درقسمت قبل به پيامدهاي خطرناك گناه اشاره کردم دراین قسمت به راهكارهايي كه با انجام آنها مي توانيم زمينه هاي گناه را از بين ببريم اشاره می کنم :
1- كنترل چشم:
انسان تاحد امكان از حضور در مجالس مختلط يا برخورد با نامحرم پرهيز نمايد.
امام صادق( عليه السلام )فرمود: نظر دوختن تيري مسموم از تيرهاي ابليس است و چه بسا نگاهي كه حسرت درازمدتي را (در دل) به ارث بگذارد»[۱]
2- كنترل گوش: بايد انسات از شنيدن چیزهایی كه ممكن است به حرام منجر شوند پرهيز نماید. مانند موسيقي حرام، صداي شهوت انگيز نامحرم و...
3- كنترل زبان:
انسان باید مواظب زبانش باشد.
رسول اكرم (صلّي الله عليه و آله و سلّم) فرمودند : «أكثر خطايا ابن آدم في لسانه»[۲] بيشتر گناهان فرزند آدم از زبان اوست.
4- ترك هم نشيني با دوستان ناباب
امام سجاد( عليه السلام ) فرمودند : از همراهي و سخن گفتن و رفيق بودن با پنج كس حذرکن: كذاب، گناهكار، بخيل، احمق و كسي كه قطع رحم كرده است.[۳]
شخصيت و موقعيت هر كس را از طريق همنشينانش مي ‌توان محك زد. بنابراين براي پرهيز از گناه و لغزش نبايد با كساني كه گناه مي ‌پراكنند، معاشرت نمود .
5- ترك فكر گناه: انسان باید سعي نمايد فكر گناه را به فکر و ياد خدا تبديل نماييد.
6- اشتغال به برنامه شبانه روزي:
انسان باید شبانه روز خود را با برنامه ريزي صحيح و متناسب وضع روحي و جسمي خود پر كند و هيچ ساعت بيكاري نداشته باشد تا نفس او را مشغول كند. در اوقات بيكاري وسوسه هاي نفس و شيطان به سراغ انسان مي آيد و او را به فكر گناه و سپس به خود گناه مي كشاند .بيكاري مساوي است با بيماري و هم نشيني با شيطان. لذا هرگز بیکارنباشید.
7- روزه گرفتن:
روزه گرفتن قواي حيواني و شهواني انسان را تضعيف مي كند اگر قواي شهواني ضعيف گشت قهراً فكر گناه هم كم رنگ مي شود.
امام صادق (عليه السلام )فرمودند: هرگاه شكم پر شود طغيان مي كند.[۴]
مفهوم كلام حضرت اين است، شكم اگر پر نشود طغيان نمي كند و بهترين راه جلوگيري از طغيان نفس در اثر پرخوري، همان روزه گرفتن است.
8- ورزش: هر روز برای انسان انجام ورزش لازم است البته آن ورزش هايي باشد كه براي بدن ضرري ندارد مثل نرم دويدن و نرم طناب زدن و انجام حركت هاي كششي.
9- دوري کردن از محيط تحريك كننده به گناه
براي آنكه انسان به گناه آلوده نشود سعي كند از محيط گناه و يا از شرايطي كه خود زمينه ساز گناه است دوري گزيند، نزديك منطقه خطر نرود در حالت عادي كناره گرفتن چندان دشوار نيست اما اگر نزديك موضع خطر شد، غضب و شهوت بر انسان غلبه كرد، آن گاه كنترل مشكل مي شود. براي در امان ماندن از سقوط لازم است انسان از ابتدا به اين موقعيت ها نزديك نشود. راحت‌ ترين راه گناه نكردن، در محيط و فضاي آلوده وارد نشدن در آب گناه مسموم كننده است. واقع شدن در فضاي آلوده به گناه، مثل واقع شدن در محيطي آغشته به بيماري واگير است. آثار مخرب آن اجتناب ناپذير است.

[۱] سفينة البحار، شيخ عباسي قمي
[۲] نهج الفصاحه ص222
[۳] سفينة البحار، شيخ عباسي قمي
[۴] المحجة البيضاء، ملا محسن فيض كاشاني

+ نوشته شده در  جمعه سیزدهم مهر ۱۳۹۷ساعت 4:59  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  |