عدم اعتبار ماجرای شیر فضه

ماجرای شیر فضه:

هنگامى که امام حسین (ع ) در کربلا به شهادت رسید، دشمنان خواستند بدن مطهر او را زیر سم ستوران قرار دهند، فضه کنیز حضرت زهرا(س ) در کربلا بود، جریان را به زینب (س ) خبر داد، و سپس گفت : ((اى بانو من ((سفینه )) غلام آزاد شده ، رسول خدا(ص ) سوار بر کشتى شده بود، و به سفر مى رفت ، کشتى شکست ، و خود را (به کمک امواج دریا) به جزیره اى رسانید، در آنجا شیرى دید، هراسان شد و به شیر گفت : ((من غلام پیامبر(ص ) هستم .))
شیر براى او فروتنى کرد، تا آنجا که (او را سوار بر پشت خود کرد و) به جاده راهنمائى نمود، اکنون همان شیر در ناحیه اى (از این دشت ) است ، به من اجازه بده نزد او بروم و جریان را به او بگویم (تا همانگونه که آن شیر، سفینه را از نگرانى خارج ساخت ، ما را نیز از نگرانى بیرون آورد).
فضه نزد آن شیر رفت و گفت : ((آیا مى دانى که مى خواهد بدن اطهر امام حسین (ع ) را زیر سم ستوران قرار دهند؟)).
شیر برخاست و به قتلگاه آمد، دستهاى خود را روى جسد امام حسین (ع ) نهاد، سواران به طرف بدن مطهر آمدند، هنگامى که آن شیر را دیدند، عمر سعد گفت :((فتنه و بلائى دیده مى شود، تا خاموش است ، آن را بر نینگیزید، باز گردید و پراکنده شوید)).
سواران ، ترسیدند و بازگشتند ،به این ترتیب ، آن شیر به قدر توان خود از امام حسین (ع ) حمایت کرد(1).

این ماجرا اعتبار ندارد .

1- پس از غارت و به آتش كشيدن خيمه ها عمر بن سعد فرياد زد: چه كسي داوطلب مي شود كه بر جسم حسين است بتازد؟! ده نفر از اشقياء سپاه اموي اسبهاي خود را نعل تازه زدند و آنچنان بر پيكر آسماني حضرت حسين تاختند كه پشت و سينه ي او را شكستند.
طبري در تاريخ طبري، ج 5، ص 454، مي‏نويسد: ده کس داوطلب شدند که بر پيکر امام (ع) اسب بتازند که از جمله ‏ي ايشان اسحاق بن حياة حضرمي، همان که پيراهن حسين (ع) را ربود و بعدها پيسي گرفت و اخنس بن مرثد بود که آمدند و با اسبهاي خود جسم حسين را لگدکوب کردند.

شيخ مفيد در ج 2، ارشاد، ص 117 -115، و طبرسي در اعلام الوري، ابن‏ اثير، ج 3، ص 250، کامل، ص 296، همين خبر را گزارش کرده‏ اند، و مرحوم مجلسي در بحارالانوار، ج 45، ص 59، و بحراني، در العوالم، ج 17، ص 303، و علامه محسن امين در اعيان الشيعه، ج 1، ص 612، اسامي آن ده نفر که بر جسم امام (ع) تاختند بدين شهر فهرست کرده‏ اند: اسحاق بن حريه (حويه)، حکيم بن طفيل سنبسي، عمرو بن صبيح صيداوي، رجاء بن ابي منقذ عبدي، سالم بن حثيمه (خيثمه) جعفي، واحذ (واحد) بن نائم، صالح بن وهب جعفي، هاني بن شبث (ثبيت) حضرمي، اسيد بن مالک.

2- در قیام مختار 10 نفری که بر بدن مطهر امام (علیه السلام ) اسب دوانی کرده اند ، پیدا و بهمان صورت کشته شدند و این مسئله با این روایت در تضاد است.

3- اگر این شیر در کربلا بوده است چرا کسی آن را ندیده است و یا اینکه جلوی اسب سواران را نگرفته است.

(1) اسیران و جانبازان کربلا ص185

+ نوشته شده در دوشنبه هفدهم آبان ۱۳۹۵ساعت 9:40 توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده |