حرکت وقیام امام حسين عليه السلام حركت بي هدف نبود؛ حرکت ایشان حرکتی هدفمند بود .
مع الاسف بعضی ها به اشتباه مي گويند: امام حسين عليه السلام قيامش براي اصلاح دين جدش بود.
به وصيت نامه امام که به برادرش محمد بن حنفيه در مدينه هنگام حركت به سوي مكه نوشت دقت نمایید :
«هَذَا مَا أَوْصَي بِهِ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ إِلَي أَخِيهِ مُحَمَّدٍ الْمَعْرُوفِ بِابْنِ الْحَنَفِيَّه وَأَنِّي لَمْ أَخْرُجْ أَشِراً وَ لَابَطِراً وَ لَامُفْسِداً وَ لَاظَالِماً إِنَّمَا خَرَجْتُ لِطَلَبِ الْإِصْلَاحِ فِي أُمَّةِ جَدِّي صلّي الله عليه و آله و سلّم أُرِيدُ أَنْ آمُرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ أَنْهَي عَنِ الْمُنْكَرِ وَ أَسِيرَ بِسِيرَةِ جَدِّي وَ أَبِي»(۱)
بادقت در بیان امام حسين عليه السلام می فهمیم که حضرت براي اصلاح امت جدش قيام كرد، نه برای اصلاح دين جدش! يعني هدفش را متمركز مي ‌كند روي اينكه جامعه مسلمين را مي خواهم اصلاح كنم، نه دين اسلام را.
نکته اینکه وقتي كه امام وارد مكه مي شود اين آيه شريفه را تلاوت مي كند: «وَ لَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقاءَ مَدْيَنَ قالَ عَسي رَبِّي أَنْ يَهْدِيَني سَواءَ السَّبيل»(۲)
این آيه مربوط به حضرت موسي است كه وقتی از مصر وارد مدين شدگفت : اميد است كه پروردگار من هدايت كند مرا به راه راست كه مرا به مقصودم برساند.
امام باتلاوت این آیه به همه فهماندند که حرکت او هدفمند است، همان طور كه حرکت حضرت موسي هدفمند بود.بنابراین امام حسين عليه السلام يك شورشي نبود، يك فراري نبود و حركت ایشان هدفمند بود.
(۱) بحارالانوارعلامه مجلسي جلد۴۴
(۲)سوره قصص 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و دوم شهریور ۱۳۹۷ساعت 5:36  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  |