سالروز ولادت با سعادت حضرت امام حسین (علیه السلام)مبارک باد.
آن حضرت روز پنج شنبه يا سه شنبه; و بنابر مشهور سوّم شعبان، سال چهارم هجرى ـ سالى كه در آن جنگ خندق واقع شد ـ در شهر مدينه منوّره ديده به جهان گشود.
نام او حسين ؛ كنيه های حضرت: ابوعبدالله، ابوعلىّ، ابوالشّهداء، ابوالأحرار، ابوالضّيم ؛وألقاب حضرت : سيّد، مظلوم، رشيد، عطشان، طيّب، وفيّ، زكيّ، مبارك، قتيل، شهيد، سبط، سعيد می باشد.
آن حضرت حدود شش سال در حيات جدّش رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم).حدود هفت سال و اندى در حيات مادرش فاطمه زهراء (عليها السلام).
37 سال در حيات پدرش اميرالمؤمنين علىّ (عليه السلام).47 سال نيز هم زمان با برادرش امام حسن مجتبى (عليه السلام) زندگى و عمر خود را سپرى نمود، كه جمعاً عمر با بركت آن حضرت را بين 57 تا 58 سال گفته اند.
در تعداد فرزندان; و نيز اسامى دختران و پسران امام حسين (عليه السلام) اختلاف است، ولى مشهور شش نفر گفته اند.
آن حضرت در سنّ 47 سالگى، پس از شهادت برادرش امام حسن مجتبى (عليه السلام)، روز جمعه، 28 ماه صفر، سال پنجاهم هجرى قمرى به منصب امامت نائل آمد و حدود يازده سال ـ در زمان حكومت معاويه و فرزندش يزيد ـ امامت و رهبرى جامعه اسلامى را به عهده داشت.
حضرت شبِ يك شنبه، 28 رجب، سال 60 هجرى از شهر مدينه طيّبه به سمت مكّه معظّمه خارج شد; و روز جمعه سوّم شعبان همان سال وارد شهر مكّه گرديد.
و چون عدّه اى به سركردگى عمرو بن سعيد از طرف يزيد، به قصد آشوب و كشتار و پايمال نمودن خون حضرت ابا عبدالله الحسين (عليه السلام) وارد شهر مكّه شده بودند، به ناچار حضرت روز هشتم ذى الحجّة ـ روز تَرویه ـ پس از انجام سعى بين صفا و مروه، كه روز سه شنبه باشد به سوى عراق حركت نمود.و روز چهارشنبه يا پنج شنبه دوّم محرّم الحرام، سال 61 هجرى (مطابق با بيست و يكم مهرماه، سال پنجاه و نه شمسى.) وارد سرزمين كربلاى پربلا گرديد.
آن امام مظلوم (عليه السلام)، به دستور يزيد بن معاويه; و با لشكركشى عبيدالله بن زياد; و فرماندهى عمر بن سعد، توسطّ شمر بن ذى الجوشن و خولى بن يزيد و سنان بن انس لعنة الله عليهم اجمعين، با وضعيّتى فجيع و دلخراش در حال تشنگى و غربت به قتل و شهادت رسید.
منبع: اصول كافى: ج 1
جهت اطلاعات بیشتر به مستدرك الوسائل، اعيان الشّيعة: ج 1 مراجعه نمایید.

+ نوشته شده در  جمعه سی و یکم فروردین ۱۳۹۷ساعت 10:47  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  |