج، تبدیل من وتو به ما است.
این یک شعارواصل مهم است که باید تاپایان عمر یاد انسان باشد، از لحظه ای که خطبه ی عقد جاری شد من وتو واو به پایان رسید وکلمه ی جدیدی به نام ما متولد شد ، پس یادمان باشد در زندگی مشترک باید به ما فکر کرد، برای ما نقشه کشید و برنامه ریزی کرد، به دنبال احترام ما بود ،یادمان نرود اگر ایرادی در زندگی هست مال ماست، اگر اشتباهی رخ داد ازما انتقادکرد، دراین صورت زندگی سرشار از آرامش ونشاط خواهد بود و هیچ وقت پایه های آن سست نمی شود‌.

+ نوشته شده در  جمعه بیستم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 3:36  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
همه ی افراد باتجربه معتقد به این مهم هستند که ازدواج کیفیت دیگری در زندگی ایجاد می کند؛ حال این کیفیت چیست؟؟ باید زندگی مشترک را شروع کرد ؛ بعدا خواهید فهمید که یکی از رازهای ز یبای ازدواج گریز از تنهایی است، تبدیل من وتو به ما .
قبل از ازدواج، انسان کامل نبود واکنون کامل شده است، درانسان ها دو نیاز بسیار مهم هست؛ احساس نیاز تعلق داشتن به کسی واحساس نیاز تعلق داشتن کسی به او و ازدواج به این دو نیاز پاسخ می دهد.نیازهایی که برآورده ساختن آنها انسانها رابه معنای واقعی بالغ و عامل می کند؛ تابتوانندبه کمک آنها ودر سایه احکام الهی به سلامتی و شادکامی درکنار هم زندگی کنند‌.

+ نوشته شده در  پنجشنبه نوزدهم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 3:57  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
انسان دراین دنیا آرزوهای زیادی دارد ، طبیعی است اگر انسان برای خواسته ها ی خود تلاش نکند به جایی نمی رسد. مع الاسف این روزها بیشتر بچه ها فوراً به خواسته هایشان می رسند و انگیزه ای برای تلاش کردن پیدا نمی کنند. این بچه ها بعدها که بزرگ می شوند و وارد جامعه می شوند وقتی با مشکلات روبرو می شوند کم می آورند.
چاره کار این است که والدین ازهمان کودکی به او یاد دهند که اگر چیزی می خواهد باید برای به دست آوردنش تلاش کند و تلاش او باید به اندازه ای باشد که امتیاز لازم را کسب کند و آن وقت است که به خواسته اش می رسد. 

+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 5:7  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
ماه مبارک رمضان است، فرارسیدن این ماه رابه شما تبریک عرض می نمایم ، طبق روایات دین مبین اسلام، قبل از ظهور حضرت مهدی ، علائم ونشانه هایی در جامعه پدید میآید؛ برماست که تحقیق کنیم و این علائم ونشانه ها را یاد بگیریم تا بهتر بتوانیم برمشکلاتی که در آخر الزمان پیش میاید فائق شویم.
نشانه ها و علائم زیاد است، بنده حقیر در ماه شعبان در طول یازده جلسه نشانه ها و علائم را خدمت عزیزان خودم تقدیم کردم مباحث باقیمانده ی آن را یاد آور می شوم؛ باشد که مرضی در گاه خدا قرار بگیرد. این حوادث از ماه جمادی الثانی شروع وبه ماه محرم که ظهور حضرت در این ماه محقق خواهد شد ختم می شود.
کشتارگاه اول: عراق بغداد
 بعدمعرکه قرقیسیا، عدم ثبات سیاسى عراق، خودکامگى سفیانى را تشدید مى ‏کند او نیروها و تسلیحات خویش را وارد عراق کرده و از روز 21 یا 22 ذى‏القعده، دست به کشتارهاى وحشیانه در بغداد سپس در کوفه ( روز عید قربان به آنجا مى ‏رسد) و دیگر شهرهاى عراق مى ‏زند و این رفتار غیر انسانى او تا وقتى که نیروهاى سید خراسانى و ایرانیان در مقابلش قد علم کنند و طعم شکست را به او بچشانند؛ ادامه دارد.
 امام صادق ضمن حدیثى طولانى فرمودند : «تمام عراق را هراس جدى دربر مى‏ گیرد و قرار از این دیار می رود پس از آن که سپاه سفیانى وارد بغداد مى‏شود سه روز همه چیز و همه کس را مباح اعلام مى ‏کند و به سرعت بسیارى مى ‏میرند. شصت هزار نفر (بنا بر نقلى هفتاد هزار) از اهالى آن شهر را مى ‏کشند و اطراف شهر را خراب مى‏کند. هجده شب پس از آن در آنجا مى ‏ماند و اموال را تقسیم مى ‏کند در آن روز سالم‏ ترین نقطه بغداد، کرخ است(۱)
    ابن وهب مى ‏گوید : حضرت این شعر ابن ابى عقیب را نقل کردند:«وینحر بالزوراء منهم لدى ثما نون ألفاً مثل ما تنحر البدن
هشتادهزار نفر از آنها همانند حیوان در بغداد سر بریده مى ‏شوند که هشتاد نفر از آنها از مردانى از تیره فلانى هستند که همگى براى فرمانروایى و خلافت شایسته‏ اند(۲)
    امیرالمؤمنین امام على هم طى حدیثى طولانى فرمودند:« به سوی شهر زوراء (بغداد) به همراه پنج هزار جلاد خارج مى ‏شود و هفتاد هزار نفر را بر روى پل بغداد مى‏کشند طورى که مردم تا سه روز از خون و بوى تعفن این همه لاشه و جنازه نمى ‏توانند به دجله نزدیک شوند.(۳)
    امام صادق فرمودند« مردم بزرگوارى از پیروان بنى ‏العباس را بر روى پلى که از کرخ به بغداد مى ‏آید مى ‏سوزانند(۴)
  امام حسین طى حدیثى طولانى فرمودند:
(سفیانى) سپاهیان صد وسی هزار نفرى خود را به بغداد فرستاده و در مدت سه روز روى پل بغداد هفتاد هزار نفر را کشته و به دوازده هزار دختر جوان تجاوز مى ‏کنند، طورى که از خون و لاشه متعفن اجساد آب دجله قرمزرنگ دیده مى‏ شود(۵)
زوراءهمان بغداد است که توسط منصور دوانیقى بناى آن نهاده شد و پلى که در روایات ما زیاد از آن یاد شده است همان پلى است که از جانب کرخ در محله جعیفر به بغداد متصل مى ‏شود در مقابل «مدینه الطب» که در آن سوى دجله واقع شده است سپاهیان سفیانى اعمال شنیع و وحشیانه خویش را بر روى آن انجام مى‏ دهند و هفتاد هزار سرباز و غیر آنها را مى‏ کشند و خون کشتگان به رود دجله جارى مى ‏شود و از شدت تعفن مردم تا سه روز نمى ‏توانند به آن نزدیک شوند و رنگ این رود هم به سرخى مى ‏نماید.
امام صادق فرمودند:« بیچاره است بغداد از دست پرچمهاى زرد و مغرب و پرچم سفیانی(۶)
مفضل بن عمر مى ‏گوید« از آن حضرت پرسیدم: بغداد در آن زمان چه وضعیتى خواهد داشت؟ حضرت پاسخ فرمودند: «محل (نزول) عذاب و غضب الهى خواهد بود. (واى بر آنها) بیچاره آنها از دست پرچمهاى زرد و دیگر پرچمهایى که از دور و نزدیک به سوى آن مى ‏آیند. واللَّه! انواع عذابهایى که بر اقوام سرکش از اول روزگار تا انتهایش نازل شده و عذابهایى که (تا آن زمان) هیچ چشمى ندیده و هیچ گوشى نشنیده بر آنها فرود مى ‏آید. توفانهایى ناشى از سیلهاى مختلفى آن را درمى ‏نوردد و بیچاره است کسى که آنجا را منزل خود انتخاب کند. واللَّه گاهى بغداد چنان آباد مى ‏شود که بیننده آن مى ‏گوید دنیا فقط اینجاست و نه جاى دیگرى و دخترانش را حورالعین و فرزندانش را اولاد بهشتى تصور مى‏ کند. گمان مى‏ کند که خداوند تنها در آنجا رزق را تقسیم مى‏کند. دروغ بستن به خدا و صدور حکم ناحق و شهادت دروغ و نوشیدن شراب و زنا و حرام‏خوارى و خون‏ریزى در آن پدیدار مى ‏شود. پس از آن خداوند متعال با فتنه‏ ها و به دست این لشکریان آنها را خارج مى‏ کند (آنجا را خالى از سکنه مى ‏کند). به گونه‏ اى که وقتى کسى از آنجا عبور مى ‏کند جز دیوار (ویرانه) چیزى نمى‏ بیند حتى مى‏ گوید: این زمین، بغداد است. سپس جوانمردى خوش‏رو و از نسل امام حسن مجتبى از ناحیه دیلم (گیلان) و قزوین قیام مى ‏کند. فریاد مى ‏زند: اى خاندان پیامبر این مظلوم غمگین را اجابت کنید!(۷) گنجهاى طالقان به او پاسخ مى ‏دهند. گنجهایى که از جنس طلا و نقره نیستند بلکه مردانى هستند به سختى آهن! گویا به آنها مى ‏نگرم که بر یابوهاى ابلق(۸)سوارند و سلاحهاى کوتاهى در دست دارند. همانند گرگ که بخواهد به گوسفندى حمله کند مشتاق و تشنه جنگیدن هستند. فرمانده ‏شان مردى از بنى‏ تمیم است که به او شعیب بن صالح مى ‏گویند. رو به سیدحسنى که الان با چهره درخشان چون ماهش در میان آنهاست کرده و پس از آن به ستمگران یورش مى ‏برند تا این که به کوفه مى‏رسند(۹) سپاه سفیانى پس از آن که این اعمال وحشیانه را انجام مى ‏دهد؛ به سوى کوفه (نجف) حرکت مى ‏کند و در آنجا هم‏چنان حادثه‏ اى رخ مى ‏دهد که عقلها را حیران مى ‏کند و این کشتارها تا وقتى که ایرانیان به فرماندهى سید خراسانى وارد عراق شوند همواره ادامه خواهد داشت.
1- یوم ‏الخلاص، ص703
اعلام الورى، ص429.
2- بشارةالاسلام، ص153
یوم‏ الخلاص، ص657.
3- الزام الناصب، ج2، ص119
بشارةالاسلام، ص58.
4-الزام الناصب، ج2، ص149
یوم ‏الخلاص، ص657.
5- یوم ‏الخلاص، ص658
بیان الائمه(ع)، ج2، ص365
6- بشارةالاسلام، ص143
یوم‏ الخلاص، ص701
7- عبارت ملهوف که در حدیث به مظلوم غمگین ترجمه شده را، هم مى‏ توان به خود سید حسنى حمل کرد که منظور او این است که مردم دعوتش را اجابت کرده و او را که از این هم ظلم و فساد به ستوه آمده است، یارى کنند و هم حضرت مهدی که سیدحسنى مردم را به عنوان نیروهاى زمینه‏ ساز و آماده براى یارى حضرت، جمع کند؛ خصوصاً که با توجه به حوداث و وقایع ماههاى گذشته مطمئن شده ‏اند، ظهور امام نزدیک است و هر چه سریع‏تر باید به یارى ایشان شتافت و ظاهراً این نظر قابل قبول‏تر به نظر مى‏رسد.
8- «ابلق» در لغت به معناى سیاه و سفید است و ظاهراً عبارت یابوهاى ابلق عبارتى کنایى باشد راجع به وسایل نقلیه ‏اى که این سپاه مورد استفاده قرار مى ‏دهد. احتمالاً این جمعیت از رنگ و نقشهاى همسان براى طراحى بدنه وسایل نقلیه ایشان استفاده کرده باشند همان طور که این روزها مى ‏بینیم هر سپاهى، هم لباس مخصوص به خود را دارد و هم ماشینها و ادوات جنگى آنها با طرح و رنگ متحدالشکلى، منقش و رنگ‏آمیزى شده ‏اند.
9- بحارالانوار، ج53، ص14
بشارةالاسلام، ص143
یوم ‏الخلاص، ص701

+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 3:43  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
ماه مبارک رمضان است، فرارسیدن این ماه رابه شما تبریک عرض می نمایم ، طبق روایات دین مبین اسلام، قبل از ظهور حضرت مهدی ، علائم ونشانه هایی در جامعه پدید میآید؛ برماست که تحقیق کنیم و این علائم ونشانه ها را یاد بگیریم تا بهتر بتوانیم برمشکلاتی که در آخر الزمان پیش میاید فائق شویم.
نشانه ها و علائم زیاد است، بنده حقیر در ماه شعبان در طول یازده جلسه نشانه ها و علائم را خدمت عزیزان خودم تقدیم کردم مباحث باقیمانده ی آن را یاد آور می شوم؛ باشد که مرضی در گاه خدا قرار بگیرد. این حوادث از ماه جمادی الثانی شروع وبه ماه محرم که ظهور حضرت در این ماه محقق خواهد شد ختم می شود.

