خداوند در آيه 135 سوره آل‌عمران‌ در باره شرايط كساني كه بخشيده مي‌شوند مي‌فرمايد:
(وَ الَّذينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللهُ وَ لَمْ يُصِـرُّوا عَلي‌ ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُون‌)
آنهايي كه مرتكب گناه كبيره شدند، اشتباه كردند و نفهميدند و آلوده شدند و به خودشان ظلم كردند و سپس توبه كردند و به گناهانشان ادامه ندادند، خداوند گناهانش را مي‌بخشد، و اصلا غير از خدا كسي نمي‌تواند ببخشد.
منظور آيه شریفه اين است كه خداوند كساني را كه بعد از توبه، گناهان را ادامه ندادند مي‌بخشد.
خداوند در اين آيه، توبه را مقيد به اين شرط که آدم بعد از توبه، به گناه برنگردد و گناه را تكرار نكند کرده است . چون کسی که گناه را ادامه می دهد،بعد مدتی حالتي در او ايجاد‌ مي‌ شود كه ديگر ياد خدا هم براي او فايده‌اي ندارد.‌ چنين شخصي حقیقت هارا مي‌شنود و مي‌بيند، اما اثري در او نمي‌گذارد و نسبت به گناهان بي‌پروا مي‌شود.


+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم آبان ۱۳۹۷ساعت 5:21  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  |