فَكُنَّا عِنْدَهُ مُسَلِّمِینَ بِفَضْلِكُمْ وَ مَعْرُوفِینَ بِتَصْدِیقِنَا إِیَّاكُمْ فَبَلَغَ اللَّهُ بِكُمْ أَشْرَفَ مَحَلِّ الْمُكْرَمِینَ وَ أَعْلَى مَنَازِلِ الْمُقَرَّبِینَ وَ أَرْفَعَ دَرَجَاتِالْمُرْسَلِینَ حَیْثُ لَا یَلْحَقُهُ لَاحِقٌ وَ لَا یَفُوقُهُ فَائِقٌ وَ لَا یَسْبِقُهُ سَابِقٌ وَ لَا یَطْمَعُ فِی إِدْرَاكِهِ طَامِعٌ حَتَّى لَا یَبْقَى مَلَكٌ مُقَرَّبٌ وَ لَا نَبِیٌّ مُرْسَلٌ وَ لَا صِدِّیقٌ وَ لَا شَهِیدٌ وَ لَا عَالِمٌ وَ لَا جَاهِلٌ وَ لَا دَنِیٌّ وَ لَا فَاضِلٌ وَ لَا مُؤْمِنٌ صَالِحٌ وَ لَا فَاجِرٌ طَالِحٌ وَ لَا جَبَّارٌ عَنِیدٌ وَ لَا شَیْطَانٌ مَرِیدٌ وَ لَا خَلْقٌ فِیمَا بَیْنَ ذَلِكَ شَهِیدٌ إِلَّا عَرَّفَهُمْ جَلَالَةَ أَمْرِكُمْ وَ عِظَمَ خَطَرِكُمْ‏وَ كِبَرَ شَأْنِكُمْ وَ تَمَامَ نُورِكُمْ وَ صِدْقَ مَقَاعِدِكُمْ وَ ثَبَاتَ مَقَامِكُمْ وَ شَرَفَ مَحَلِّكُمْ وَ مَنْزِلَتِكُمْ عِنْدَهُ وَ كَرَامَتَكُمْ عَلَیْهِ وَ خَاصَّتَكُمْ لَدَیْهِ وَ قُرْبَ مَنْزِلَتِكُمْ مِنْهُ.

معانی مسلمین:1- تسلیم شدگان2- قبول کنندگان

معانی فضل: 1- برتری2- افزونی

معانی معروف: 1- شناخته شده2- مشهور

معانی اشرف:1- شریف تر2- بزرگوارتر

معانی مکرم: 1-گرامی2-شریف

معانی لاحق:1- ازپی رسیده2- ملحق شده

معانی فائق:1- افزون2- برگزیده

معانی طامع: 1- طمع کننده2- آزمند

خداوند درقران فرموده**قل ان الفضل بید الله یوتیه من یشاء*(113)یعنی فضل ازناحیه خداست واو به هرکس بخواهد این مقام را عطا میکند. خداوند این مقام والا را به ائمه هدی (علیهم السلام) اعطاءکرده است.درذیل آیه ی شریفه**ولقدفضلنا بعض النبیین علی بعض**ازامیر المومنین علی ابن ابوطالب(علیه السلام)نقل شده که رسولخدا فرمود:ماخلق الله خلقا افضل منی ولا اکرم منی(خداخلق نکرده خلقی رابهتر وگرامی تر ازمن)امام علی ادامه میدهد سوال کردم:یا رسول الله توافضلی یاجبرئیل؟فرمود:یاعلی،خداوند انبیاء را برملائکه فضیلت وبرتری داده ومن را برجمیع انبیاء فضیلت داده وفضل من بعد ازمن برای تو وائمه بعدازتوست که آنها همه فرزندان توهستند(114)

فضل خدا به انسان طمع کار نمی رسد.انسان طمع کار چون گرگ است که به حق خود قانع نیست.واین طور انسانی ازفضل خداوندمحروم است.مطلب دیگر دراین فراز که حائز اهمیت است،اینکه خداوند مقام ائمهرابه عالی ترین مرتبه مکرمین ،بالاترین منازل مقربین و عالی ترین درجات مرسلین رسانده وهیچ کس دیگر به این مقام نمی رسد.وهمه ازمقام ولایت آن بزرگواران مطلع هستند.برای شناخت ائمه معصوم(علیهم السلام)واتمام حجت برخلق عالم،مقام ولایت وعظمت آن به چندگروه معرفی شده است.

گروه اول:ملائکه مقرب وانبیاءمرسلین

گروه دوم:خواص مثل صدیق،شهید،عالم،فاضل،مومن صالح و...که همواره مطیع ولایت بودندوجایگاهشان بهشت است.

گروه سوم:اشخاص جاهل،دنی،فاجر،طالح،جبار،شیطان و...که مقامولایت راانکار کردندوبا آن دشمنی کردند وجایگاهشان جهنم است.جلال خداوند وکرامت او دروجود ائمه اطهار پدیدار است.

درتفسیر لاهیجی ذیل آیه ی شریفه**تبارک اسم ربک ذی الجلال والاکرام**(115)علی ابن ابراهیم از امام باقر(علیه السلام)نقل کرده که فرمود:ماهستیم جلال وکرامت خداوند...

معنی فراز: و ما در نزد خدا از زمره تسلیم شدگان به فضل شما و شناخته شدگان به تصدیق مقام شما بودیم پس خداوند برساندشما را به شریفترین جایگاه خوبان و بلندترین منازل مقرّبان و بالاترین درجات رسولان آن جا که ،کسى بدان نرسد و فوق آن جایگاه کسى راه نیابد و هیچ پیشروى بر آن پیشى نگیرد و براى رسیدن به انجا کسى طمع نبندد، تا این که بجاى نماند فرشته مقرّبى و نه پیامبر مرسلى و نه صدّیق و نه شهیدى و نه عالم و نه جاهلى و نه پست و نه برترى و نه مومن نیک کردار ونه تبهکاربدکاری ونه گردنکش ستیزه جو ونه اهریمن متمرد ونه خلق دیگری که دراین میان گواه باشد جز ان که بشناساند به اوخداوند جلالت،قدر،عظمت وبزرگى منزلت و کامل بودن نورتان را و درستى منصبها و پابرجا بودنتان را (در اطاعت حق) و شرافت همگان و منزلت شما را در پیش خود و مقام گرامى شما را و خصوصیتى که در نزد او دارید و جایگاه نزدیکى که نسبت به او دارید. 

113.قران/سوره آل عمران/73

114.علل الشرایع
115.قران/سوره ملک/1