ماه ذی القعده

از تبعات جنگ قرقیسیا کشتار تعداد زیادى که حرث و نسل (کنایه از کار و زندگى) را نابود می کند؛ حداقل صدهزار مرد کشته مى‏ شوند، به خاطر استفاده از اسلحه‏ هاى کشنده خوراک مردم اعم از گیاهى و حیوانى آلوده مى ‏گردد. خشکسالى رخ مى‏دهد. از این رومردم در این ایام و براى انبار کردن غذا به این سو و آن‏ سو مى ‏روند و این حرص و ولع مردم باعث جنگ می شود (۱)
پیامبر اکرم فرمودند:« وقتى صیحه در ماه رمضان شنیده شد، در ماه شوال جنگى برپا مى‏ شود (معرکه قرقیسیا) قبایل به مسافرت کردن براى تهیه خوراکی و جنگیدن جهت تهیه در ماه ذیقعده مى ‏پردازند. در ماه ذیحجه هم حجاج غارت مى‏ شوند و خون به پا مى ‏شود.(۲)
عبارت تمیرالقبائل در حدیث به این معنى است که غذا را از شهرى به شهر دیگر منتقل کنند به آن غذایى که منتقل مى ‏شود «میره» مى‏ گویند.
محمد بن مسلم نقل کرده از امام صادق شنیدم که ‏فرمودند:« پیش از قائم نشانه ‏هایى از ناحیه خداوند متعال براى (امتحان کردن) خواهد بود.» پرسیدم: «جانم به فدایتان آنها کدام نشانه‏ ها هستند؟» فرمودند:« این آیه شریفه:وَلَنَبْلُوَنَّکُمْ بِشَیْءٍ مِّنَ الْخَوفْ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الأَمَوَالِ وَالأنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِینَ (۳)حتماً شما را یعنى مؤمنان قبل از قیام حضرت مهدى با چیزهایى از ترس و گرسنگى و کمبود و کاستى در اموال و بدنها و محصولات امتحان مى‏کنیم و به صبرپیشگان بشارت بده که سربلند خواهد بود (۴)
«فیروز دیلمى» از رسول‏ خدا نقل مى ‏کند طى حدیثى طولانى فرمودند« صداى آسمانى در ماه رمضان و جنگ در شوال واقع مى‏ شود و قبایل در ماه ذیقعده به انبار کردن (غذاها) مى ‏پردازند و به حجاج در ماه ذیحجه یورش مى‏ برند و محرم، چه محرمى خواهد بود؟ ابتدایش بلا بر سر امتم مى ‏آید و پایانش فرج و گشایش براى امتم حاصل مى ‏شود.(۵)
    پیش از این دیدیم که ائمه معصوم به شیعیان و محبان و پیروان خویش ‏آموختند که پس از شنیدن صیحه آسمانى در ماه رمضان تاآنجا که برایشان ممکن است غذا ذخیره کنند؛ یعنى در واقع پیش از آن که معرکه قرقیسیا و جنگها و فتنه‏هاى پس از آن پدید بیایند؛ شیعیان باید احتیاطاً طى این دو ماهى که وقت باقى است غذا ذخیره کنند که ممکن است پس از این جریان خوراکیها به واسطه جنگها و اسلحه‏ها و بمبهایى که به کار برده مى‏شود علاوه بر کمیاب و گران شدنشان، آلوده هم بشوند. در آن زمان آن دسته از شیعیان که به تعالیم این بزرگواران عمل کنند؛ از این خطرات و مشکلات در امان مانده، و شکرگزار درگاه الهى خواهند بود.
1- احتمالاً از گازهاى کشنده و سلاحهاى اتمى و بمبهاى هسته‏ اى استفاده شده باشد.
2 - بشارةالاسلام، ص34
بیان الائمه(ع)، ج1، ص431
3- سوره بقره آیه 155.
4- اعلام الورى، ص427.
5- بیان الائمه(ع)، ج1، ص432  

+ نوشته شده در  سه شنبه هفدهم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 3:38  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
ماه شعبان و ایام مربوط به مهدی آل محمد است، قبل از ظهور حضرت ، علائم ونشانه هایی در جامعه پدید میآید که برماست که تحقیق کنیم و این علائم ونشانه ها را یاد بگیریم تا بهتر بتوانیم برمشکلاتی که در آخر الزمان پیش میاید فائق شویم.
نشانه ها و علائم زیاد است، بنده حقیر در چند جلسه نشانه ها و علائم شش ماه قبل از ظهور حضرت را یاد آور می شوم؛ باشد که مرضی در گاه خدا قرار بگیرد. این حوادث از ماه جمادی الثانی شروع وبه ماه محرم که ظهور حضرت در این ماه محقق خواهد شد ختم می شود.

 معرکه قرقیسیا
 قرقیسیا شهرى در منطقه شمالى سوریه است که در میان فرات و سرچشمه نهرى که خابور در آن است قرار دارد.(۱) این شهر حدود 100 کیلومتر با مرزهاى عراق و 200 کیلومتر با مرزهاى ترکیه فاصله دارد و در نزدیکیهاى شهر «دیرالزور» است. در آینده نزدیک در آن گنجى از طلا، نقره یا مانند آنها (مثلاً نفت) کشف می ‏شود آن‏گونه که روایات بیان نموده :« آب فرات کوهى از طلا و نقره را نمایان می ‏کند که بر سر آن از هر نه نفر، هفت نفر کشته می شوند.»(۲) در این جنگ اقوام مختلفى شرکت دارند:
1- ترکها که لشگریان را در منطقه پیاده می کنند
2- رومیان: یهودیان و دولتهاى غربى که وارد فلسطین شده‏ اند
3- سفیانى: که در این هنگام بر دیار شام مسلط شده است
4-عبداللَّه: ظاهراً هم پیمان مغرب زمین است؛
5- قیس: مرکز فرماندهی او مصر است
6- فرزند و نواده عباس: که از عراق مى‏ آید.(۳).
به دنبال این جنگ، خونریزى و کشتار شدیدى پیش می ‏آید که تا قبل از به پایان رسیدن آن در مدت کوتاهى صدهزار نفر و بنا بر روایتى چهارصد هزار نفر کشته می ‏شوند.(۴) این مطلب اشاره‏ به استفاده از سلاحهاى کشتار جمعى (اتمى، هسته ‏اى، بمبهاى شیمیایى و میکروبى و الکترونى کشنده در این جنگ دارد که بر حیوانات و گیاهان خوراکى هم اثر می ‏گذارند) و در انتهاى آن هم‏ پیمانان سفیانى پیروز مى شوند.
در روایتى، عمار یاسر این‏گونه نقل می کند:
غربیان به سوى مصر حرکت می ‏کنند ، ورود ایشان به آنجا نشانه آمدن سفیانی است. پیش از آن شخصى که دعوت می کند، قیام کرده و ترکها وارد حیره و رومیان وارد فلسطین می شوند. عبداللَّه هم بر آنها سبقت می ‏گیرد تا این که دو لشکر در سر نهر در مقابل هم می ‏ایستند جنگ بزرگى درمی ‏گیرد و صاحب‏ المغرب (هم پیمان غربیان) هم حرکت می ‏کند. مردان را کشته و زنان را اسیر می ‏کند، سپس به سوى قیس برمی ‏گردد تا اینکه سفیانى وارد حیره می ‏شود. یمانى هم شتافته و سفیانى هر چه را جمع کرده بودند درهم مى‏شکند و به سوى کوفه حرکت می ‏کند.(۵)
جابر جعفى هم طى حدیثى طولانى از امام باقر روایت کرده است
«از دین برگشتگانى از جانب ترکها حمله کرده و سپاهى از روم آنها را دنبال می ‏کند. برادران ترکها، پیاده کردن نیروهایشان را در جزیره ادامه می ‏دهند. رومیان از دین‏ برگشته هم در رمله نیرو پیاده می ‏کنند. در آن سال در تمام زمین به واسطه غربیان اختلاف زیادى وجود دارد که اول مغرب زمین شام است. در این زمان سه پرچم (سپاه) در مقابل هم می ‏ایستند: سپاه اصهب، ابقع، سفیانى. در ابتدا سفیانى با ابقع می ‏جنگد و او و همراهانش را کشته و به دنبال آن اصهب را هلاک مى کند. پس از آن تا عراق جنگ و کشتار به پا می ‏کند و سپاهیانش را به قرقیسیا می رساند و در آنجا هم به جنگیدن می ‏پردازد. در این جنگ صدهزار نفر از جباران و ستمگران کشته می ‏شوند. پس از آن سفیانى سپاهى را به سوى کوفه گسیل می ‏دارد.(۶)
عبداللَّه بن ابى یعفور می ‏گویدامام باقر به ما فرمودند:
براى بنی ‏عباس و بنى مروان حتماً اتفاقى در قرقیسیا می ‏افتد که در آن جوان قوى و تنومند، پیر می ‏شود و خداوند از آنها پیروزى را برمی ‏دارد و شکست می خورند (پس از این جنگ) به پرندگان آسمان و درندگان زمین وحى می ‏کند که شکم خود را از گوشت تن جباران سیر کنید و پس از آن است که سفیانى شورش می کند(۷)
حذیفة بن منصوراز امام صادق روایت کرده که فرمودند:
خداوند سفره‏ اى در قرقیسیا دارد که گاهى از آسمان ندا مى ‏دهد و دیگران را آگاه مى ‏کند که ‏اى پرندگان آسمان و درندگان زمین براى سیر کردن خود از گوشت بدن جباران بشتابید.(۸)
به هر حال پس از معرکه قرقیسیا و کشتار و تضعیف و شکست بسیارى از آن قواى سیاسى و نظامى که ممکن بود پس از ظهور حضرت مهدىدر مقابل ایشان جبهه ‏گیرى کنند، تنها سفیانى است که پیروزمندانه باقى مانده و فخرفروشى مى ‏کند.

1 - درخت به لسان سیاه
2- السفیانى فقیه، ص31
3- منطقه بین ‏النهرین
4- یوم الخلاص ص 698
5- الغیبةشیخ طوسى، ص279
بحارالانوار، ج52، ص698
6- -بشارةالاسلام، ص177
السفیانى فقیه، ص128
7- الغیبةنعمانى، ص187
بشارةالاسلام، ص102
8- الغیبة نعمانى، ص205
بحارالانوار، ج52، ص251
یوم ‏الخلاص، ص690

+ نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 6:24  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
ماه شعبان و ایام مربوط به مهدی آل محمد است، قبل از ظهور حضرت ، علائم ونشانه هایی در جامعه پدید میآید که برماست که تحقیق کنیم و این علائم ونشانه ها را یاد بگیریم تا بهتر بتوانیم برمشکلاتی که در آخر الزمان پیش میاید فائق شویم.
نشانه ها و علائم زیاد است، بنده حقیر در چند جلسه نشانه ها و علائم شش ماه قبل از ظهور حضرت را یاد آور می شوم؛ باشد که مرضی در گاه خدا قرار بگیرد. این حوادث از ماه جمادی الثانی شروع وبه ماه محرم که ظهور حضرت در این ماه محقق خواهد شد ختم می شود.

ماه شوال
اتفاقات، در این ماه ادامه پیداکرده و به همراه حادثه‏ هاى دیگر همه ساکنان زمین را متوجه پیروزیهاى مکرر و سریع سفیانى می شود. برخى از حوادثى که در این ماه اتفاق می افتد طبق روایات از این قرار است:
اول: جمعیتى در ماه شوال ظاهر می ‏شوند: سفیانى و لشکریانش(۱). 
دوم: در این ماه خیزشها آغاز می ‏شود، مردم متفرق شده، شورشیان سر به شورش برداشته بدبختیهاى مردم زیادترشده و از شرایط به ‏وجود آمده خشمگین‏ تر شده و اتحاد میان مردم از بین می ‏رود.(۲)
سوم: در ماه شوال بلا می ‏آید: بلایى که مردم به جهت جنگها و فتنه ‏ها به انها مبتلا می شوند(۳و۴)
چهارم: در این ماه ویرانى شهرها و خالى شدن آن از سکنه‏ دیده می شود،به خاطر جنگها و فتنه در شهرها از مردان و جوانان خبرى نیست(۵)
  پنجم: آتش جنگ برافروخته می گردد.

سهل بن حوشب از رسول اکرم نقل کرده که فرمودند:درماه رمضان صیحه آسمانی شنیده میشودودرماه شوال جنگ به پامیشود(۶)
ابن مسعود از آن حضرت روایت کرده که فرمودند: وقتى صیحه (آسمانى) در ماه رمضان واقع شد پس از آن در ماه شوال آتش جنگ برافروخته گشته و مردم براى تهیه غذا مهاجرت کرده و در ماه ذیقعده با هم می جنگند.
بیشتر روایات از پدید آمدن معمعه ‏اى در ماه شوال خبر می ‏دهند که «معمعه» در لغت به معناى نواخته شدن کوس جنگ و صداى ابطال در جنگ و کنایه است از وقوع جنگى ناگوار و تلخ. تأکید بر این مطلب را در این عبارت از حدیث می ‏توان یافت که قبایل غذاى مایحتاج خویش را از ترس مرگ و میر جنگها خریده و انبار می ‏کنند. این معمعه ماه شوال، علی القاعده باید به معرکه «قرقیسیا» اشاره داشته باشد.
1- منتخب الاثر، ص451
یوم‏ الخلاص، ص557
بیان ‏الائمه(ع)، ج2
2- بحارالانوار، ج52، ص272
بشارةالاسلام، ص142
یوم ‏الخلاص
3- شاید ناشى از جنگها و فتنه‏ هایى که مردم گرفتارش شده‏ اند باشد و شاید هم بلایى غیر از اینها باشد و عذابى تازه بر سر مردم نازل شود
4- منتخب ‏الاثر، ص451
یوم‏ الخلاص، ص557
بیان‏ الائمه(ع)، ج2، ص345
5- منتخب‏ الاثر، ص451
یوم ‏الخلاص، ص557
بیان‏ الائمه(ع)، ج2، ص345
5- بشارةالاسلام، ص34
منتخب‏ الاثر، ص451
یوم‏ الخلاص، ص532
6- بیان ‏الائمه(ع)، ج2، ص431
منتخب ‏الاثر، ص451
یوم ‏الخلاص، ص280

+ نوشته شده در  یکشنبه پانزدهم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 5:3  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
ماه شعبان و ایام مربوط به مهدی آل محمد است، قبل از ظهور حضرت ، علائم ونشانه هایی در جامعه پدید میآید که برماست که تحقیق کنیم و این علائم ونشانه ها را یاد بگیریم تا بهتر بتوانیم برمشکلاتی که در آخر الزمان پیش میاید فائق شویم.
نشانه ها و علائم زیاد است، بنده حقیر در چند جلسه نشانه ها و علائم شش ماه قبل از ظهور حضرت را یاد آور می شوم؛ باشد که مرضی در گاه خدا قرار بگیرد. این حوادث از ماه جمادی الثانی شروع وبه ماه محرم که ظهور حضرت در این ماه محقق خواهد شد ختم می شود.

