ایام تولد پیامبر رحمت وجود مقدس رسول اعظم (صلی الله علیه وآله) است . درقران کریم وجود پیامبر گرامی اسلام، اسوه ی حسنه معرفی شده است .آن حضرت بهترین الگو برای ما است، ما باید از زندگی او درس بگیریم .
باتوجه به کتاب شریف سنن النبی چند نمونه از سیره های اخلاقی حضرت ، که ایشان در خانه ، خانواده ، میان خویشان و در جامعه بین مردم انجام می داد را در قسمت قبل گفتم ادامه ی بحث را خدمت شما تقدیم می کنم :


5ـ احترام به مراجعین و کسانی که براو وارد می شدند.
دراحوالات پیامبر آمده است:
وقتی کسی به خدمت حضرت می آمد،حضرت زیرانداز خود را برای او پهن می کرد تا بنشیند و اگر قبول نمی کرد ، حضرت اصرار می کرد تا طرف قبول کند. و این شیوه حضرت ، تنها نسبت به آشنایان و افراد مهم نبود ، بلکه همگانی و شامل همه بود.
آن حضرت برای انجام امور ات مراجعین تلاش می کرد. هر کس از حضرت درخواستی داشت، آن را انجام می داد، و اگر از انجام آن معذور بود ،باکلام نرم پاسخش را می داد.
6ـ مراعات حال مردم
پیامبر نسبت به امت، دلسوزو مهربان بود، به فرموده امام علی(علیه السلام ):
پیامبر در عین حال که نمازش کامل بود، از همه کوتاه تر می خواند و خطبه هایش کوتاه ترین خطبه ها بود و حرف های غیر لازم کمتر می گفت .
البته این در نماز واجب بود که به جماعت خوانده می شد، و گرنه نمازهای مستحبی را در خلوت خویش بسیار هم طولانی می خواند و آنقدر به عبادت می ایستاد که پاهای مبارکش ورم می کرد .
پیامبر گاهی در نماز جمعه یا جماعت، صدای گریه کودک می شنید، نماز را سریع تر می خواند و تمام می کرد، تا مادر آن کودک به فرزندش برسد .
هر گاه همراه گروهی غذا می خورد، اولین کسی بود که دست به سوی غذا می برد و آخرین نفری بود که دست از طعام برمی داشت، تا دیگران بخورند .»
چون اگر چنین نمی کرد، شاید کسانی از روی حجب و حیا با آنکه سیر نشده اند دست از غذا بکشند، یا در آغاز طعام با آنکه بسیار گرسنه و بی تابند، به لحاظ رعایت ادب، آغاز به خوردن نکنند. این رفتار، سبب می شد کسی گرسنه از سر سفره برنخیزد .
گاهی آن حضرت سواره بود. اجازه نمی داد کسی یا کسانی پیاده همراه او بیاید. یا او را سوار بر مرکب خویش می کرد، یا اگر طرف حاضر نبود سوار شود، می فرمود: پس جلوتر برو و در فلان جا منتظرم باش تا برسم .
گاهی کودکی را می آوردند که حضرت برایش دعا کند تا نامگذاری کند. حضرت برای تکریم خانواده اش کودک را به آغوش می گرفت و کودک در دامن پیامبر گاهی ادرار می کرد. بعضی از حاضران بر سر بچه داد می کشیدند، حضرت آنان را نهی می کرد و می فرمود: بگذارید ادرارش تمام شود. سپس بعد از دعا یا نامگذاری و خوشحال کردن بستگان آن کودک برمی خاست و جامه خویش را می شست و چنان رفتار می کرد که آنان تصور نکنند پیامبر از این پیش آمد ناراحت شده است .
برگرفته از کتاب سنن النبی

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی ام آبان ۱۳۹۷ساعت 5:34  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  |