با رجوع به منابع روایی میتوان دریافت كه مختار در اندیشه ائمه معصومین (ع) دارای شخصیتی مثبت بوده است. در روایات متعددی از على بن الحسین (ع) و همچنین امام باقر (ع) نقل شده است كه از مختار به نیكی یاد كردهاند.
در كتاب «ذوب النضار» تألیف «ابن نما حلى» آمده است كه پس از آنكه گروهى از سران شیعه براى یقین پیدا كردن به گفتار مختار مبنى بر نمایندگى از جانب محمد بن حنفیه به حضور او در مكه رسیدند، ابن حنفیه چنین گفت: «به سوی امام من و امامتان علی بن حسین بروید» آنان هنگامی كه نزد امام سجاد (ع) رفتند و علت ملاقات را درباره ادعای مختار مبنی بر اجازه داشتن قیام بیان كردند و امام (ع) گفت: «ای عمو! اگر كسی برای ما قیام [و خروج] كند بر مردم است كه با آن همراهی كنند و من این امر را به تو ولایت دادم پس هر كاری كه اراده كردی انجام بده.» این گروه از كنار امام سجاد (ع) خارج شدند در حالی كه كلام او را شنیده بودند و گفتند: «زینالعابدین (ع) و محمد بن حنفیه اجازه دادند.» و به این ترتیب این زعمای شیعه كوفه دانستند كه قیام مختار، قیامی برای رسیدن به مناصب دنیوی نیست و هدف او تنها خونخواهی از شهدای كربلا و دفاع از اهل بیت (ع) است.
+ نوشته شده در دوشنبه یکم آبان ۱۳۹۶ساعت 9:38 توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده
|