سوم: بیعت کردن سی هزار نفرازقبیله بنی کلب باسفیانی
سفیانى در ماه رجب شورش کرده ، به مبارزات نظامى و سیاسى و جنگ‏هاى خویش جامه عمل پوشانده، محدوده نفوذ اوگسترش می یابد و مجموعه‏ ها و قبایل غیر دینى به دنبال او راه می افتند.
پیامبراکرم(صلی الله علیه وآله) فرمودند:
سفیانی با360سوارشورش میکند تااینکه به دمشق می رسد ودرماه رمضان هم سی هزار نفرازقبیله بنی کلب بااوبیعت میکنند(۱)
قبیله بنی ‏کَلَب، عمو زادگان سفیانى؛ یعنى همان قبایل دروزیه (۲) می ‏باشند که در آینده او را همراهى می ‏کنند. این قبیله در عصر معاویه نصرانى بودند و معاویه همسرش مادر یزید را از آنها گرفت. بنابراین، سفیانى از اولاد یزید بن معاویه می ‏باشد. پیروان این آیین در منطقه رمله (در بیابان برهوت شرقى فلسطین و غربى اردن و جنوب غربى سوریه دمشق) تا چند کیلومتر در اطراف آن زندگی می کنند.
1- یوم ‏الخلاص، ص671
بیان‏ الائمه، ج2
2- طریقه دروزیه، طریقتى است دینى، فلسفى، اخلاقى و اجتماعى در سوریه و لبنان. این طایفه منسوبند به «دَرَزَىّ» که وى بعدها از اعتقاد خویش برگشت. عنوان اصلى این طریقت موحدون است که اساس عقیده‏شان بر حلول و تناسخ روح است. لغتنامه الرائد، ج1، ص787

+ نوشته شده در  شنبه چهاردهم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 5:1  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
ماه شعبان و ایام مربوط به مهدی آل محمد است، قبل از ظهور حضرت ، علائم ونشانه هایی در جامعه پدید میآید که برماست که تحقیق کنیم و این علائم ونشانه ها را یاد بگیریم تا بهتر بتوانیم برمشکلاتی که در آخر الزمان پیش میاید فائق شویم.
نشانه ها و علائم زیاد است، بنده حقیر در چند جلسه نشانه ها و علائم شش ماه قبل از ظهور حضرت را یاد آور می شوم؛ باشد که مرضی در گاه خدا قرار بگیرد. این حوادث از ماه جمادی الثانی شروع وبه ماه محرم که ظهور حضرت در این ماه محقق خواهد شد ختم می شود.
دوم: صیحه ی آسمانى
«صیحه» به صدا و ندا اطلاق می ‏شود و در اینجا منظور ندایى است که شب بیست و سوم ماه رمضان از آسمان شنیده می ‏شود. هر کسی آن را به زبان خویش می ‏شنود و از آن حیران و سرگردان می ‏گردد؛ از شنیدن این ندا خوابیده بیدار می شود؛ ایستاده می ‏نشیند؛ نشسته بر سر جاى خود میخکوب می ‏شود نوعروسان از شدت ترس از خلوتگاه‏هاى خویش بیرون می آیند. این ندا از جبرئیل امین است، که به زبانى رسا چنین اعلام می ‏کند:
«صبح نزدیک شد (۵). بدانید که حق با مهدىو شیعیان اوست»
پس از آن در بعدازظهر (نزدیک مغرب) شیطان لعین در میان زمین و آسمان ندا می دهد :

آگاه باشید که حق با عثمان و شیعیان اوست. ظاهراً مراد از «عثمان»، «عثمان بن عنبسه» یا همان سفیانى است.
ابوحمزه می ‏گوید:« از امام باقر(علیه السلام) پرسیدم:
آیا شورش سفیانى از علایم حتمى ظهور است؟» حضرت فرمودند:« آرى ندا هم حتمى است...»
از حضرت پرسیدم:« این ندا چگونه خواهد بود؟» فرمودند:«یک منادى اول روز ندا می ‏دهد که حق با آل علی و شیعیان اوست و در انتهاى روز شیطان ندا می ‏دهد که حق با عثمان و شیعیان اوست و در این زمان یاوه‏ گویان (باطل‏ گرایان) دچار تردید مى‏شوند(۶)
این صیحه نشانگر دو چیز است:
الف)مردم را به نزدیک بودن ظهور توجه می دهد؛
ب) آمادگى درونى در میان مؤمنان مخلص به وجود می آورد.
وظایف مؤمنان در هنگام پیشامد این صیحه:
در احادیث ائمه هدی در این زمینه چنین آمده است:
اول) شکر خداوند:
بعد شکر خداوند و به جا آوردن نماز صبح جمعه مورد بحثمان، به خانه‏ هایتان بروید و درها را قفل کنید و دریچه ‏ها و روزنه‏ ها را ببندید و خودتان را در میان چیزى بپوشانید و گوش‏هایتان را بگیرید (در حدیث آمده است که از شدت و قوت این صدا هفتادهزار نفر کر و هفتادهزار نفر لال مى‏شوند)، هرگاه صدا را شنیدید پس به سجده بیفتید و بگویید:
سبحان ربنّا القدّوس.پروردگار مقدس ما منزه است
هر که چنین کند نجات پیدا می کند و هر که از این عمل روى گرداند هلاک ‏شود.(7) 

ب) انبار کردن غذاى یکسال خود و خانواده‏:

امام باقر(علیه السلام) فرمودند:«نشانه حادثه ‏ها در ماه رمضان، نشانه‏ اى است در آسمان که مردم پس از آن دچار اختلاف می ‏شوند. هرگاه آن را درک کردى غذایت را بیشتر کن.(8) 
پس از شنیده شدن نداى آسمانى میان مردم اختلاف، جنگ و فتنه (نبرد قرقیسیا) پدید آمده و به دنبال آن قحطى و گرانى پیش می ‏آید و از این رو ائمه هدی به شیعیان مؤمن و مسلمانان سفارش کرده ‏اند که غذا و نیازمندیهاى خود و خانواده‏ را براى مدت یک سال ذخیره کنند.
5- بحارالانوار، ج52، ص274.51
6- الارشاد شیخ مفید، ج2، ص371
الغیبة شیخ طوسى، ص266
اعلام‏ الورى، ص429.52
7- الغیبة نعمانى، ص173
بحارالانوار، ج52
8 - الغیبةنعمانى، ص176
بحارالانوار، ج52

+ نوشته شده در  جمعه سیزدهم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 5:51  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
ماه شعبان و ایام مربوط به مهدی آل محمد است، قبل از ظهور حضرت ، علائم ونشانه هایی در جامعه پدید میآید که برماست که تحقیق کنیم و این علائم ونشانه ها را یاد بگیریم تا بهتر بتوانیم برمشکلاتی که در آخر الزمان پیش میاید فائق شویم.
نشانه ها و علائم زیاد است، بنده حقیر در چند جلسه نشانه ها و علائم شش ماه قبل از ظهور حضرت را یاد آور می شوم؛ باشد که مرضی در گاه خدا قرار بگیرد. این حوادث از ماه جمادی الثانی شروع وبه ماه محرم که ظهور حضرت در این ماه محقق خواهد شد ختم می شود.

ماه رمضان
در این‌ ماه امت‌ اسلامی‌ به‌ خاطر جنگ‌ها، فتنه‌ها و کشتارها ضعف‌ سیاسی‌ جدی‌ پیدا کرده‌، قوای‌ بیگانه‌ رومیان‌ هم‌ وارد منطقه‌ شده‌اند. نشانه‌هایی‌ در آسمان‌ پدیدار شده‌ است‌ که‌ امید را در دل‌ مؤمنین‌ شکوفا کرده‌ و از این‌ پس‌ جریان‌ حضرت‌ مهدی‌ مهم ‌ترین‌ اشتغال‌ ذهنی‌ مردم‌ سراسر زمین‌ می‌شود؛ چرا که‌ این‌ آیات‌ و دلایلی‌ که‌ در این‌ ماه‌ نمایان‌ می‌گردد به‌ حدی‌ است‌ که‌ بشریت‌ نمی‌تواند از آن‌ چشم‌پوشی‌ کند .

اول: خورشیدگرفتگی‌ و ماه‌گرفتگی‌ در زمان‌ غیر عادی‌
یکی‌ از نشانه ها کسوف‌ خورشید در روز سیزدهم‌ یا چهاردهم‌ ماه‌ رمضان‌ و خسوف‌ ماه‌ در بیست‌ و پنجم‌ همان‌ ماه‌ است‌.
علت‌ پدید آمدن‌ این‌ دو نشانه‌ پیش‌ از ظهور که‌ خلاف‌ روال‌ عادی‌ بوده‌ و از اول‌ خلقت‌ آدم‌ تا آن‌ زمان‌ نمونه‌اش‌ دیده‌ نشده‌، از این‌ قرار است‌:
الف‌) فراگیرشدن نظریه‌ مهدویت‌ و اعتقاد به‌ حضرت‌ در میان‌ تمام‌ مسلمانان‌؛
ب‌) متوجه‌ کردن‌ مؤمنان‌ مخلص‌ به‌ نزدیکی‌ ظهور.
«ثعلبة‌ ازدی‌» از امام‌ باقر(علیه السلام‌) نقل‌ کرده‌ که‌ فرمودند: دو نشانه‌ پیش‌ از ظهور قائم‌ خواهد بود: خورشیدگرفتگی‌ در نیمه‌ ماه‌ رمضان‌ و ماه‌گرفتگی‌ در آخر آن‌. به‌ حضرت‌ عرض‌ کردم‌:« یابن‌ رسول‌الله خورشید در انتهای‌ ماه‌ کسوف‌ می‌کند و ماه‌ در نیمة‌ آن‌ خسوف‌.» حضرت‌ فرمودند:خودم‌ می‌دانم‌ چه‌ می‌گویم‌؛ این‌ دو نشانه‌ای‌ است‌ که‌ از زمان‌ فرود آمدن‌ آدم‌ (از بهشت‌ به‌ زمین‌) سابقه‌ نداشته‌ است‌(۱)
«ورد بن‌ زید اسدی‌» برادر «کمیت‌» از آن‌ حضرت‌ نقل‌ کرده‌ که‌ فرمودند:«پیش‌ از این‌ امر (ظهور) ماه‌ گرفتگی‌ خواهد بود؛ که‌ پنج‌ روز مانده‌ (به‌ انتهای‌ ماه‌) و خورشید گرفتگی‌ در روز پانزدهم‌ که‌ هر دو در ماه‌ رمضان‌ خواهد بود و به‌ این‌ ترتیب‌ حساب‌ منجمان‌ به‌ هم‌ می‌ریزد.»
ابوبصیر هم‌ از امام‌ صادق‌ نقل‌ می‌کند که‌ حضرت‌ فرمودند:«نشانة‌ قیام‌ حضرت‌ مهدی‌ کسوف‌ خورشید در بیست‌ و سوم‌ یا چهاردهم‌ ماه‌ رمضان‌ است (۲)
خسوف‌ ماه‌ معمولاً به‌ جهت‌ قرار گرفتن‌ زمین‌ در میان‌ خورشید و ماه‌ رخ‌ می‌دهد که‌ زمان‌ آن‌ هم‌ در نیمه ماه‌های‌ قمری‌ است‌. کسوف‌ خوشید هم‌ غالباً زمانی‌ مشاهده‌ می‌شود که‌ ماه‌ بین‌ زمین‌ و خورشید قرار گیرد و زمان‌ آن‌ هم‌ در آخر ماه‌های‌ قمری‌ است.

