تکبر یکی از صفات زشت ،ناپسند و از گناهان کبیره است. تکبر یعنی خود را بزرگ دیدن، دیگران را حقیر وخوار شمردن.
انسان متکبر مغرور است ، دوست دارد همیشه بر دیگران غالب شود و همه مغلوب او شوند.
انسان متکبر ادعاهای بیخود می کند، خیلی من من می کند و خود را بزرگ می پندارد .
انسان مومن متکبر نیست و متواضع است ، چراکه تکبر کار شیطان است.
به روایت زیر دقت فرمائید:
قال امام صادق (علیه السلام):
«قَالَ الْحَوَارِیُّونَ لِعِیسَى یَا مُعَلِّمَ الْخَیْرِ عَلِّمْنَا أَیُّ الْأَشْیَاءِ أَشَدُّ؟ قَالَ أَشَدُّ الْأَشْیَاءِ غَضَبُ اللهِ؟ قَالُوا فَبِمَا یُتَّقَى غَضَبُ اللهِ؟ قَالَ: بِأَنْ لَا تَغْضَبُوا. قَالُوا وَ مَا بَدْءُ الْغَضَبِ؟ قَالَ الْکِبْرُ وَ التَّجَبُّرُ وَ مَحْقَرَةُ النَّاسِ»(۱)
امام صادق(علیه السلام) فرمود:
حواریون به عیسى بن مریم(علیه السلام) گفتند: اى آموزگار نیکی ‏ها، به ما یاد بده که سخت‏ترین چیزها چیست؟
فرمود: سخت‏ ترین چیزها؛ خشم خداوند است.
گفتند: با چه چیزى از خشم خداوند می‏توان دورى کرد؟
فرمود: به اینکه شما به کسى خشم نگیرید.
گفتند: سرچشمه خشم چیست؟
فرمود: تکبر و گردنکشی و کوچک شمردن مردم.
(۱) بحار الانوار ج 14

+ نوشته شده در  شنبه بیست و نهم دی ۱۳۹۷ساعت 5:28  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  |