معروف است که سلطان وفا حضرت عباس (علیه السلام) است سرآمد همه وفاداران، ایشان است و ايثار و فداكاري او زبانزد است.
امام سجاد( عليه السلام) درباره این شخصیت مي فرمايد : «رحم الله عباس، اثر و ابلي و فدي اخاه بنفسه حتي قطعت يداه»[1] خدا عمويم عباس را مورد رحمت ويژه قرار دهد، چون ايثار كرد و برادرش را بر خود مقدم داشت تا اين كه دو دستش را قطع كردند.
الف : اولین ايثار حضرت
آن حضرت دو فرزند داشت وهر دو فرزند ایشان يعني محمد و عبدالله در كربلا حضور داشتند حضرت هر دوی آنها را به ميدان نبرد فرستاد. آنها هم رفتند و به شهادت رسيدند. درهیج جای تاریخ عاشورا جمله ای که نشان دهنده این مطلب كه حضرت ابوالفضل (عليه السلام) در مورد فرزندانش گفته باشد، يا اين كه به بالين آنها رفته باشد وجودندارد ؛ زيراحضرت مي گويد : اگر من بروم شايد برادرم خجالت بكشد.
ب : دومین ايثار
حضرت بعد از فرزندان به سراغ برادرهايش، يعني عبدالله، جعفر و عثمان آمد و هر سه را براي نبرد فرستاد تا به شهادت رسيدند. در اينجا نيز به بالين هيچ كدام نيامد و هيچ حرفي در مورد آنها نزد.
ج : سومین ايثار
روز عاشورا خدمت برادر آمد و گفت : آقا جان! آيا اجازه جنگ و نبرد به من می دهید؟ امام حسين( عليه السلام ) فرمودند : تو پرچم دار مني اگر بخواهي بروي سپاه من پراكنده و متفرق مي شود. قمر بني هاشم (عليه السلام) گريه كردند و گفتند : آقاي من! سينه ام از اين زندگي ذلت بار و نكبت بار؛ يزيد و يزيديان تنگ شده و خسته شده ام. ابي عبدالله (عليه السلام) فرمودند: «فاطلب لهؤلاء الاطفال قليلا من الماء» برو و براي بچه هاي من مقداري آب بياور. حضرت نيز ايثار كردند و برای آوردن آب به فرمان مولايش كنار آب آمدند و آب را تا نزديك لب هايش آورد، ولي دوباره روي آب ريخت و به خودش خطاب كرد : اي نفس مولايت و بچه هاي مولايت تشنه هستند. .[2]

[1] امالي شیخ صدوق، ص548.
[2] کتاب رمز و راز كربلا.

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هشتم شهریور ۱۳۹۷ساعت 5:53  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  |