‌ چنین‌ حادثه‌ای‌ در زمانی‌ غیر از زمان‌ عادی‌ آن‌ ـ بنا برگفته‌ روایات‌ ـ با فرض‌ احتمالات‌ زیر ممکن‌ می‌شود:
احتمال‌ اول‌: این‌ قضیه‌ معجزه‌گونه‌ و از طریق‌ یکی‌ از اسباب‌ و علل‌ عادی‌ وناشناخته‌ انجام‌ شود.
البته‌ با اختلافی‌ ساده‌ و آن‌ هم‌ آگاهی‌ ما از زمان‌ وقوع‌ آن‌ است‌، که‌ البته‌ طریقه‌ حدوث‌ این‌ اعجاز یا کیفیت‌ شکل‌گیری‌ را نمی‌توانیم‌ تصور کنیم‌ و همین‌ قدر کافی‌ است‌ که‌ بدانیم‌ این‌ معجزه‌ انجام‌ می‌شود و آن‌ هم‌ معجزه‌ای‌ که‌ از زمان‌ هبوط‌ حضرت‌ آدم‌ تا کنون‌ سابقه‌ نداشته‌ است‌ و لذا محاسبات‌ ستاره‌شناسان‌ را برهم‌ می‌زند.
احتمال‌ دوم‌: به‌ واسطة‌ ممانعت‌ جسمی‌ بزرگ‌ رخ‌ می‌دهد.
ممکن‌ است‌ یکی‌ از اشیاء سرگردان‌ در فضا به‌ منظومة‌ شمسی‌ نزدیک‌ شده‌ و با قرار گرفتن‌ در مقابل‌ خورشید مانع‌ رسیدن‌ آفتاب‌ به‌ زمین‌ شود و کسوف‌ پس‌ از ده‌ روز پیش‌ بیاید و همین‌ شی‌ء در اواخر ماه‌ هم‌ که‌ ماه‌ به‌ شکل‌ هلال‌ دیده‌ می‌شود در برابر آن‌ قرار گیرد و بر حسب‌ سرعت‌ و حجم‌ آن‌ شی‌ء خسوف‌ کلی‌ یا جزیی‌ رخ‌ دهد. از جمله‌ نشانه‌هایی‌ که‌ برای‌ ظهور ذکر شده‌ است‌ و بی‌ارتباط‌ با این‌ بخش‌ از مطالب‌ نیست‌ این‌ است‌ که‌ نور خورشید از زمان‌ طلوعش‌ تا 23 از روز ناپدید می‌شود که‌ این‌ به‌ جهت‌ آن‌ است‌ که‌ شی‌ء فضایی‌ بین‌ خورشید و زمین‌ قرار گرفته‌ و به‌ مدت‌ 23 از طول‌ روز مانع‌ رسیدن‌ آفتاب‌ (۳)  به‌ زمین‌ می‌شود که‌ بالطبع‌ با کسوفی‌ که‌ از یک‌ تا سه‌ ساعت‌ طول‌ می‌کشد، متفاوت‌ است‌.
  احتمال‌ سوم‌:  به‌ جهت‌ تغییرات‌ درونی‌ خود خورشید.
  تعبیر علمی‌ این‌ مطلب‌ از این‌ قرار است‌ که‌ ممکن‌ است‌ انفجارهای‌ عظیم‌ یا تغییرات‌ فیزیکی‌ خاصی‌ در خورشید پدید آید طوری‌ که‌ مدت‌ مشخصی‌ اشعه‌ خورشید به‌ اطراف‌ پراکنده‌ نگردد و یا اینکه‌ انفجارهای‌ پشت‌ سر هم‌ ماه‌ رمضان‌ در خورشید، کسوف‌ اواسط‌ ماه‌ را به‌ دنبال‌ داشته‌ باشد و در آخر ماه‌ که‌ از ماه‌ هلالی‌ بیش‌ پیدا نیست‌، خسوف‌ را؛ که‌ این‌ احتمال‌ نزدیک‌ترین‌ و جدی‌ترین‌ احتمالات‌ است‌ خصوصاً اگر این‌ دو را به‌ آیات‌ و نشانه‌هایی‌ که‌ از آسمان‌ است‌ و در بحث‌ حوادث‌ ماه‌ رجب‌ به‌ آنها پرداختیم‌، ضمیمه‌ کنیم‌، می‌توان‌ آنها را هم‌ با این‌ احتمال‌ توجیه‌ کرد: توقف‌ خورشید در زمان‌ سفیانی‌ ممکن‌ است‌ که‌ ناشی‌ از انفجاری‌ قوی‌ در خورشید باشد که‌ مانع‌ حرکت‌ کردن‌ خورشید شود یا حرکت‌ آرامی‌ که‌ مانند بازگشت‌ عمل‌ آن‌ برای‌ مدت‌ دو یا سه‌ ساعت‌ باشد یا ظاهر شدن‌ بدنی‌ نمایان‌ در قرص‌ خورشید (از جمله‌ حوادث‌ ماه‌ رجب‌) هم‌ ممکن‌ است‌ ناشی‌ از انفجاری‌ قوی‌ در خورشید باشد که‌ وقتی‌ در سطح‌ خورشید گسترش‌ یابد به‌ شکل‌ سینه‌ و صورت‌ انسان‌ به‌ نظر برسد. دانشمندان‌ متأخر به‌ حدوث‌ چنین‌ جریانی‌ در خورشید که‌ در حدیث‌ هم‌ می‌توان‌ تأکید بر چنین‌ مطلبی‌ را یافت‌ اشاره‌ کرده‌اند.
امیرالمؤمنین‌ طی‌ حدیثی‌ طولانی‌ پس‌ از ذکر صیحه‌ و ندای‌ آسمانی‌ ماه‌ رمضان‌ (در بیست‌ و سوم‌ ماه‌) می‌فرمایند:«از فردای‌ آن‌، هنگام‌ ظهر خورشید رنگارنگ‌ و سپس‌ زرد شده‌ و در نهایت‌ سیاه‌ و تاریک‌ می‌شود.(۴) 
  تاریکی‌ خورشید خود دلیل‌ روشنی‌ است‌ برای‌ وقوع‌ خسوف‌ ماه‌ در روز (بیست‌ و پنجم‌ ماه‌ رمضان‌).
1 - الارشادشیخ‌ مفید، ج‌2، ص‌374
الغیبة‌نعمانی‌، ص‌181
اعلام‌الوری‌، ص‌429
الغیبة‌ شیخ‌ طوسی‌، ص‌270
بشارة‌الاسلام‌، ص‌96
یوم‌الخلاص‌، ص‌516
تاریخ‌ مابعدالظهور، ص‌118.
2 - الغیبة‌نعمانی‌، ص‌182
بشارة‌الاسلام‌، ص‌97
تاریخ‌ الغیبة‌الکبری‌، ص‌479
یوم‌الخلاص‌، ص‌517.
3 - الممهدون‌ للمهدی‌(ع‌)، ص‌37.
4 - بحارالانوار، ج‌52، ص‌275

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 5:46  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
ماه شعبان و ایام مربوط به مهدی آل محمد است، قبل از ظهور حضرت ، علائم ونشانه هایی در جامعه پدید میآید که برماست که تحقیق کنیم و این علائم ونشانه ها را یاد بگیریم تا بهتر بتوانیم برمشکلاتی که در آخر الزمان پیش میاید فائق شویم.
نشانه ها و علائم زیاد است، بنده حقیر در چند جلسه نشانه ها و علائم شش ماه قبل از ظهور حضرت را یاد آور می شوم؛ باشد که مرضی در گاه خدا قرار بگیرد. این حوادث از ماه جمادی الثانی شروع وبه ماه محرم که ظهور حضرت در این ماه محقق خواهد شد ختم می شود.
ماه شعبان
در این‌ ماه‌، روحیه ی آمادگی‌ برای ظهور برای مردم ایجاد می شود البته آمیخته‌ به‌ ترس‌ که این‌ ناشی‌ از بروز جریانات‌ سیاسی‌ است‌ که‌ در یک‌ عرصه‌ با هم‌ به‌ جنگ مشغولند که‌ از ماه‌ رجب‌ مقابل‌ هم‌ قرار گرفته‌اند .
به‌ طور کلی‌ دو جریان‌ در این‌ ایام‌ در حال‌ شکل‌ گرفتن‌ است‌:
جریان‌ یاوران‌ حضرت‌ مهدی‌ (یمانی‌ از یمن‌ و سید خراسانی‌ از ایران‌)
جریان‌ سفیانی‌ که‌ بر رقبای‌ خویش‌ «اصهب‌» و «ابقع‌» فائق‌ آمده‌ و پس‌ از این‌ پیروزی‌ با رومیان‌ و یهودیان‌ (غرب‌) هم‌ پیمان‌ گشته‌ است‌.
در ماه‌ شعبان‌ جریانات‌ از هم‌ جدا شده‌ و مردم‌ هم‌ از کنار یکدیگر پراکنده‌ می‌شوند به‌ همین‌ علت‌ در روایات نشانه‌ها و حوادث‌ دوران‌ ظهور، خاورمیانه‌ همانند میدان‌ مبارزه‌ و جنگ‌های‌ متعدد و با کشته‌های‌ بسیار ترسیم‌ شده‌ است‌. ساکنان‌ این‌ منطقه‌ ( مسلمانان)‌ هستند که در شرایط‌ سختی‌ و ناراحتی‌ به‌ سر می‌برند که‌ نتیجه‌ عدم‌ ثبات‌ سیاسی‌ کشورهای‌ منطقه‌ است‌ و به‌ زودی‌ هم‌ آتش‌ جنگ‌ جهانی‌ بزرگی‌ برافروخته‌ خواهد شد.
ابوبصیر نقل‌ می‌کند که‌ از امام‌ صادق‌ درباره‌ ماه‌ رجب‌ پرسیدم‌. حضرت‌ فرمودند: «پیش‌ از اسلام‌ (دوران‌ جاهلیت‌) ماه‌ رجب‌ را بزرگ‌ می‌شمردند و در آن‌ جنگ‌ نمی‌کردند.» ابو بصیر می‌گوید:« پرسیدم‌ شعبان‌؟»« امور در آن‌ از هم‌ جدا می‌شود؛»«ماه‌ رمضان‌ چطور؟»
« ماه‌ خداوند تبارک‌ و تعالی‌ است‌ که‌ در آن‌ به‌ نام‌ صاحب‌ شما، حضرت‌ مهدی‌، و پدرش‌ ندا در دهند.» ماه «شوال‌؟»
« در آن‌ مردم‌ پراکنده‌ شوند.»
ماه« ذی‌القعده‌؟»
«در آن‌ می‌نشینند؛»
ماه «ذی‌حجة‌؟
« آن‌ ماه‌ خون‌ است‌؛»
«پس‌ محرم‌ (چطور خواهد بود؟)
«در آن‌ حلال‌ را حرام‌ کرده‌ و حرام‌ را حلال‌ می‌گردانند. »ـ
« صفر و ربیع‌(الاول‌ و الثانی‌)؟ »
«در آن‌ ننگی (مرگ‌) زشت‌ (وحشتناک‌) و امری‌ عظیم‌ خواهد بود. »
«جمادی‌ (الاول‌ و الثانی‌)؟ »
« از ابتدا تا انتهایش‌ فتح‌ و پیروزی‌ است‌. »(۱)
ابو حمزه‌ ثمالی‌ از قول‌ امام‌ باقر نقل‌ کرده‌ که‌ فرمودند:«وقتی‌ شنیدید که‌ مردم‌ شام‌ دچار اختلاف‌ شده‌اند، از آنجا فرار کنید که‌ فتنه‌ و کشتار به‌ جانش‌ افتاده‌ است‌.»گفتم‌ به‌ کجا فرار کنیم‌؟ فرمودند «مکه‌ بهترین‌ جایی‌ است‌ که‌ مردم‌ بدانجا بگریزند. »(۲)
در روایت روضة‌ الکافی‌ این‌ رویدادها را توصیف‌ کرده‌ و مردم‌ را متوجه‌ وظایفشان‌ در آن‌ زمان‌ و شرایط‌ می کند‌:«وقتی‌ ماه‌ رجب‌ شد با نام‌ خداوند متعال‌ روی‌ کنید اگر دوست‌ داشتید که‌ تا شعبان‌ به‌ تأخیر بیندازید، ضرر نمی‌بینید و اگر دوست‌ داشتید که‌ در میان‌ اقوام‌ و خویشانتان‌ پناه‌ بگیرید (روزه‌ بگیرید) شاید برای‌ شما بهتر (محکم‌تر) باشد سفیانی‌ هم‌ به‌ عنوان‌ یک‌ نشانه‌ برای‌ شما کافی‌ است‌. »(۳)
  در این‌ حدیث به مردم‌ اجازه‌ داده‌ شده‌ که‌ شتاب‌ کردن‌ در مسافرت‌ تا پایان‌ ماه‌ رمضان‌ به‌ تأخیر انداخته‌ شود. و امام‌ باقر برای‌ راهنمایی‌ کردن‌ شیعیان‌ خویش‌ در قسمتی‌ از آن‌ حدیثی‌ طولانی‌ چنین‌ فرموده‌اند:
 «سفیانی‌ برای‌ شکنجه‌ کردن‌ دشمنان‌ شما کافیست‌ و او از جمله‌ نشانه‌ها‌ برای‌ شماست‌ (برای‌ فهم‌ نزدیکی‌ ظهور). علی‌رغم‌ اینکه‌ این‌ فاسق‌ شورش‌ کرده‌ شما یک‌ یا دو ماه‌ پس‌ از خروج‌ او از جای‌ خود تکان‌ نخورید؛ ناراحتی‌ به‌ شما نخواهد رسید تا اینکه‌ جمع‌ زیادی‌ از غیر شما (غیر شیعیان‌) را بکشد (اشاره‌ به‌ معرکه‌ قرقیسیاست‌).»برخی‌ از اصحاب‌ گفتند: با عیال‌ (زن‌ و فرزند) خود در آن‌ زمان‌ چه‌ کنیم‌؟ فرمودند:
 «مردان‌ خویش‌ را از سفیانی‌ پنهان‌ کنید؛ چرا که‌ او کینه‌ و حرص‌ شیعیان‌ را به‌ دل‌ دارد ولی‌ زنان‌ ان‌شاءالله ناراحتی‌ به‌ آنها نخواهد رسید.»  پرسیدند: «پس‌ مردان‌ به‌ کدام‌ سو خارج‌ شوند و از دست‌ او به‌ کجا فرار کنند؟» فرمودند:«در مدینه‌ چه‌ می‌توانید بکنید در حالی‌ که‌ سپاهیان‌ آن‌ فاسق‌ بدانجا روی‌ می‌کنند. ولی‌ شما به‌ مکه‌ بروید که‌ محل‌ اجتماع‌ شما آنجاست‌ و فتنه او به‌ مدت‌ حمل‌ یک‌ زن‌ یعنی‌ 9 ماه‌ طول‌ می‌کشد و ان‌شاءالله بیش‌ از این‌ اجازه‌ نخواهد یافت‌. »(۴)
1-بحارالانوار، ج‌52، ص‌272
بشارة‌الاسلام‌، ص‌142
بیان‌الائمه‌، ج‌2، ص‌686.
2 - بحارالانوار، ج‌52، ص‌271
السفیانی‌فقیه‌، ص‌123.
3 - بحارالانوار، ج‌52، ص‌302
السفیانی‌، ص‌122.
4- الغیبة‌ نعمانی‌، ص‌203
السفیانی‌، ص‌122

