ماه شعبان و ایام مربوط به مهدی آل محمد است، قبل از ظهور حضرت ، علائم ونشانه هایی در جامعه پدید میآید که برماست که تحقیق کنیم و این علائم ونشانه ها را یاد بگیریم تا بهتر بتوانیم برمشکلاتی که در آخر الزمان پیش میاید فائق شویم.
نشانه ها و علائم زیاد است، بنده حقیر در چند جلسه نشانه ها و علائم شش ماه قبل از ظهور حضرت را یاد آور می شوم؛ باشد که مرضی در گاه خدا قرار بگیرد. این حوادث از ماه جمادی الثانی شروع وبه ماه محرم که ظهور حضرت در این ماه محقق خواهد شد ختم می شود.

 معرکه قرقیسیا
 قرقیسیا شهرى در منطقه شمالى سوریه است که در میان فرات و سرچشمه نهرى که خابور در آن است قرار دارد.(۱) این شهر حدود 100 کیلومتر با مرزهاى عراق و 200 کیلومتر با مرزهاى ترکیه فاصله دارد و در نزدیکیهاى شهر «دیرالزور» است. در آینده نزدیک در آن گنجى از طلا، نقره یا مانند آنها (مثلاً نفت) کشف می ‏شود آن‏گونه که روایات بیان نموده :« آب فرات کوهى از طلا و نقره را نمایان می ‏کند که بر سر آن از هر نه نفر، هفت نفر کشته می شوند.»(۲) در این جنگ اقوام مختلفى شرکت دارند:
1- ترکها که لشگریان را در منطقه پیاده می کنند
2- رومیان: یهودیان و دولتهاى غربى که وارد فلسطین شده‏ اند
3- سفیانى: که در این هنگام بر دیار شام مسلط شده است
4-عبداللَّه: ظاهراً هم پیمان مغرب زمین است؛
5- قیس: مرکز فرماندهی او مصر است
6- فرزند و نواده عباس: که از عراق مى‏ آید.(۳).
به دنبال این جنگ، خونریزى و کشتار شدیدى پیش می ‏آید که تا قبل از به پایان رسیدن آن در مدت کوتاهى صدهزار نفر و بنا بر روایتى چهارصد هزار نفر کشته می ‏شوند.(۴) این مطلب اشاره‏ به استفاده از سلاحهاى کشتار جمعى (اتمى، هسته ‏اى، بمبهاى شیمیایى و میکروبى و الکترونى کشنده در این جنگ دارد که بر حیوانات و گیاهان خوراکى هم اثر می ‏گذارند) و در انتهاى آن هم‏ پیمانان سفیانى پیروز مى شوند.
در روایتى، عمار یاسر این‏گونه نقل می کند:
غربیان به سوى مصر حرکت می ‏کنند ، ورود ایشان به آنجا نشانه آمدن سفیانی است. پیش از آن شخصى که دعوت می کند، قیام کرده و ترکها وارد حیره و رومیان وارد فلسطین می شوند. عبداللَّه هم بر آنها سبقت می ‏گیرد تا این که دو لشکر در سر نهر در مقابل هم می ‏ایستند جنگ بزرگى درمی ‏گیرد و صاحب‏ المغرب (هم پیمان غربیان) هم حرکت می ‏کند. مردان را کشته و زنان را اسیر می ‏کند، سپس به سوى قیس برمی ‏گردد تا اینکه سفیانى وارد حیره می ‏شود. یمانى هم شتافته و سفیانى هر چه را جمع کرده بودند درهم مى‏شکند و به سوى کوفه حرکت می ‏کند.(۵)
جابر جعفى هم طى حدیثى طولانى از امام باقر روایت کرده است
«از دین برگشتگانى از جانب ترکها حمله کرده و سپاهى از روم آنها را دنبال می ‏کند. برادران ترکها، پیاده کردن نیروهایشان را در جزیره ادامه می ‏دهند. رومیان از دین‏ برگشته هم در رمله نیرو پیاده می ‏کنند. در آن سال در تمام زمین به واسطه غربیان اختلاف زیادى وجود دارد که اول مغرب زمین شام است. در این زمان سه پرچم (سپاه) در مقابل هم می ‏ایستند: سپاه اصهب، ابقع، سفیانى. در ابتدا سفیانى با ابقع می ‏جنگد و او و همراهانش را کشته و به دنبال آن اصهب را هلاک مى کند. پس از آن تا عراق جنگ و کشتار به پا می ‏کند و سپاهیانش را به قرقیسیا می رساند و در آنجا هم به جنگیدن می ‏پردازد. در این جنگ صدهزار نفر از جباران و ستمگران کشته می ‏شوند. پس از آن سفیانى سپاهى را به سوى کوفه گسیل می ‏دارد.(۶)
عبداللَّه بن ابى یعفور می ‏گویدامام باقر به ما فرمودند:
براى بنی ‏عباس و بنى مروان حتماً اتفاقى در قرقیسیا می ‏افتد که در آن جوان قوى و تنومند، پیر می ‏شود و خداوند از آنها پیروزى را برمی ‏دارد و شکست می خورند (پس از این جنگ) به پرندگان آسمان و درندگان زمین وحى می ‏کند که شکم خود را از گوشت تن جباران سیر کنید و پس از آن است که سفیانى شورش می کند(۷)
حذیفة بن منصوراز امام صادق روایت کرده که فرمودند:
خداوند سفره‏ اى در قرقیسیا دارد که گاهى از آسمان ندا مى ‏دهد و دیگران را آگاه مى ‏کند که ‏اى پرندگان آسمان و درندگان زمین براى سیر کردن خود از گوشت بدن جباران بشتابید.(۸)
به هر حال پس از معرکه قرقیسیا و کشتار و تضعیف و شکست بسیارى از آن قواى سیاسى و نظامى که ممکن بود پس از ظهور حضرت مهدىدر مقابل ایشان جبهه ‏گیرى کنند، تنها سفیانى است که پیروزمندانه باقى مانده و فخرفروشى مى ‏کند.

1 - درخت به لسان سیاه
2- السفیانى فقیه، ص31
3- منطقه بین ‏النهرین
4- یوم الخلاص ص 698
5- الغیبةشیخ طوسى، ص279
بحارالانوار، ج52، ص698
6- -بشارةالاسلام، ص177
السفیانى فقیه، ص128
7- الغیبةنعمانى، ص187
بشارةالاسلام، ص102
8- الغیبة نعمانى، ص205
بحارالانوار، ج52، ص251
یوم ‏الخلاص، ص690

+ نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم اردیبهشت ۱۳۹۸ساعت 6:24  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  |