السلام علیک یا اخت ولی الله، یا بنت ولی الله یا عمه اولیاءالله.
همیشه طفل کوچک جا در آغوش پدر دارد
من ویران نشین باشد سربابا در آغوشم
فراق باب و سنگ اهل شام و خنده ی دشمن
من آخر کودکم این بار سنگین است بردوشم
فاطمه صغیره یا فاطمه بنت الحسین معروف به رقيّه خاتون ، دختر آخر امام حسين(علیه السلام) از مادري به نام ام اسحاق بنت طلحه بود. سن مبارك او را سه یا چهار سال دانسته اند. امام بسيار به او مهر مي ورزيد و او نيز به پدر، علاقه ي فراواني داشت. رقيّه به همراه پدر، برادران، عموها و ديگر خاندان نبوي راهي سرزمين كربلا شد. پس از شهادت امام و يارانش به اسارت كوفيان درآمده و سپس راهي شام شدند. رقيّه خاتون در شام، شب و روز در فراق پدر مي گريست و پدر را طلب مي كرد. معروف است كه در خرابه ي شام، پس از ديدن سَرِ بريده ي پدر و گفتگوي سوزناك با وي، لب بر لب هاي پدر نهاده و آن چنان گريسته كه بيهوش شد. وقتي كه او را حركت دادند، دريافتند كه از دنيا رفته است.
حرم حضرت رقيه يكي از زيارتگاه هاي شيعيان در شهر دمشق پايتخت سوريه، در سیصد متري شمال شرقي مسجد مشهور اُموي واقع است.

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم مهر ۱۳۹۷ساعت 5:3  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  |