+ نوشته شده در  چهارشنبه یازدهم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 1:54  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
ماه شعبان و ایام مربوط به مهدی آل محمد است، قبل از ظهور حضرت ، علائم ونشانه هایی در جامعه پدید میآید که برماست که تحقیق کنیم و این علائم ونشانه ها را یاد بگیریم تا بهتر بتوانیم برمشکلاتی که در آخر الزمان پیش میاید فائق شویم.
نشانه ها و علائم زیاد است، بنده حقیر در چند جلسه نشانه ها و علائم شش ماه قبل از ظهور حضرت را یاد آور می شوم؛ باشد که مرضی در گاه خدا قرار بگیرد. این حوادث از ماه جمادی الثانی شروع وبه ماه محرم که ظهور حضرت در این ماه محقق خواهد شد ختم می شود.
هفتم: ثابت‌ ماندن‌ خورشید و خسوف‌ ماه‌ در شب‌ بدر (نیمه ی‌ ماه‌)
  از علایم‌ غیر حتمی‌ سال‌ ظهور ، ثابت‌ ماندن‌ خورشید و حرکت‌ نکردن‌ آن‌ از ظهر تا عصر یکی‌ از روزهای‌ ماه‌ رجب‌ است‌. همچنین‌ در شب‌ بدر این‌ ماه‌، خسوف‌ و ماه‌ گرفتگی‌ رخ‌ خواهد داد.

  از امام‌ پنجم‌ در مورد این‌ آیه‌ که‌ اگر بخواهیم‌ از آسمان‌ بر آنها آیه‌ای‌ نازل‌ می‌کنیم‌ پرسیدند که‌»آن‌ آیه‌ چیست‌؟» حضرت‌ فرمودند:«ثابت‌ ماندن‌ خورشید از ظهر تا هنگام‌ عصر... که‌ اینها در زمان‌ سفیانی‌ است‌ و به‌ دنبال‌ آن‌، او و قوم‌ و پیروانش‌ هلاک‌ خواهند شد.»(۸)

  این‌ نشانه‌ به‌ خوبی‌ از خروج‌ و شورش‌ سفیانی‌ در ماه‌ رجب‌ َحکایت‌ می‌کند؛ چرا که‌ این‌ علامت‌ در زمان‌ او اتفاق‌ می‌افتد. سکون‌ خورشید در آسمان‌ هر چند برای‌ مدت‌ کمی‌ رخ‌ می‌دهد، ولی‌ معجزه‌ای‌ عجیب‌ از ناحیه‌ خداوند متعال‌ است‌. از طرفی‌ مردم‌ به‌ آن‌ واقعه‌ از طولانی‌ شدن‌ ناگهانی‌ مدت‌ روز پی‌ می‌برند. و از طرف‌ دیگر تابش‌ نامتعارف‌ و بیش‌ از حد گرما و حرارت‌ خورشید به‌ زمین‌ باخبر می‌شوند. پدید آمدن‌ چنین‌ نشانه‌ای‌ آسمانی‌ در ماه‌ رجب‌ خبر از هلاکت‌ و درهم‌ کوبیده‌ شدن‌ سفیانی‌ و سپاهیان‌ و حزب‌ و پیروانش‌ می‌دهد.
  از جمله‌ دیگر حوادثی‌ که‌ در ماه‌ رجب‌ رخ‌ می‌دهد ماه‌ گرفتگی‌ در شب‌ بدر این‌ ماه‌ است‌:
  ام‌ سعید اخمسیه می گوید: ‌ به‌ امام‌ صادق‌ عرض‌ کردم « یابن‌ رسول‌الله(ص‌) فدایتان‌ شوم‌! نشانه‌ای‌ از خروج‌ و قیام‌ حضرت‌ مهدی‌ در اختیارم‌ بگذارید و به‌ من‌ مرحمت‌ کنید. »

حضرت‌‌ فرمودند:ام‌سعید! وقتی‌ ماه‌ در شب‌ بدر ماه‌ رجب‌ گرفته‌ شود و خسوف‌ رخ‌ دهد، مردی‌ پس‌ از آن‌ خروج‌ کند و به‌ دنبال‌ آن‌ حضرت‌ مهدی‌ قیام‌ خواهند کرد. 
8 - بیان‌ الائمه‌، ج‌2

+ نوشته شده در  سه شنبه دهم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 6:27  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
ماه شعبان و ایام مربوط به مهدی آل محمد است، قبل از ظهور حضرت ، علائم ونشانه هایی در جامعه پدید میآید که برماست که تحقیق کنیم و این علائم ونشانه ها را یاد بگیریم تا بهتر بتوانیم برمشکلاتی که در آخر الزمان پیش میاید فائق شویم.
نشانه ها و علائم زیاد است، بنده حقیر در چند جلسه نشانه ها و علائم شش ماه قبل از ظهور حضرت را یاد آور می شوم؛ باشد که مرضی در گاه خدا قرار بگیرد. این حوادث از ماه جمادی الثانی شروع وبه ماه محرم که ظهور حضرت در این ماه محقق خواهد شد ختم می شود.
ششم: نداهای‌ سه‌گانه‌
  سه‌ ندای‌ آسمانی‌ در ماه‌ رجب‌ رخ می دهد که همه آنهارا می‌شنوند:
  ندای‌ اول‌:  «ألا لعنة‌ الله علی‌ القوم‌ الظالمین»‌؛ 
بدانید لعنت‌ خدا شامل‌ حال‌ جمعیت‌ ظالم‌ و ستمکار می‌شود.
  ندای‌ دوم‌:  «یا معاشرالمؤمنین‌ أزفة‌ الآزفة»‌؛ 
ای‌ گروه‌ مؤمنان‌! قیامت‌ (ظهور) نزدیک‌ شده‌ است‌.

  ندای‌ سوم‌:  بدن‌ آشکار و نمایانی‌ ندا می‌دهد:
 «ألا إن‌ الله بعث‌ مهدی‌ آل‌ محمد للقضاء علی‌الظالمین»‌ ؛
بدانید که‌ خداوند مهدی‌ آل‌ محمدرا برای‌ اجرای‌ قضای‌ خود بر ستمکاران‌ برانگیخت‌ و فرستاد.

  امام‌ رضا طی‌ حدیثی‌ طولانی‌ فرمودند« ندایی‌ می‌آید که‌ هر دور و نزدیکی‌ آن‌ را می‌شنود؛ برای‌ مؤمنان‌ رحمت‌ و برای‌ کافران‌ عذاب‌ است‌.» حسن‌ بن‌ محبوب‌ که‌ راوی‌ است‌ می‌گوید: به‌ حضرت‌ عرض‌ کردم‌: پدر و مادرم‌ به‌ فدایتان‌ آن‌ ندا چیست‌؟ فرمودند:« سه‌ ندا در رجب‌ خواهد بود. اولین‌ آنها چنین‌ است‌: بدانید که‌ لعنت‌ خدا شامل‌ ستمکاران‌ است‌ و دومین‌ آنها: ای‌ گروه‌ مؤمنین‌ قیامت‌ (ظهور) نزدیک‌ شده‌ است‌ و سومین‌ بدنی‌ آشکارا در قرص‌ خورشید، مشاهده‌ می‌شود که‌ ندا در می‌دهد که‌ خداوند فلان‌ بن‌ فلان‌ را برای‌ هلاک‌ و نابودی‌ ستمکاران‌ برانگیخته‌ است‌ و در این‌ زمان‌ فرج‌ و گشایش‌ مؤمنین‌ خواهد آمد و خداوند سینه‌هایشان‌ را شفا داده‌ و سختی‌ و غم‌ و غصه‌ را از قلب‌هایشان‌ می‌زداید(۶)

  قریب‌ به‌ همین‌ مضمون‌ از امام‌ باقر نقل‌ شده‌ است‌ که‌ فرموده‌اند:
 «خداوند تبارک‌ و تعالی‌ با پدید آوردن‌ این‌ آیات‌، انکارکنندگان‌ را مبهوت‌ و متحیر خواهد کرد.»
  و امام‌ صادق‌چنین‌ می‌فرمایند :«سالی‌ که‌ در آن‌ صیحه‌ آسمانی‌ واقع‌ می‌شود پیش‌ از آن‌ آیه‌ای‌ در رجب‌ خواهد بود.»-از ایشان‌ پرسیدند: «آن‌ آیه‌ چیست‌؟» فرمودند: «چهره‌ای‌ که‌ در ماه‌ نمایان‌ می‌شود و دستی‌ که‌ آشکارا اشاره‌ می‌کند و ندایی‌ که‌ از آسمان‌ هر کس‌ آن‌ را به‌ زبان‌ خویش‌ می‌شنود. »(۷)

  با توجه‌ به‌ آنچه‌ گفته‌ شد ؛ بین‌ ندا و صیحه‌ تفاوت‌ است؛ چرا که‌ صیحه‌ در ماه‌ رمضان‌ واقع‌ می‌شود و به‌ شکل‌ ندای‌ جبرئیل‌ است‌ در حالی‌ که‌ نداهای‌ سه‌ گانه‌ در ماه‌ رجب‌ پدید می‌آیند و ندای‌ چهارمی‌ در ماه‌ محرم‌ و روز ظهور حضرت‌ خواهد بود و به‌ خلاف‌ نداهای‌ چهارگانه‌ در ماه‌های‌ رجب‌ و محرم‌ صیحه ی‌ ماه‌ رمضان‌ در زمرة‌ علائم ‌ محتوم‌ به‌ شمار میآید.
6 - سوره‌ شعراء(26) آیه‌ 4.
7 - بحارالانوار، ج‌52، ص‌221

+ نوشته شده در  دوشنبه نهم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 6:17  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
ماه شعبان و ایام مربوط به مهدی آل محمد است، قبل از ظهور حضرت ، علائم ونشانه هایی در جامعه پدید میآید که برماست که تحقیق کنیم و این علائم ونشانه ها را یاد بگیریم تا بهتر بتوانیم برمشکلاتی که در آخر الزمان پیش میاید فائق شویم.
نشانه ها و علائم زیاد است، بنده حقیر در چند جلسه نشانه ها و علائم شش ماه قبل از ظهور حضرت را یاد آور می شوم؛ باشد که مرضی در گاه خدا قرار بگیرد. این حوادث از ماه جمادی الثانی شروع وبه ماه محرم که ظهور حضرت در این ماه محقق خواهد شد ختم می شود.
پنجم: بدنی‌ کاملاً واضح‌ در قرص‌ خورشید و دستی‌ از آسمان‌ نمایان می شود.
الف‌ ـ خارج‌ شدن‌ سر و سینه ی‌ مردی‌ در قرص‌ خورشید.
امام‌ باقر(علیه السلام) ذیل‌ آیه‌ ‌شریفه:
إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَیْهِم مِّن السَّمَاء آیَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِینَ(۱)
 اگر بخواهیم‌ آیه‌ای‌ را از آسمان‌ بر آنها نازل‌ می‌کنیم‌ تا‌ گردن‌های‌ خود را خاضعانه‌ در مقابل‌ آن‌ فرود آورند.
فرمودند:«خداوند با آنها چنین‌ خواهد کرد.»
 راوی‌ می‌گوید: پرسیدم‌ آنها چه‌ کسانی‌ هستند؟
  فرمودند: منظور« سفیانی‌ و یارانش‌ هستند‌. »
 راوی‌ می‌گوید باز پرسیدم‌: آن‌ آیه‌ چیست‌؟
حضرت‌ فرمودند:« ثابت‌ ماندن‌ خورشید از ظهر تا وقت‌ عصر و خارج‌ شدن‌ سینه‌ و صورت‌ مردی‌ در قرص‌ خورشید که‌ با حسب‌ و نسبش‌ برای‌ مردم‌ شناخته‌ شده‌ است‌. اینها در زمان‌ سفیانی‌ است‌ و پس‌ از آن‌ سفیانی و پیروانش‌ هلاک‌ می‌شوند(۲)
برطبق  این‌ روایت این‌ علامت‌ پس‌ از خروج‌ سفیانی‌ است‌ و سفیانی‌ هم‌ همان‌گونه‌ که‌ بیان‌ شد در ماه‌ رجب‌ خروج‌ می‌کند.
علاوه‌ بر این‌ امام‌ صادق‌(علیه السلام‌) در‌ حدیث‌ دیگری‌ تصریح‌ می‌کنند که‌ این‌ نشانه‌ در ماه‌ رجب‌ واقع‌ می‌شود و می‌فرمایند:
« سالی‌ که‌ در آن‌ صیحه‌ و فریاد آسمانی‌ واقع‌ می‌شود، قبل‌ از آن‌ آیه‌ای‌ در ماه‌ رجب‌ نمایان‌ می‌شود.» 
راوی‌ می‌گوید: پرسیدم‌ آن‌ آیه‌ چیست‌؟ فرمودند:« چهره‌ای‌ که‌ در ماه‌ (و به‌ قولی‌ خورشید) و دستی‌ نمایان‌ دیده‌ می‌شود.»(۳) این‌ بدن‌ کامل‌ و نمایان‌ (سینه‌ و صورت‌) همان‌ کسی‌ است‌ که‌ نداهای‌ سه‌گانه‌ ماه‌ رجب‌ را سر خواهد داد.
  امام‌ رضا(علیه السلام‌) ‌ ضمن‌ حدیثی‌ طولانی‌ می‌فرمایند:
 «.....و صدای‌ سومی‌ که‌ (با آن‌) بدنی‌ واضح‌ و نمایان‌ در قرص‌ شمس‌ دیده‌ می‌شود. (۴)
  برخی‌ از علما معتقدند که‌ این‌ پیکر امیرالمؤمنین‌ است‌ که‌ مردم‌ ایشان‌ را می‌شناسند.
  شیخ‌ محمد نجفی‌ در کتاب‌ بیان‌الائمه‌  جلد‌ 3، صفحه 48 چنین‌ نظری‌ را بیان‌ می‌کنند. بعضی‌ دیگر می‌گویند: حضرت‌ مسیح‌ است‌ که‌ این‌ نظر را حجة‌الاسلام‌ علی‌ کورانی‌ در کتاب‌ الممهّدون‌ للمهدی‌  صحفه‌ 37بیان‌ کرده‌اند. و‌ نظردوم قابل‌ قبول‌تر است.
  ب‌ ـ دستی‌ که‌ در آسمان‌ ظاهر شود و اشاره‌ می‌کند: هذا... هذا... این‌ حق‌ است‌  این‌ حق‌ است‌...!
  بعضی‌ از روایات‌ این‌ نشانه‌ را از علایم‌ حتمی‌ شمرده‌اند:
  امام‌ صادق‌(علیه السلام‌) در حدیثی‌ طولانی‌ فرمودند:
 «و دستی‌ که‌ از آسمان‌ طلوع‌ کرده‌ و نمایان‌ می‌شود از علایم‌ حتمی‌ است.(۵)
 
1- سوره‌ شعراء(26) آیه‌
2 - الغیبة‌ نعمانی‌ ص‌169
بحارالانوار، ج‌52، ص‌233
بشارة‌الاسلام‌، ص‌120.
3- الغیبة‌نعمانی‌، ص‌172
بشارة‌الاسلام‌، ص‌120.
4 - یوم‌الخلاص‌ص‌519
بحارالانوار، ج‌52، ص‌233 با الفاظی‌ دیگر.
5 - الغیبة‌ نعمانی‌ ص‌120

+ نوشته شده در  یکشنبه هشتم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 16:12  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
ماه شعبان و ایام مربوط به مهدی آل محمد است، قبل از ظهور حضرت ، علائم ونشانه هایی در جامعه پدید میآید که برماست که تحقیق کنیم و این علائم ونشانه ها را یاد بگیریم تا بهتر بتوانیم برمشکلاتی که در آخر الزمان پیش میاید فائق شویم.
نشانه ها و علائم زیاد است، بنده حقیر در چند جلسه نشانه ها و علائم شش ماه قبل از ظهور حضرت را یاد آور می شوم؛ باشد که مرضی در گاه خدا قرار بگیرد. این حوادث از ماه جمادی الثانی شروع وبه ماه محرم که ظهور حضرت در این ماه محقق خواهد شد ختم می شود.
قسمت دوم:
سوم : قیام‌ سید یمانی‌
ایشان فرزند زید بن علی بن الحسین است،
مجموع روایات بیانگر پرچم هدایت بودن جنبش یمانی‌ است .
قیام او‌ دریمن همزمان‌ با شورش‌ سفیانی‌ در شام‌‌ می باشد، ایشان مردم‌ را به‌ حقیقت‌ دعوت‌ می‌کند،‌ به‌ سمت‌ عراق‌ و شام‌ حرکت کرده بعد از ملاقات با سیّدخراسانی‌، در جنگ‌ با سفیانی‌ او را یاری‌ می‌رساند.
امام‌ باقر(علیه السلام‌) فرمودند:
خروج‌ سفیانی‌ ، یمانی‌ و سید خراسانی‌ در یک‌ سال‌ ، یک‌ ماه‌ و یک‌ روز است‌ که‌ مانند دانه‌های‌ تسبیح‌ به‌ دنبال‌ هم‌ می‌آیند، جنگ‌ همه‌جانبه‌ای‌ رخ‌ می‌دهد. وای‌ بر کسی‌ که‌ در مقابل‌ آنها بایستد! در میان‌ این‌ پرچم‌ها هیچ‌ کدام‌ به‌ اندازه‌ پرچم‌ یمانی‌ بر حق‌ نیست‌؛ چرا که‌ شما را به‌ تبعیت‌ از امامتان‌ دعوت‌ می‌کند. پس‌ از قیام‌ یمانی،‌ خرید و فروش‌ اسلحه‌ برای‌ مردم‌ به‌ خصوص‌ مسلمانان‌ ممنوع‌ می‌شود ، هرگاه‌ یمانی‌ قیام‌ کرد به‌ سوی‌ او حرکت‌ کن‌ که‌ آن‌ را پرچم‌ هدایت‌ خواهی‌ یافت‌. احدی‌ از مسلمانان‌ اجازه‌ ندارد با او مقابله‌ کند و هر کس‌ چنین‌ کند، جهنمی‌ است‌؛ چرا که‌ یمانی‌ به‌ حق‌ و صراط‌ مستقیم‌ دعوت‌ می‌کند. (۱)
در آن‌ زمان‌ اوضاع‌ کلی‌ جهان‌، در یک‌ جنگ‌ بزرگ‌ فرهنگی‌ خلاصه‌ می‌شود که‌ میدان‌ این‌ جنگ‌ شام‌، فلسطین‌، عراق‌، ایران‌ و حجاز است‌. در این‌ معرکه‌ دو دسته‌ و دو سپاه‌ در برابر یکدیگر به‌ مبارزات‌ سیاسی‌ ـ نظامی‌ مشغولند ، این‌ دو دسته‌ عبارتند از:
یاوران‌ حضرت‌ مهدی‌ و زمینه‌سازان‌ قیام‌ ایشان‌ در یک‌ سوی‌ میدان‌ و حرکت‌ سفیانی‌ و یاری‌ رسانان‌ غربی‌ او و به‌ تعبیر روایات‌ رومیان‌ و یهودیان‌ در سوی‌ دیگر میدان‌. هدف‌ این‌ جنگ‌ بزرگ‌ تمدن‌ها و کانون‌ بحران‌های‌ سال‌ ظهور حضرت‌ مهدی‌ قدس‌ است‌.
با این‌ حساب‌ اینطور نیست‌ که‌ جنبش‌ حضرت‌ مهدی‌که‌ از مسجدالحرام‌ و مکه‌ مکرمه‌ شروع‌ می‌شود اولین‌ حرکتی‌ باشد که‌ هدفش رسیدن‌ به‌ مسجدالاقصی‌ در فلسطین‌ است‌، بلکه‌ گل‌ سرسبد و تاج‌ سر تمام‌ حرکت‌های‌ امت‌ اسلامی‌ است‌ که‌ به‌ سوی‌ قدس‌ در شتابند. در واقع‌ باید ابتدای‌ حرکت‌ امت‌ اسلام‌ برای‌ رهایی‌ قدس‌ را از ایران‌ توسط‌ سید خراسانی‌ و از یمن‌ توسط‌ رهبر مسلمانشان‌ یمانی‌ دانست‌ که‌ البته‌ روایات‌ حرکت‌ یمانی‌ را هدایت‌جویانه‌ و نماد هدایت‌ توصیف‌ می‌کنند.
چهارم: قیام سید خراسانی
پرچم‌های‌ خراسان‌ ( پرچم‌های‌ سیاه)‌ که‌ در این‌ لشکر جمعی‌ از یاران‌ حضرت‌ مهدی تحت‌ فرماندهی‌ سید خراسانی‌ وجود دارند.
امام‌ باقر(ع‌) در حدیثی‌ طولانی‌ می‌فرمایند:
«.... سفیانی‌ لشکری‌ را به‌ سوی‌ کوفه‌ می‌فرستد که‌ هفتاد هزار نفرند آنها در آنجا به‌ قتل‌ و کشتار و اسارت‌ مردم‌ می‌پردازند در چنین‌ شرایطی‌ پرچم‌هایی‌ از سوی‌ خراسان‌ به‌ رهبری‌ سید خراسانی‌ نمایان‌ می‌شوند که‌ منزلگاه‌ها را با سرعت‌ چشمگیری‌ طی‌ کرده‌ و پشت‌ سر می‌گذارند و در میان‌ آنها عده‌ای‌ از اصحاب‌ حضرت‌ مهدی‌ هستند (۲)

امیرالمؤمنین‌امام علی(علیه السلام)ج می‌فرماید:
« فرج‌ را از سه‌ چیز انتظار داشته‌ باشید: اختلاف‌ اهل‌ شام‌ بر سر آن‌ چیزی‌ که‌ در میان‌ آنهاست‌، پرچم‌های‌ سیاه‌ از خراسان‌ و هراس‌ و سردرگمی‌ مردم‌ در ماه‌ رمضان‌ (۳)
آن‌ حضرت‌ در حدیث‌ طولانی‌ می‌فرماید:«وقتی‌ سپاه‌ سفیانی‌ به‌ سمت‌ کوفه‌ خارج‌ می‌شود آنها را برای‌ درگیری‌ و پیروزی‌ بر اهل‌ خراسان‌ می‌فرستد که‌ آنها هم‌ به‌ جهت‌ یاری‌ حضرت‌ مهدی‌خارج‌ شده‌اند. سفیانی‌ و سید خراسانی حامل‌ پرچم‌های‌ سیاه‌ به‌ هم‌ می‌رسند. در خط‌ مقدم‌ سید خراسانی‌، شعیب‌ بن‌ صالح‌ است‌ که‌ او با سفیانی‌ درباب‌ اصطخر (منطقه‌ شیراز که‌ نقطه‌ مقابل‌ فرو رفتگی‌ خلیج‌ فارس‌ است‌) میان‌ آنها جنگ‌ خانمان‌ برانداز و شدیدی‌ صورت‌ می‌گیرد که‌ پرچم‌های‌ سیاه‌ پیروز شده‌ و لشکر سفیانی‌ متواری‌ و فراری‌ می‌شوند. به‌ دنبال‌ آن‌ مردم‌ آرزوی‌ آمدن‌ حضرت را می‌کنند و او را می‌جویند. او هم‌ در مکه‌ قیام‌ می‌کند در حالی‌ که‌ پرچم‌ رسول‌الله را به‌ همراه‌ دارد و آن‌ هم‌ در زمانی‌ که‌ مردم‌ از قیام‌ او به‌ خاطر شدت‌ و مدّت‌ بلایا و فتنه‌ها مأیوس‌ شده‌اند. (۴)

احادیث‌ نام‌ و اوصاف‌ برخی‌ از فرماندهان‌ سپاه‌ خراسان‌ را چنین‌ بیان‌ می‌کند:

سید خراسانی‌، رهبر سیاسی‌ است ‌در دست‌ راستش‌ خالی‌ دارد، قائد اعظم‌ و سید بزرگواری‌ است‌ که‌ پرچم‌های‌ نهضت‌ به‌ نقش‌ او منقوش‌ گشته‌اند. شعیب‌ بن‌ صالح‌ جوان‌ گندمگون‌ و تیز فهمی‌ از اهالی‌ تهران‌ که‌ سرپرستی‌ نیروها را برعهده‌ دارد. گنج‌های‌ طالقان‌ که‌ همان‌ جوانان‌ منطقه‌ طالقان‌ (شمال‌ استان تهران‌) هستند و اصحاب‌ حضرت‌ مهدی‌خواهند شد و احادیث‌ صفت‌ بارز آنها را گنج‌ الهی‌ بودن‌ آنها برشمرده‌اند.(۵)
روایات‌ به‌ این‌ امر اشاره‌ دارند که‌ ایرانیان‌ پس‌ از طولانی‌ شدن‌ جنگ‌ با دشمنان‌ خود؛ با سیدی‌ هاشمی‌ که‌ شعیب‌ بن‌ صالح‌ را به‌ عنوان‌ فرمانده‌ سپاه‌ خویش‌ برگزیده‌ بیعت‌ می‌کنند. احادیث‌، میدان‌ جنگ‌ ایرانیان‌ با دشمنانشان‌ را در خارج‌ آن‌ سرزمین‌؛ یعنی‌ عراق‌ و شام‌ و فلسطین‌ بیان‌ می‌کند که‌ حاکی‌ از ثبات‌ سیاسی‌ آنها در داخل‌ کشور می‌باشد؛ البته‌ به‌ جز آشفتگی‌ مختصری‌ که‌ به‌ واسطة‌ جریان‌ «قرقیسیا» در وضعیت‌ ایران‌ به‌ وجود می‌آید. از آنجا که‌ این‌ واقعه‌ اساساً جنگ‌ میان‌ سفیانی‌، ترک‌ها، بعضی‌ از غربیان‌ و بخشی‌ از سپاهیان‌ و نیروهای‌ عراقی‌ است‌ و با توجه‌ به‌ اینکه‌ ایرانیان‌ با میدان‌ و معرکة‌ جنگ‌ فاصله‌ چندانی‌ ندارند تصمیم‌ می‌گیرند در آن‌ شرکت‌ کنند ولیکن‌ به‌ جهت‌ بهبود وضعیت‌ داخلی‌ از قرقیسیا صرف‌نظر می‌کنند و به‌ کشور خود بازگشته‌ و برای‌ مقابله‌ با سفیانی‌ که‌ در غایله‌ قرقیسیا پیروز شده‌ مهیا می‌شوند.

