در دسته اي از روايات، کسي که بدون عذر زيارت امام حسين( عليه السلام) را ترک کند مذمت شده است.
«مَنْ لَمْ يَأْتِ قَبْرَ الْحُسَيْنِ مِنْ شِيعَتِنَا كَانَ مُنْتَقَصَ الْإِيمَانِ مُنْتَقَصَ الدِّينِ وَ إِنْ دَخَلَ الْجَنَّةَ كَانَ دُونَ الْمُؤْمِنِينَ فِي الْجَنَّة»(1 )
کسي که سيدالشهداء را زيارت نکند دين و ايمانش ناقص است و اگر هم داخل بهشت شود، در درجه پائين تري از مومنين قرار داشته و خودش صاحب چيزي نيست، بلکه در بهشت مهمان ديگران خواهد بود.
در همانجا اشاره شده که چنين کسي تنها گمان مي کند که شيعه است لکن در حقيقت شيعه اهل بيت نيست، و حتي چنين کسي عاق پيامبر و اهل بيت شمرده شده و لذا برخي مانند مرحوم مجلسي(ره) فتوا به وجوب زيارت سيدالشهداء داده اند.
(1) کامل الزيارات، ص 193
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم مهر ۱۳۹۸ساعت 0:1 توسط سیدعلی اصغرمرادی زاده
|
