قِیلَ لِلصَّادِقِ (ع) :

عَلَى مَا ذَا بَنَیْتَ أَمْرَکَ ؟

فَقَالَ عَلَى أَرْبَعَهِ أَشْیَاءَ :

عَلِمْتُ أَنَّ عَمَلِی لَا یَعْمَلُهُ غَیْرِی فَاجْتَهَدْتُ

وَ عَلِمْتُ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ مُطَّلِعٌ عَلَیَّ فَاسْتَحْیَیْتُ

وَ عَلِمْتُ أَنَّ رِزْقِی لَا یَأْکُلُهُ غَیْرِی فَاطْمَأْنَنْتُ

وَ عَلِمْتُ أَنَّ آخِرَ أَمْرِی الْمَوْتُ فَاسْتَعْدَدْتُ.

از امام صادق سوال کردند:

زندگی خود را بر چه چیزهایی  بنا كردی؟

حضرت فرمودند :بر  چهار اصل


1- دانستم كه كار مرا دیگری انجام نمی دهد پس تلاش كردم.

2- دانستم كه خدا مرا میبیند پس حیا كردم.

3-دانستم رزق مرا دیگری نمیخورد پس آرام شدم.


4- دانستم كه پایان كارم مرگ است پس مهیا شدم.

 بحار الانوار ج۷۸ ص۲۲۸

+ نوشته شده در  شنبه نهم مرداد ۱۳۹۵ساعت 8:5  توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده  |