هدف‌ قیام‌ ایرانیان‌ آزادی‌ قدس‌ است‌ که‌ پس‌ از عبور از عراق‌ آن‌ را فتح‌ کنند. احادیث‌ از حرکتی‌ دسته‌جمعی‌ و ملّی‌ از منطقه‌ اصطخر خبر می‌دهند که‌ پس‌ از حوادث‌ حجاز و خروج‌ حضرت‌ مهدی‌ می‌باشد و اهل‌ مشرق‌ برای‌ استقبال‌ از ایشان‌ برای‌ عبور از عراق‌ و رسیدن‌ به‌ مکه‌ راهی‌ می‌شوند که‌ حضرت‌ در اصطخر با آنها ملاقات‌ کرده‌ و آنها هم‌ در همانجا با ایشان‌ بیعت‌ می‌کنند و به‌ همراهی‌ او با سفیانی‌ می‌جنگند (۶)

1- الغیبة‌ نعمانی‌، ص‌171
بحارالانوار، ج‌52، ص‌232.
2- الغیبة‌ نعمانی‌، ص‌187.
3- بحارالانوار، ج‌52، ص‌229
یوم‌الخلاص‌، ص‌645.
4- بشارة‌الاسلام‌، ص‌184
یوم‌الخلاص‌، ص‌651
5- الممهدون‌ للمهدی‌، ص‌54.
6 - کتاب‌ الممهدون‌ للمهدی‌ ، فصل سوم 

+ نوشته شده در  شنبه هفتم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 6:10  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
ماه شعبان و ایام مربوط به مهدی آل محمد است، قبل از ظهور حضرت ، علائم ونشانه هایی در جامعه پدید میآید که برماست که تحقیق کنیم و این علائم ونشانه ها را یاد بگیریم تا بهتر بتوانیم برمشکلاتی که در آخر الزمان پیش میاید فائق شویم.
نشانه ها و علائم زیاد است، بنده حقیر در چند جلسه نشانه ها و علائم شش ماه قبل از ظهور حضرت را یاد آور می شوم؛ باشد که مرضی در گاه خدا قرار بگیرد. این حوادث از ماه جمادی الثانی شروع وبه ماه محرم که ظهور حضرت در این ماه محقق خواهد شد ختم می شود.

ماه رجب

 اول : نزول باران‌ فراوان‌
در سال ظهور حضرت‌ مهدی‌(علیه السلام‌) ، در تمام دنیا قحطی پیش میاید.
از بیستم‌ ماه‌ جمادی‌الثانی از آسمان بارانی‌ می‌بارد که‌ از زمان‌ ‌حضرت‌ آدم‌ در زمین‌ بی‌سابقه‌ است‌ ، این‌ باران‌ تا ماه‌ رجب المرجب‌ ادامه‌ دارد.
امام‌ صادق‌(علیه السلام‌) فرمودند:
وقتی‌ قیام‌ حضرت قائم ‌نزدیک‌ شود ،در ماه جمادی‌الثانی‌ و ده‌ روز از ماه رجب‌ بارانی‌ می‌بارد که‌ خلائق‌ همانند آن‌ را تا آن روز ندیده‌ باشند(۱) 
شیخ‌ مفید در کتاب الارشادنوسته است‌ ‌:
سپس‌ به‌ بیست‌ و چهار باران‌ ختم‌ می‌شود که‌ زمین‌ را پس‌ از مرگش‌ زنده‌ می‌کند و برکاتش‌ نمایان می‌شود. (۲)
حجة‌الاسلام‌ علی‌ کورانی‌ می‌نویسد:
بعید نیست‌ که‌ این‌ بارانی‌ که‌ از جمادی‌ تا رجب‌ ادامه‌ دارد پس‌ از ظهور حضرت‌ نازل‌ شود؛ چرا که‌ تعدادی‌ از علایم‌ ظهور از باب‌ توسع‌ و گستردگی‌ محدوده‌ [عصر ظهور] به‌ این‌ عنوان‌ نامگذاری‌ شده‌ است‌ (۳)
‌ نظر آیت‌الله‌ سید محمد صادق‌ صدر دراین باب قابل‌ قبول‌تر به‌ نظر می‌رسد. ایشان‌ چنین‌ می‌گوید:
با توجه‌ به‌ فراوانی‌ آب‌ و باران‌ نازل‌ شده‌ بهتر است‌ آن‌ را پیش‌ از ظهور بدانیم‌؛ چرا که‌ اگر پس‌ از ظهور واقع‌ شود مانع‌ برخی‌ از فعالیت‌ها و وعده‌هایی‌ می‌گردد که‌ بناست‌ حضرت‌ آنها را انجام‌ دهند و بدان‌ها جامة‌ عمل‌ بپوشانند، پس‌ مقدم‌ دانستن‌ آن‌ بر ظهور هم‌ فایده‌های‌ متعارف‌ باران‌ را در بر خواهد داشت‌ و هم‌ با دیگر فواید اثری‌ دو چندان‌ می‌توان‌ برای‌ آن‌ تصور کرد(۴)
دوم: شورش‌ سفیانی‌ (عثمان بن عنبسه)
او مردی‌ از تبار ابوسفیان‌، از نسل‌ یزید ، در وادی‌ یابس‌ (تنگه‌ بی‌آب‌ و علف‌) در محدوده شامات‌ ظاهر می شود. زمان‌ خروج‌ و شورش‌ او ـ طبق‌ روایات‌ معتبره‌ در ماه‌ رجب‌ و احتمالاً در دهه‌ آخر و روز جمعه‌ باشد که‌ میان‌ ظهور حضرت‌ در مکه‌ و شورش‌ سفیانی‌ تنها شش‌ ماه‌ فاصله‌ است‌. (۵)
امام‌ صادق‌(علیه السلام‌) می‌فرمایند:
سفیانی‌ از نشانه‌های‌ حتمی‌ قبل از ظهور است‌ وآغاز شورش‌ او در ماه‌ رجب‌ خواهد بود. بر نواحی‌ و شهرهای‌ پنجگانه‌، نه‌ ماه‌ حکومت‌ می‌کند وحکومتش‌ حتی‌ یک‌ روز هم‌ بیش‌ از 9 ماه‌ طول‌ نخواهد کشید(۶)
امام‌ باقر(علیه السلام‌) می‌فرمایند:
سفیانی‌ و حضرت قائم‌ هر دو در یک‌ سال‌ نمایان‌ می‌شوند (۷)
در حدیث‌ دیگری فرمودند:خارج‌ شدن‌ سفیانی‌ و یمنی‌ و سید خراسانی‌ در یک‌ سال‌ و یک‌ ماه‌ و یک‌ روز است‌. همان‌ طور‌ که‌ دانه‌های‌ تسبیح‌ به‌ دنبال‌ هم‌ می‌آیند، آنها هم‌ پشت‌ سر هم‌ و بلافاصله‌ نمایان‌ می‌شوند(۸)
امام علی‌‌(علیه السلام‌) فرمودند:
درگیری‌ دو سپاه‌ در شام‌‌ از آیات ونشانه های‌ الهی‌ است‌.لرزشی‌ شدید در شام‌ به‌ وجود می‌آید، بیش‌ از صد هزار نفر کشته‌ می‌شوند ؛ این‌ جریان‌ را خداوند مایة‌ رحمت‌ و آرامش‌ مؤمنین‌ و عذاب‌ کافران‌ قرار می‌دهد. وقتی‌ چنین‌ شد به‌ سوارانی‌ بنگرید که‌ مرکب‌های‌ (یابو) سیاه‌ وسفید ، گوش‌ و دم‌ بریده‌ و پرچم‌های‌ زرد دارند، هر که‌ از مغرب‌ تا شام‌ در مسیرشان‌ باشندرا می‌کشند. پس‌ از آن‌ منتظر فرو رفتن‌ روستای مرمرسا‌ ‌ (۹)در دمشق باشید، بعداز ان‌ پسر هند جگرخوار از وادی‌ یابس‌ (دره‌ بی‌آب‌ و علف‌) شورش‌ کرده و‌ بر منبر دمشق‌ قرار می گیرد. وقتی‌ چنین‌ شد منتظر خروج‌ و قیام‌ حضرت‌ باشید. (۱۰)
شاید بهترین‌ تحلیل‌‌ درمورد فعالیت‌های‌ سفیانی‌ و مصیبت‌ها و سختی‌های‌ ‌ جامعه‌ اسلامی‌ آن روز را دربیان علامه‌ سید محمد صادق‌ صدر باشد ایشان می نویسد :
دمشق‌ در آن‌ زمان‌ میدان‌ جنگ‌های‌ داخلی‌‌ میان‌ گروه‌های‌ سه‌گانه‌ (ابقع‌، اصهب‌ و سفیانی‌) خواهد شد. هر سه‌ از صراط‌ مستقیم‌ حق‌ منحرف‌ و هر کدام‌ خواهان حکومت‌ برای‌ خود هستند.در درگیری میان ابقع‌ و سپاهیانش‌ با سفیانی‌،سفیانی پیروز‌ و سابقه ویارانش کشته‌ می شوند
در درگیری اصهب‌ ویارانش باسفیانی‌ ‌ هم‌ چنین‌ اتفاقی‌ تکرار می‌شود. و فاتح‌ نهایی‌ سفیانی‌ است‌. این‌ اتفاقات‌ مصداق‌ بارز ‌ آیه شریفه‌ است‌ ‌:
فَاخْتَلَفَ الْأَحْزَابُ مِن بَیْنِهِمْ فَوَیْلٌ لِّلَّذِینَ کَفَرُوا مِن مَّشْهَدِ یَوْمٍ عَظِیمٍ (۱۱)
احزاب‌ با هم‌ بر سر آنچه‌ در میانشان‌ بود اختلاف‌ کردند پس‌ وای‌ بر آنها از آنچه‌ در قیامت‌بر سر آنها خواهد آمد .
مقر فرماندهی‌ سفیانی‌ در زمان‌ حکومت‌ شام‌ خواهد بود و مردم شام جزاندکی از او پیروی‌ خواهند کرد سفیانی‌ بر مناطق‌ پنجگانة‌ (دمشق‌، حمص‌، فلسطین‌ ،اردن‌ و قنسرین‌ )حکومت‌ می‌کند. با سپاه حداقل‌ هشتاد هزار نفر که خود فرماندهی‌ آن‌ را برعهده‌ دارد به‌ طرف عراق حرکت می کند، در منطقه قرقیسا که درسوریه و نزدیک عراق واقع است، ‌ با سپاهی‌ که‌ فرمانروای‌ عراق‌ برای‌ مقابله‌ با آنها فرستاده‌ مواجه‌و با هم‌ مشغول‌ جنگ می‌شوند. ترک‌ها [ روس‌ها ] و رومیان‌ [ اروپاییان‌ و آمریکایی‌ها ] هم‌ در جنگ‌ شرکت‌ می‌کنند. جنگ‌ طولانی‌ و شدیدی‌ واقع‌ می‌شود و حدود صدهزار نفر از ستمکاران‌ و جباران‌ در آن‌ کشته‌ می‌شوند، سفیانی‌ پیروز می‌شود و وارد عراق‌ شده ودر ارض‌الجزیره‌ (بین‌النهرین‌ عراق‌)
به‌ ناچار با یمنی‌ روبرو می‌شود وبراو پیروز شده و آنچه‌ را که‌ سپاهیان‌ یمنی‌ طی‌ جنگ‌های‌ خود در منطقه‌ به‌ دست‌ آورده‌ بودند تصاحب‌ می‌کند؛بعد‌ به کوفه‌ می رود و‌ به‌ کشتار و اعدام‌ و اسیر کردن‌ مردم‌ می‌ پردازد. جارچی‌ او در کوفه‌ ندا می‌دهد که‌ هر کس‌ سر یکی‌ از شیعیان‌ امام علی‌ را بیاورد هزار درهم‌ می‌گیرد. همسایه‌ به‌ همسایه‌اش‌ به‌ این‌ بهانه‌ که‌ در اسلام‌ هم‌ مذهب‌ نیستند حمله‌ کرده‌ و گردنش‌ را می‌زند و سر او را به‌ حکومت‌ سفیانی‌ تحویل‌ داده‌ و از آنها هزار درهم‌ می‌گیرد.»
گروه ها وجنبش‌های‌ ضعیفی در کوفه‌ توسط‌ اهالی‌ رخ‌ می‌دهد و نمی‌توانند این‌ شهر را از سیطرة‌ سپاه‌ سفیانی‌ خلاص‌ کنند ، سفیانی‌ رهبر این‌ جنبش‌ را مابین‌ حیره‌ و کوفه‌ به‌ شهادت‌ می‌رساند و پس‌ از آن‌خون‌های‌ زیادی‌‌ ریخته‌ می‌شود.با محکم شدن جریان‌ حکومت‌ وی‌ در عراق‌ به‌ لشکرکشی‌ ‌ به‌ ایران‌ هم‌ طمع‌ کرده‌ و راهی‌ آنجا می‌شود. حوالی‌ شیراز (باب‌ اصطخر) با سید خراسانی‌ روبرو می‌شود وجنگی رخ می دهد.سفیانی‌ ‌ به‌ حکومت‌ بر دیار حجاز هم‌ طمع‌ کرده‌ و سپاهی‌ را به‌فرماندهی‌ خزیمه‌ که‌ از بنی‌امیه‌ است‌ به انجا اعزام‌ می‌کند (اکثر روایات‌ بر اینکه‌ خود سفیانی‌ در این‌ سپاه‌ نیست‌ تأکید می‌کنند). سپاه‌ با تمام‌ نیروها و امکاناتش‌ به‌ سمت‌ مدینه‌ حرکت‌ می‌کند و این‌ در حالی‌ است‌ که‌ در این‌ ایام‌ حضرت‌ مهدی‌(علیه السلام) در روزهای‌ آغازین ظهور ‌ در مکه‌ به‌ سر می‌برند و پیگیر اخبار سفیانی‌ هستند. سفیانی‌ سپاهی‌ مجهز را به‌ سمت‌ مکه‌ می فرستد تا به‌ قتل‌ و کشتار ب‌ آن‌ حضرت‌ و سپاهیانشان‌ اقدام‌ کنند. آن‌گونه‌ که‌ از سیاق‌ روایات‌ برمی‌آید این‌ سپاه‌ همان‌ سپاهی‌ است‌ که‌ سه‌ روز به‌ غارت‌ و کشتار مردم‌ مدینه‌ و تخریب‌مسجدالنبی ‌مشغول‌ می شوند‌ .
از آنجا که‌ مکه‌ حرم‌ امن‌ الهی‌ است‌ و با توجه‌ به‌ این‌ که‌ حضرت‌ مهدی‌(علیه السلام‌) رهبری‌ است‌ که‌ برای‌ روز موعود و هدایت‌ بشریت‌ و جهانیان‌ ذخیره‌ شده‌، ضرورت‌ و مصلحت‌ هر دو اقتضا می‌کند که‌ این‌ سپاه‌ از بین‌ رفته‌ و قضای‌ الهی‌ بر آنها جاری‌ گردد. با معجزه‌ای‌ الهی‌ بیابان‌ این‌ سپاه‌ را می‌بلعد و جز دو نفر بشیر ونذیر که از قبیله جهفینه هستند اثری‌ از بقیه‌ نمی‌ماند .به‌ همین‌ جهت‌ است‌ که‌ می‌گویند: «خبر یقینی‌ را از جفهَینه‌ بشنوید.» (۱۲)
این‌ دو نفر مردم‌ را از آنچه‌ بر سر رفقا وهمراهانشان‌ آمده‌ آگاه می‌کنند. از آنجا که‌ سوریه‌، عراق‌، اردن‌، فلسطین‌ و منطقه‌ وسیعی‌ از شبه‌ جزیره‌ عربستان‌ تحت‌ سیطره‌ سفیانی‌ است‌، حکومتش‌ در منطقه‌ پابرجا می‌ماند. بعد مدتی‌ کوتاه حضرت‌ حرکت‌ می‌کند و سفیانی را با سپاهش‌ به‌ عراق‌ بازگردانده در منطقه رمله با هم‌ درگیر شده‌ وبراو پیروز می شود ‌. حضرت‌ بر تمام‌ مناطقی‌ که‌ سفیانی‌ بر آن‌ حکومت‌ می‌کرد تسلط‌ می‌یابند و فرصت‌ مناسبی‌ برای‌ پیروزی‌ جهانی‌ حضرت‌ مهدی‌(ع‌) فراهم‌ می‌شود(۱۳)
امیرالمومنین امام علی‌(علیه السلام‌) درباره سفیانی فرمودند:
فرزند هند جگرخوار از وادی‌ یابس‌ (دره‌ خشک‌ وبی‌آب‌ و علف‌) شورش‌ می‌کند. ‌ قامتش‌ متوسط‌، چهره‌اش‌ زشت‌ ، ‌چهارشانه‌ ، درشت‌ هیکل‌ و در صورتش‌ آثار آبله‌ دیده‌ می‌شود. ظاهرش‌ یک‌ چشم‌ به‌ نظر می‌رسد ،نامش‌ عثمان‌ و فرزند عنبسه‌ است‌ و از فرزندان‌ ابی‌سفیان‌، وارد شام‌ شده‌ و منبر آن‌ را تصاحب‌ می‌کند. (۱۴)
سفیانی‌ خروج‌ می‌کند و به‌ اندازه‌ مدت‌ حمل‌ یک‌ زن‌ یعنی‌ نه‌ ماه‌ حکومت‌ می‌کند. از شام‌ قیام‌ می‌کند و اهل‌ شام‌ به‌ جز عدة‌ کمی‌ از ساکنان‌ آنجا که‌ اهل‌ حقند بقیه‌ مطیع‌ او می‌شوند با سپاهی‌ درنده‌ و خون‌آشام‌ به‌ مدینه‌ می‌آید تا اینکه‌ به‌ صحرای‌ مدینه‌ می‌رسد و خداوند آنها را در آنجا‌ فرو می‌برد. و این‌ است‌ معنای‌ این‌ آیه‌ ‌:
وَلَوْ تَرَى إِذْ فَزِعُوا فَلَا فَوْتَ وَأُخِذُوا مِن مَّکَانٍ قَرِیبٍ(۱۵)
در هنگام‌ بیچارگی‌ اگر آنها را ببینی‌ بدون‌ هیچ‌ وقفه‌ای‌ازمکان‌نزدیکی‌دچار [ عذاب‌ ] می‌شوند. (۱۶)
امام‌ صادق‌(علیه السلام) خطاب به مردم کوفه فرمودند:
«گویا‌ سفیانی‌ و یاران‌ او را می‌بینم‌ که‌ بساطش‌ را در محله‌های‌ شما در کوفه‌ پهن‌ کرده‌ و منادی‌ او ندا می‌دهد که‌ هر کس‌ سر شیعه‌ علی‌ را بیاورد هزار درهم‌ می‌گیرد. همسایه‌ به‌ همسایه‌اش‌ حمله‌ می‌کند و می‌گوید این‌ از آنهاست‌ و گردنش‌ را می‌زند و هزار درهم‌ می‌گیرد. وحاکمان‌ بر شما در آن‌ روز تنها از آن‌ زنازادگان‌ است‌. گویی‌ من‌ به‌ صاحب‌ برقع‌ (روبند) می‌نگرم‌. »
راوی‌ پرسید: صاحب‌ برقع‌ کیست‌؟
فرمودند:«مردی‌ که‌ خودتان‌ خواهید گفت:‌ او روبند زده‌ است‌ به‌ سمت‌ شما می‌آید،
اوشما را می‌شناسد و شما او را نخواهید شناخت،‌ از تک‌تک‌ شما عیب‌جویی‌ خواهد کرد؛ چرا که‌ او زنازاده‌ای‌ بیش‌ نیست‌. (۱۷)
نتیجه اینکه خروج سفیانی‌ واضح‌ترین‌، محکم‌ترین‌ و قابل‌ اعتمادترین‌ نشانه‌ در روایات‌ است‌ و قول‌ به‌ حتمی‌ بودن‌ سفیانی‌ در میان‌ نشانه‌ها مستدل‌ و مورد قبول‌ همه‌ است‌.
منابع:
1- بحارالانوار ج‌52، ص‌337
الزام‌الناصب‌ ج‌2، ص‌159
تاریخ‌ مابعدالظهور ص‌137
2- الارشادشیخ‌مفید،ج‌2،ص‌37
تاریخ‌ مابعدالظهور ،
3 - الممهدون‌ للمهدی‌(ع‌)، ص‌40.
4 - تاریخ‌ مابعدالظهور، ص‌137.
5 - السفیانی‌ محمدفقیه‌، ص‌118.
6 - الغیبة‌نعمانی‌، ص‌202.
7 - الغیبة‌نعمانی ‌، ص‌178.
8 - الغیبة‌نعمانی، ص‌171
اعلام‌الوری‌، ص‌429
بحارالانوار،ج‌52، ص‌232.
9 - «حرستا» در اکثر نسخه ها‌.
10- الغیبة‌ نعمانی‌، 206؛
الغیبة‌ شیخ‌ طوسی‌، ص‌ 277
بحارالانوار ج52، ص‌253.
11 - سوره‌ مریم‌
12 - بشارة‌الاسلام‌، ص‌21
یوم‌الخلاص‌، کامل‌ سلیمان‌ ص‌293.
13 - تاریخ‌ بعدالظهور، ص‌167-165.
14 - کمال‌الدین‌ شیخ‌ صدوق‌، ص‌651
بشارة‌الاسلام‌، ص‌46.
15 - الغیبة‌ نعمانی‌، ص‌187
بحارالانوار، ج‌52، ص‌238.
16 - سورة‌ سبأ
17 - الغیبة‌ شیخ‌ طوسی‌، ص‌273
بحارالانوار، ج‌52، ص‌251
بشارة‌الاسلام‌ ص‌124

