خدایا! بابت تمام نعمت هایی که به بنده ی حقیری چون من دادی، از تو ممنونم. دوم به خاطر نداده ها( آن چه که به من ندادی)، از توکمال تشکر را دارم. ندادی، چون که دوستم داشتی ، ندادی چون می خواستی مسئولیتم کمتر باشد، ندادی چون اگر می داشتم برایم ضرر داشت، ضرر مادی و معنوی.
ندادی چون لیاقتش را نداشتم ، ارزشش را کسب نکرده بودم، ظر فیتش را نداشتم، ولی بنده ای چون من همیشه ناسپاسی کرده ام و به اشتباه در مورد تو فکر کرده ام مرا ببخش.

+ نوشته شده در  شنبه چهارم اسفند ۱۳۹۷ساعت 6:36  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  |