+ نوشته شده در  جمعه ششم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 6:18  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
سلام ، دین اسلام دین کاملی است و قاعده هایی دارد که اگر برطبق آنها رفتار و عمل کنیم ؛ زندگی بسیار خوبی خواهیم داشت.
بعضی از قاعده های دین مبین عبارتند از:
در موقع صحبت کردن با ملايمت ونرمی با هم سخن بگوئيد، عــمــيـــق نفس بكشيد، شــــــيــك وتمیز لباس بپوشيد چرا که اسلام موافق زیبایی است. صـبـورانه در زندگی كار كنيد.نـجـيـبـانه باهم رفتار كنيد، هــمـــواره در زندگی پس انداز كنيد، هم برای این دنیا وهم برای آخرت وسرای باقی.
عــاقــلانـه بخوريد،مواظب خورد وخود او خود باشید. با اندازه ی كــــافـــى بخوابيد، بى باكانه عمل كنيد وار کسی نترسید. خـلاقـانـه در امور بينديشيد، به هم دیگر صـادقانه عشق بورزید، هوشمندانه در زندگی خرج كنيد ومدیریت داشته باشید.

+ نوشته شده در  پنجشنبه پنجم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 5:33  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
الهی هب لی کمال الانقطاع الیک...حضرت ابراهیم از پسر گذشت و اسماعیل از سر گذشت و هیچ کدام
محقق نشد وکمال انقطاع انجام شد ، ولی کربلا امام حسین هم از سر گذشت وهم از پسر و این محقق شد و این یعنی کمال بندگی و عبودیت .
امام حسین نوه ی پیامبر خاتم ، هیچ وقت در برابر ظلم مظالم ساکت و بیکار ننشست، ازمدینه حرکت کرد؛ نه تنها ، بلکه همه را با خودش همراه کرد و فرمود : باید بروم اسلام در خطر است.
رفت و بقیه همراهش راهی شدند.
و الشمس وضحها و القمر اذا تلها..
بله امام حسین که خورشید است حرکت کرد و عباس که ماه است حضرت را تنها نگذاشت ودنبال او حرکت کرد ، همچنین بقیه عزیزان حضرت اورا همراهی کردند .
بنابراین ماهم باید دنبال حضرت حرکت کنیم ، بیکار وساکت ننشینیم، انتظار به نشستن نیست باید زمینه هارا فراهم کنیم، از شیاطین زمانه نهراسیم ویقین داشته باشیم که حق پیروز وباطل حقیقتا نابود شدنی است. 

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 6:14  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  | 
درقسمت قبل گفتیم که برای رسیدن به مهدویت وفرهنگ مهدوی یا باید مثل امام حسین سر بدهیم یا باید مثل عباس دست بدهیم یا مثل امام سجاد آزاده باشیم یا مثل علی اکبر مدافع حرم باشیم‌.
وجود آقا امام مهدی(علیه السلام) این طور جامعه و افرادی را می خواهد، باید مثل آقا سید الشهدا از وابستگی ها و همه امور بگذریم ؛ حتی از زن و فرزند که نزدیکترین ودوست داشتنی ترین چیزها هستند، باید مثل قمر عشیره نسبت به ارزشها و مسائل دین و نسبت به ولایت وفادار باشیم ؛ طوری که مشکلات وشیاطین نتوانند در وجود ما رخنه کنند، باید مثل امام سجاد آزاد مرد باشیم ؛ آزاد از همه ی بندها و ریسمان ها ؛ فقط بنده ی خدا باشیم وبس وفقط برای او تعظیم نماییم ودر همه ی امور رضای او مد نظر ما باشد، باید مثل علی اکبر حافظ و مدافع حریم باشیم؛ حریم ارزش ها ومقدسات دینی. برادران باید حافظ غیرت وخواهران حافظ حجاب و عفت وحیا باشند.

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 5:23  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  |